Η ώρα της γης -ένα ακόμη περιβαλλοντικό happening (?)- και μια πραγματικά Unplugged μουσική συνάντηση...(διπλό post)

Ας αρχίσουμε από τα ευχάριστα και μετά ας περάσουμε στην "γκρίνια" όπως και να την εννοεί ο καθένας μας. Το Σάββατο λοιποόν 28 Μαρτίου από τις 8.00 το βράδυ το Bios συνθέτει μια άκρως οικολογική βραδιά σβήνοντας όχι μόνο τα φώτα αλλά και τους ηλεκτρονικούς ήχους. Συγκροτήματα από την ανεξάρτητη ελληνική μουσική σκηνή παίζουν live υπό το φως των κεριών σε μια βραδιά, που θα σας μείνει αξέχαστη! Συγκεντρώνοντας την ανεξάρτητη ελληνική μουσική σκηνή, με ονόματα όπως:

The Boy, Palindrome, Βolek, Felizol, Callas & Calassetes, Zebra tracks, Lumiere brothers, Wild Honey, Lolek, My wet Calvin, Monika, Exposed by observers, Lepaz,

παίζει χωρίς καθόλου ηλεκτρικό ρεύμα (unplugged) για ένα ολόκληρο βράδυ υπό το φως των κεριών. Ανάμεσα από τις συναυλίες θα γίνονται dj sets με αμερικάνικους δίσκους twist και κλασσική μουσική από κουρδιστούς φωνογράφους (phonograph sets).Η νύχτα για την ώρα της γης προσκαλεί όλους τους μουσικά, οικολογικά και γενικότερα ευαισθητοποιούμενους κατοίκους της πόλης να ενεργοποιηθούν υπέρ της γης και να συντονιστούν ενάντια στις κλιματικές αλλαγές!. Από ότι καταλαβαίνετε μιλάμε για μια φοβερή βραδυά από αυτές που ο καθένας μας θα ήθελε να είναι παρόν. Όσοι πισοτί λοιπόν προσέλθετε και δεν θα χάσετε. Όσο για τους "άπιστους" αυτούς δηλαδή που δεν είναι της ελληνικής αγγλόφωνης σκηνής το προσκλητήριο ισχύει εις διπλούν. Ελάτε και θα δείτε ότι μπορέι να αλλαξοπιστήσετε!!! Με άλλα λό΄για όσοι μπορείτε μην χάσετε αυτή την βραδυά!!! Σάββατο 28 Μαρτίου, Ώρα έναρξης: 20.00, Διάρκεια: όλο το βράδυ, Είσοδος ελεύθερη !!!

(ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ)

Και ερχόμαστε στο θέμα την ώρας της γης. Η ώρα λέει της γης πλησιάζει. Αύριο -Σάββατο 28.03.2009- και για μια ώρα (20.30 - 21.30) η wwf μας καλεί να κλείσουμε όλα τα φώτα (και προφανώς τις ηλεκτρικές συσκευές κλπ κλπ) συμμετέχοντας στην παγκόσμια αυτή διαμαρτυρία για τις κλιματικές αλλαγές. (δείτε εδώ τον σχετικό ιστότοπο)!! Φυσικά τα blogs και το facebook έχουνε πάρει φωτιά. Χιλιάδες γραμμές γιατί πρέπει ή γιατί δεν πρέπει να συμμετέχουμε στην ώρα της γής. Κάντε εκείνο, κάντε το άλλο κλπ κλπ. Δεν ξέρω γιατί αλλά το πρώτο πράγμα που ήρθε στο μυαλό μας ακούγοντας όλα αυτά είναι το βράδυ της πρωτοχρονιάς. Ναι εκείνο το μεγάλο happening όπου κόσμος και κοσμάκης μαζεύετε σε πλατείες για να γιορτάσει την αλλαγή του χρόνου, και ο "τοπικός άρχοντας" φουσκώνει από υπερηφάνεια αναβοσβήνοντας τα φώτα!!! Το ίδιο φυσικά κάνουν(με) και όλοι όσοι παραμένουν στις οικίες τους!! Κάτι τέτιο προβλέπεται να γίνεται και τώρα. Όλοι θα κλείσουν(με) τα φώτα και θα τρέξουν(με) στις βεράντες για να δούμε το "υπέροχο" θέμα της σκοτεινής πολιτείας μας. Και όταν τα φώτα θα ξανανάψουν φυσικά εμείς θα είμαστε και πάλι στο μπαλκόνι να δούμε της (επανα)φωταγώγηση της!! ΚΑι από την άλλοι κάποιοι άλλοι ( στις ιδιωτικές συζητήσεις ή ακόμη και να βγαίνουν στα κανάλια και να τους βρίζουν κριτικάρουν κλπ).

Είναι ακόμη μια φορά που το οι "δράσεις" για το περιβάλλον γίνονται το επίκεντρο των ειδήσεων και των συζητήσεων. Το ίδιο όμως το περιβάλλον να δούμε πότε θα γίνει το πραγματικό επίκεντρο δράσεων!! ΚΑι μέσα σε όλη αυτή την συζήτηση κλπ να και το μεγάλο νέο .Η Ελλάδα λέει είναι πρώτη σε συμμετοχές στο παγκόσμια αυτή (αντι)δραση!! Και να τα πανηγύρια και οι διθυραμβικοί για τον Έλληνα που είναι περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένος και συμμετέχει και νοιάζετε κλπ κλπ κλπ. Όπως στην Eurovision ένα πράγμα. Βγήκαμε στους δρόμους με σημαίες να πανηγυρίσουμε που η χώρα μας ήρθε "πρώτη" στο μουσικό πανηγύρι της Ευρώπης!! Εμ , πανηγύρι είναι!! Ποιος θα έπρεπε να είναι κάθε χρόνο το φαβορί ε?? Έτσι και τώρα. Πρώτοι εμείς. Τελευταίοι και καταϊδρωμένη οι άλλοι π.χ Σκανδιναβία που έχουν και το λόμπι στην γιουρουβίζιον και μας "στερούν" κάθε χρόνο την πρωτιά γιατί αλληλο-ψηφίζονται κλπ κλπ κλπ!! Εμ βέβαια. Που να ξέρουν οι Σκανδιναβοί από προστασία περιβάλλοντος και περιβαλλοντική συνείδηση και τέτοια??? Ενώ εμείς ε?? Περιβάλλον πρώτα από όλα και μετά τα υπόλοιπα.

Εμείς απλώς περιμένουμε να πληροφορήσει κάποιος όλους αυτούς που βρήκανε ακόμη μια αφορμή για πανηγυρίσουν για την Ελλάδα, για το τι κάνει η χώρα αυτή για το περιβάλλον. Ποιες είναι οι δεσμεύσεις μας εκ του πρωτοκόλλου του ΚΥΟΤΟ και σε ποιό σημείο βρισκόμαστε!!! Μήπως, λέμε μήπως, δεν υπάρχει περίπτωση όχι μόνο να επιτύχουμε τις υποχρεώσεις μας αυτές (που ναι μπορεί να μην είναι αρκετοί για το περιβάλλον αλλά είναι πιο σημαντικοί ως στόχοι από την ώρα της γης) αλλά ούτε καν να τους πλησιάσουμε ή να τους δούμε με κυάλια???Ποιός θα το κάνει αυτό?? Εμείς?? Εσείς?? Οι άλλοι ως συνήθως?? ΤΙ να λέμε τώρα?? Εδώ πλησιάζει και η γιουροβίζιον. Με αυτά θα ασχολούμαστε τώρα?? ε??? Ο καθένας μας μπορεί να έχει διαμορφώσει την γνώμη του για την ώρα της γης!! Η αλήθεια είναι ότι χρειάζονται πιο μεγάλες και θαρραλέες αποφάσεις για το περιβάλλον και όχι μόνο happenings κλπ. Ναι, ας κλείσουμε σήμερα τα φώτα μας αλλά όχι μόνο για μια ώρα. Για μια ολόκληρη ημέρα. Όχι μόνο σήμερα ή στην παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος. Κάθε εβδομάδα. Ας μην αφήνουμε κάθε ημέρα ανοικτά τα φώτα που δεν χρειαζόμαστε και ας επιτέλους ρυθμίσουμε σωστά τον θερμοστάτη της θέρμανσης και όχι στους 25 βαθμούς!!! Ας μάθουμε να ανακυκλώνουμε και όχι να αγοράζουμε 5κιλες εφημερίδες κάθε κυριακή και να τις πετάμε στα σκουπίδια. Ας μην παίρνομαι το αυτοκίνητο μας για αποστάσεις 100-500 μέτρων και μετά ας κάνουμε και οικολογικά happenings!!!! Όχι ότι δεν είναι κάτι η όλη αυτή κίνηση αλλά αν μείνουμε εκεί δεν κάνουμε τίποτα δεν κερδίσαμε τίποτα. Ας την δούμε σαν μια πραγματική ευκαιρία περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης μας και όχι μια ευκαιρία για "τρομερές" φωτογραφίες και πυροτεχνήματα. Γιατί όταν θα ξανανάψουμε τα φώτα, η αλήθεια είναι ότι θα πάρουμε τα μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητα μας και θα πάμε βόλτα για διασκέδαση. Ας θυμηθούμε την Πάρνηθα, την Ηλεία και το τι έγινε μόλις απομακρυνθήκανε τα φώτα της δημοσιότητας!! Ποιος όμως τα θυμάται όλα αυτά?? Ποιος από εμάς απαίτησε να γίνει κάτι??? Μόνο στην αρχή φωνάξαμε, διαδηλώσαμε και μετά??? Μετά τί??? Συμμετείχαμε σε δράσεις αποκατάστασης και προστασίας του «έρμου» του περιβάλλοντος?? Γίναμε πιο «φιλικοί» χρήστες του πλανήτη?? Γιατί χρήστες του είμαστε και όχι ιδιοκτήτες του. Μην το ξεχνάμε αυτό!!! Ας σταματήσουμε όμως εδώ γιατί μπορεί να γράφουμε για ώρες και ημέρες αλλά και πάλι δεν θα γίνει τίποτα αν ο καθένας μας δεν αναλάβει πλήρως τις ευθύνες του έναντι του περιβάλλοντος. Και φυσικά να απαιτήσουμε από τους (άντε μην πούμε τίποτα βαρύ) κυβερνώντες να ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΤΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΝΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ. Καλό σας βράδυ!!! (Τελικά δεν την αποφύγαμε την γκρίνια ε??? )

Ο (μουσικός) ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ του Ross Daly...

Ο Ross Daly είναι Ιρλανδός, αυτοεξόριστος, μιλάει πολύ καλά τα ελληνικά, τα οποία μάλιστα έχει διανθίσει με μια έντονη κρητική προφορά. Αυτό οφείλεται στη μακρόχρονη θητεία του στην Κρήτη. Έζησε 10 χρόνια στα Χανιά και άλλα 20 στο Ηράκλειο. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι δεν έχει πατρίδα, με την έννοια ότι δεν μεγάλωσε σ' ένα συγκεκριμένο τόπο, ότι ταξίδευε πολύ συχνά και ότι δεν ζούσε για μεγάλο διάστημα κάπου. Στην Κρήτη, έχει ζήσει περισσότερο απ' οπουδήποτε αλλού και αυτό, μόλις τον γνωρίσει κανείς, το βλέπει. To 1982 ιδρύει το Μουσικό Εργαστήρι «Λαβύρινθος», με κύριο αντικείμενο την μύηση νέων ανθρώπων σε μια δημιουργική προσέγγιση μουσικών παραδόσεων σχεδόν από ολόκληρο τον κόσμο.

Από το 2002 το Mουσικό Eργαστήρι ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ σε συνεργασία με το Δήμο "Νίκος Καζαντζάκης", στεγάζει τις δραστηριότητες του σε ένα παλιό κτίριο, καλόγουστα διαμορφωμένο, στο χωριό ΧΟΥΔΕΤΣΙ (20 χλμ. από το Ηράκλειο), όπου λειτουργεί μόνιμη έκθεση, με σπάνια μουσικά όργανα από διάφορες περιοχές του κόσμου. Παράλληλα με την έκθεση των οργάνων, διοργανώνονται ειδικά σεμινάρια και "MASTER-CLASSES", με τη συνεργασία και συμμετοχή κορυφαίων δασκάλων παραδοσιακών μουσικών οργάνων απ’ όλο τον κόσμο. Στον πανέμορφο και άνετο εξωτερικό χώρο του Mουσικού Eργαστηρίου ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ, τους καλοκαιρινούς μήνες, πραγματοποιούνται εκδηλώσεις με σημαντικούς εκπροσώπους της παγκόσμιας και τοπικής παραδοσιακής μουσικής.

Στις 10 Μαρτίου και μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του Λαβύρινθου ο Ross Daly μας πληροφόρησε ότι : "....λόγω έλλειψης του παραμικρού ενδιαφέροντος και συνεπώς της στοιχειώδους στήριξης τοπικών και εθνικών φορέων που σχετίζονται με τον πολιτισμό, αναγκάζεται το Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος να κλείσει και να θέσει τέλος σε όλες του τις δραστηριότητες πέρα των 5 ήδη ανακοινωθέντων σεμιναρίων...". (διαβάστε εδώ ολόκληρη την ανακοίνωση). Και ενώ την είδηση αναπαραγάγουν αμέσως πολλά blogs τα "παραδοσιακά" ΜΜΕ της γυρίζουν την πλάτη (ή στην καλύτερη την περνάνε στα ψιλά), αφού έχουν πιο πιασάρικα και ενοείται πιο "καυτά" θέματα να ασχοληθούν!!!

Οι αντιδράσεις των bloggers, και όχι μόνο, πολλές. Για ακόμη μια φορά χάρη στην δημοσιότητα που πήρε ένα θέμα μέσο του διαδικτύου κάτι αρχίζει να γίνεται!!! Ο Ross Daly ανακοικώνει (14.03.2009) συνέντευξη τύπου στο Μουσείο Λαϊκών Μουσικών Οργάνων στους Αέρηδες στηv Πλάκα για την Τρίτη 17 Μαρτίου στ(διαβάστε εδώ ολόκληρη την ανακοίνωση). Οι επίσημοι φορείς, Περιφέρεια Κρήτης, αναγκόζονται να πάρουν θέση και στις 21.03.2009 εκδίδεται η εξής ανακοίνωση (εδώ).

Σήμερα (24.03.2009) το Παγκόσμιο Συμβούλιο Κρητών ανακοίνωσε ότι παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εξελίξεις σχετικά με το Μουσικό Εργαστήρι “Λαβύρινθος” και ότι θα θέσει το ζήτημα της στήριξης του στην προσεχή συνέλευσή του (διαβάστε εδώ ολόκληρη την ανακοίνωση).

Εμείς ας ευχηθούμε να τελειώσει σύντομα η όλη ιστορία, να εξευρεθεί η καλύτερη δυνατή λύση ώστε να αντιμετωπιστούν το όποια προβλήματα του Λαβύρινθου και να συνεχιστεί κανονικά η λειτουργία του εργαστηρίου και οι πραγματικά διαμαντένιες δραστηριότητές του. Μέχρι τότε δείτε και ακούστε αυτό:

Ενώ εδώ δείτε την σχετική εκπομπή της ΤV χωρίς σύνορα!!!

Πηγές:
http://www.stigmes.gr/gr/grpages/articles/rossdaly.html
http://labyrinthmusic.gr/
http://www.agonaskritis.gr/?s=ROSS+DALY&x=38&y=4
http://jazzmusicgr.blogspot.com/

“"The Indie Side of Music- A compilation by giusurum.blogspot.com”....

Μετά από πολύμηνες προσπάθειες και συνεννοήσεις με όλους όσοι συμμετέχουν και βοήθησαν στην πραγματοποίηση της συλλογής αυτής επιτέλους είμαστε έτοιμοι. Είμαστε Έτοιμοι να σας προσφέρουμε μια συλλογή με την συμμετοχή δεκατριών συγκροτημάτων και μεμονωμένων καλλιτεχνών της Ελληνικής indie μουσικής σκηνής. Στην εποχή του ανελέητου και πολλές φορές παράνομου downloading μουσικής, η συλλογή αυτή δείχνει ότι υπάρχει και άλλος δρόμος. Αυτός της συνεργασίας και την προσφοράς. Σε μια εποχή που η ελληνική αγγλόφωνη μουσική σκηνή δείχνει να αποκτά (επιτέλους) το κοινό και την θέση που της αρμόζει, το giusurum έχει αρχίσει μια προσπάθεια παρουσίασης συγκροτημάτων και ανθρώπων της, που έχουν γοητεύσει τους συντελεστές του. Η συλλογή που κρατάτε στα χέρια σας ή στον σκληρό σας δίσκο, δημιουργήθηκε στα πλαίσια του αφιερώματός αυτού. Έγινε με την υποστήριξη και την έγκριση όλων των συγκροτημάτων και μεμονωμένων καλλιτεχνών που συμμετέχουν σε αυτή και διατίθεται δωρεάν και για νόμιμο "κατέβασμα". Επειδή πιστεύουμε ότι δεν έχουν σημασία τα μεγάλα και ωραία κείμενα αλλά (στην περίπτωσή μας) η ίδια η μουσική, δίνουμε τον "λόγο" στα συγκροτήματα και τους καλλιτέχνες που μας έκαναν την τιμή να μοιραστούν μαζί μας και μαζί σας τις μουσικές τους. Εμείς απλώς να τους ευχαριστήσουμε για ακόμη μια φορά όπως και την LickMyKazoo για το υπέροχο artwork που δημιούργησε για την συλλογή αυτή. Η σκυτάλη λοιπόν στην πραγματική πρωταγωνίστρια,τη μουσική..

Κατεβάστε εδώ την συλλογή με τα δεκατρία κομμάτια και το καταπληκτικό της artwork, με πληροφορίες για το κομμάτια , τους στίχους τους καθώς και τις απαραίτητες πληροφορίες για τα συγκροτηματα και τους μεμονωμένους καλλιτέχνες που συμμετέχουν σε αυτή!!!!! Ακούστε την δυνατά. Μοιραστείτε την (μαζί με το artwork της) και πείτε μας την γνώμη σας!!!!

Το tracklist της συλλογής:

1) Fall in parts - inversus
2) The Callas - Superman Died Yesterday
3) Jane Doe - The Bank Anthem
4) My Wet Calvin - Summer Crap
5) Matinee - b-side
6) Glorybox - Rain on Me
7) B-sides - Who
8) Deadbeat Escapement - A maze
9) Chromatic Sequence - the sky inside me
10) Vello Leaf - Stelar Wind
11) Nikos Fokas - Mary Bell's play
12) Strange Zero - The First Bar Tender
13) Carte postale - Music Land

Επισκεφθείτε τις σελίδες των συγκροτημάτων και ακούστε και τα υπόλοιπα κομμάτια τους. Σε περίπτωση προβλήματος με τα link της συλλογής παρακαλώ επικοινωνήστε με το email του blog : giousurum@gmail.com!!! (τα link για το downloading άλλαξαν ώστε να κατεβαίνει το όλο "πακέτο" -συλλογή και artwork- σε ένα αρχείο)

Συζήτηση με τους b-sides...

Εντάξει για τους b-sides τα είπαμε και τους ακούσαμε εδώ. Αλλά μετά τι νομίζατε ότι θα τελειώνανε έτσι μαζί μας χωρίς συζήτηση κλπ?? Μπα!!! Ο δρόμος είναι γνωστός και τα παιδιά γνώριζαν το τι θα ακολουθήσει μετά την "εμφάνισή" τους στο γιουσουρούμ. Συζήτηση εφ’ όλης της ύλης που λένε και στα κλασικά ΜΜΕ (τρομάρα τους). Μπείτε στην σελίδα των παιδιών, βάλτε ωραία μουσική και διαβάστε το τι μας είπανε.

--------------------------------------

Giusurum: Γιατί bsides και όχι asides ρε παιδιά?? Να υποθέσουμε ότι η αναφορά στην δεύτερη πλευρά έχει να κάνει με βινύλιο???

b-sides: Ναι, το «b-sides» έχει να κάνει με το βινύλιο. Την εποχή των singles βινυλίου υπήρχε μόνο ένα κομμάτι σε κάθε πλευρά, το "a-side" στην πρώτη πλευρά και το "b-side" στην άλλη. Τις περισσότερες φορές το τραγούδι της πρώτης πλευράς ήταν το "καλύτερο" ή αλλιώς, αυτό που οι εταιρίες ήθελαν να γίνει επιτυχία και να παιχτεί στο ραδιόφωνο. Το b-side κάποιες φορές υπήρχε απλά για να μην πάει χαμένη η πίσω πλευρά, άλλες ήταν ισάξιο του a-side και κάποιες ήταν η έκπληξη του δίσκου και γινόταν αυτό επιτυχία!

Giusurum: Σχεδόν όλα σας το κομμάτια (αν δεν κάνουμε λάθος) είναι διαθέσιμα για νόμιμο κατέβασμα (downloading) στην επίσημη σελίδα σας. Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο σκεπτικό για αυτή σας την κίνηση?

b-sides: Γενικά πιστεύουμε ότι η μουσική είναι για να ακούγεται. Είναι καλλιτεχνική δημιουργία και όχι προϊόν που βγαίνει από γραμμή παραγωγής. Παλιότερα ο μόνος τρόπος να ακούσεις ηχογραφημένη μουσική ήταν να έχεις το φυσικό μέσο (δίσκο, cd) που την περιέχει. Έτσι συνδέθηκε η δυνατότητα ακρόασης της μουσικής με την κατοχή του μέσου. Σήμερα λοιπόν που η τεχνολογία μας επιτρέπει να ξεφύγουμε από αυτή την λογική δεν βλέπουμε το νόημα να επιμένουμε σε μια ξεπερασμένη πρακτική και να περιορίσουμε αυτούς που θέλουν να ακούσουν την μουσική μας. Όποιος θέλει λοιπόν να ακούσει τι είναι οι b-sides μπορεί να το κάνει ελεύθερα, στον υπολογιστή του, στο mp3 του, στο αυτοκίνητό του. Μπορεί μάλιστα να μοιράσει τα τραγούδια σε άλλους χωρίς να κινδυνεύει να χαρακτηριστεί "πειρατής", φτάνει να το κάνει για μη εμπορικούς σκοπούς. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι πιστεύουμε πως χρειάζεται να καταργηθεί το φυσικό μέσο. Χρειάζονται και τα δύο. Βέβαια υπάρχει και η άποψη πως εκτιμάς μόνο ό,τι ψάχνεις ή ό,τι πληρώνεις. 'Έτσι είμαστε κάπου στη μέση, διαθέτοντας ανοιχτά κομμάτια στο Internet για ακρόαση και download αλλά αφήνοντας και κάποια εκτός δικτύου γι’ αυτούς που θέλουν να ακούσουν κάτι ακόμα από εμάς (για τα οποία όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας)!

Giusurum: Η πρώτη σας επίσημη κυκλοφορία είναι πλέον εδώ και λίγο καιρό γεγονός. Αναφερόμαστε στο υπέροχο 7’’ βινύλιο που κυκλοφορήσατε. Γιατί βινύλιο??? Έχετε κάτι με το CD format?? Ακολουθείτε την «μόδα» των 7΄’?? Αν και εμείς πιστεύουμε ότι τέτοιες μόδες είναι καλό να υπάρχουν.

b-sides: Το 7ιντσο βινυλιάκι που κυκλοφορήσαμε είναι μέσω της B-otherside records, μίας νέας εταιρείας στο χώρο των ανεξάρτητων δισκογραφικών. Η απόφαση της βινυλιακής έκδοσης ήταν αρχικά ιδέα του Δημήτρη Βασιλειάδη από την εταιρεία και τη δεχθήκαμε με μεγάλη χαρά διότι είμαστε φανατικοί βινυλιομανείς... Χαιρόμαστε επίσης που η εταιρία αποφάσισε να το βγάλει σε "βαρύ" audiophille βινύλιο κάτι που σπανίζει στα single αλλά όπως γνωρίζεις έχει μεγάλη ποιοτική διαφορά και αντοχή στον χρόνο. Δεν θα λέγαμε ότι ακολουθήσαμε κάποια μόδα γιατί κατ' αρχήν πιστεύουμε στο βινύλιο αλλά και γιατί νομίζουμε πως πλέον είναι μονόδρομος για μία ανεξάρτητη μπάντα να βγάλει single σε βινύλιο. Είναι ένας σχετικά απλός και γρήγορος τρόπος να κυκλοφορήσει ένα νέο συγκρότημα τη δουλειά του και να ακουστεί από ανθρώπους που πραγματικά ''ακούν'' μουσική. Θα λέγαμε ότι το format του cd single έχει πεθάνει. Αν κάποιος κάνει cd τότε έχει νόημα μόνο σαν full album, όχι σαν cd single με λίγα track. Cd single βγάζει και κάποιος μόνος του, δε χρειάζεται καν εταιρεία! Πάντως όταν θα κυκλοφορήσουμε το long play, σίγουρα θα το βγάλουμε και σε cd και σε βινύλιο! Παρόλο που ο περισσότερος κόσμος δεν έχει πικ απ πιστεύουμε πως αυτό θα αλλάξει τα επόμενα χρόνια.

Giusurum: Έχετε εικόνα για το πως πάει και εμπορικά το singlaκι σας??
b-sides: Δεν έχουμε πολύ καλή εικόνα για αυτό γιατί είναι θέμα της εταιρίας. Ξέρουμε όμως πως έχουν εξαντληθεί όλες οι κόπιες από την εταιρεία και ότι αν και στην Πάτρα έχει σχεδόν εξαντληθεί (αφού εδώ το κοινό μας ξέρει) στις άλλες πόλεις υπάρχουν ακόμα διαθέσιμα κομμάτια. Επίσης μία σημαντική ποσότητα δόθηκε σε δημοσιογράφους για κριτικές, αν και δυστυχώς έχει πραγματοποιηθεί για την ώρα μόνο μία.

Giusurum: Τα τραγούδια σας για ποιο θέμα μιλάνε??
b-sides: Τα τραγούδια μας σίγουρα δεν αναφέρονται σε κοινωνικά φαινόμενα και πολιτικο-οικονομικές εξελίξεις. Δεν μπορούμε να εκφράσουμε τέτοιου είδους προβληματισμούς στο χαρτί και στην συνέχεια στην μουσική. Μιλάμε κυρίως για προσωπικούς προβληματισμούς, ερωτικά κατάλοιπα και προσωπικά βιώματα. Κάποιος που μας γνωρίζει προσωπικά, θα καταλάβει για τι πράγμα μιλάει το κάθε τραγούδι!

Giusurum: Υπάρχει κάποιο κομμάτι που θα θέλατε να είχατε γράψει αλλά σας πρόλαβαν άλλοι??
b-sides: Πολλά… Αυτό βέβαια έχει να κάνει με πολλές παραμέτρους όπως τον ήχο, το παίξιμο, τη σύνθεση, τους στίχους, την ερμηνεία, το ύφος, την παραγωγή. Ακόμα όμως και μεμονωμένα τα παραπάνω, τα ζηλεύουμε σε πολλά τραγούδια!

Giusurum: Θα γράφατε μουσική για ένα διαφημιστικό???

b-sides: Μάλλον δε θα γράφαμε, αλλά αν μας το ζητούσαν τότε ίσως υπό προϋποθέσεις να δίναμε κάποιο από τα κομμάτια μας. Φυσικά δε θα θέλαμε να συσχετιστούμε με προϊόντα όπως μασαζοκαλσόν και εσώρουχα… Αν το προϊόν ή μήνυμα δεν ενοχλεί, τότε η διαφήμιση μπορεί να γίνει όχημα αναγνώρισης και να προσφέρει οικονομικές απολαβές που είναι πολύ σημαντικές για group που αυτοχρηματοδοτούν τις παραγωγές τους. Και ξέρεις πόσο κοστίζει μία καλή παραγωγή…

Giusurum: Προέρχεστε από μια πόλη που έχει δημιουργήσει παράδοση στην ελληνική αγγλόφωνη σκηνή. Πώς είναι οι σχέσεις σας με τα υπόλοιπα σχήματα της πόλης?
b-sides: Υπάρχουν γκρουπ με μέλη των οποίων κάνουμε παρέα και είμαστε φίλοι, άλλα τα οποία εκτιμάμε σαν μουσικούς και άλλα με τα οποία δε γνωριζόμαστε καλά και απλά έχουμε πει ένα γεια! Πάντως υπάρχει καλό κλίμα στην Πάτρα, γνωριζόμαστε μεταξύ μας και όλοι υποστηρίζουμε τη σκηνή όσο μπορούμε περισσότερο. Εξάλλου η Πάτρα δεν είναι τόσο μεγάλη πόλη. Όλοι στα ίδια μέρη συχνάζουμε!

Giusurum: Τι σημαίνει τελικά επιτυχία για ένα γκρουπ σαν εσάς? Πωλήσεις? Καλές κριτικές και μόνο? Διάρκεια στο χρόνο? αναγνώριση? Καριέρα στο εξωτερικό??

b-sides: Όλα τα παραπάνω συνεισφέρουν στην ικανοποίηση που έχει κάποιος ως δημιουργός για το έργο του. Νομίζω βέβαια πως οι καλές κριτικές και η αναγνώριση είναι πιο κοντά σε αυτά που θα θέλαμε και θα μπορούσαμε ίσως να κατακτήσουμε. Η διάρκεια στο χρόνο είναι σχετική διότι δεν είμαστε 20 χρονών πλέον, οι πωλήσεις είναι κάτι το οποίο δε νομίζουμε ότι θα πραγματοποιηθεί ποτέ σε κλίμακα που θα μπορέσουμε να πούμε ότι ζούμε από αυτό και η καριέρα στο εξωτερικό φαίνεται αδύνατη. Άλλωστε όσο απίθανο θεωρείται το να κάνει επιτυχία ένας Ρώσος που τραγουδάει ελληνικά ρεμπέτικα, τόσο απίθανο είναι να κάνει καριέρα κι ένα ελληνικό γκρουπ με ξένο στίχο στο εξωτερικό. Από τη στιγμή δε που δεν το κατάφεραν κορυφαία ελληνικά σχήματα στο παρελθόν με υπέροχες δουλειές και μεγάλη προώθηση, φαίνεται βουνό το να το καταφέρει ένα γκρουπ σαν κι εμάς. Όχι βέβαια ότι θα μας χαλούσε αν συνέβαινε!

Giusurum: Ποιο πιστεύετε ότι είναι το μέλλον της δισκογραφίας και των δισκογραφικών. Θα επιμείνουν στο CD format?? Θα επανέλθουμε (μακάρι) στο βινύλιο??? On line αγορές??
b-sides: Οι δισκογραφικές εταιρίες περνούν κρίση γιατί έχουν αλλάξει οι παραδοσιακοί κανόνες της αγοράς μουσικής. Δεν έχουμε ελπίδες πως θα καταργηθεί η λεγόμενη "βιομηχανία" της μουσικής, απλά θα στραφεί και σε άλλες δραστηριότητες και αγορές (όπως ήδη κάνει). Παλιότερα ήταν πολύ δύσκολο να προωθήσει κάποιος την μουσική του εκτός και αν έβρισκε κάποια εταιρία που θα αναλάμβανε την ηχογράφηση, παραγωγή, προώθηση. Σήμερα τα πράγματα είναι πιο απλά και μπορεί να γίνει και από το σπίτι αν υπάρχει όρεξη και γνώση. Όμως οι δισκογραφικές (είτε είναι με την παραδοσιακή μορφή είτε μέσω internet) χρειάζονται για να αναδείξουν μέσα από το χάος των κυκλοφοριών αυτές που ταιριάζουν στο συγκεκριμένο ύφος που επιλέγουν και κάποιες φορές για την προώθηση στους χώρους που γνωρίζουν. Όπως ξέρεις, το να μπει ένα συγκρότημα στον κατάλογο ενός καλού label συχνά είναι η καλύτερη προώθηση που μπορεί να έχει. Το cd -αν και είναι πολύ δύσκολο να κάνει κάποιος προβλέψεις- πιστεύουμε πως θα παραμείνει σαν μέσο αλλά θα χάνει συνεχώς μερίδιο και ίσως σε 10 χρόνια να αποτελεί τμήμα της ιστορίας όπως οι κασέτες. Το βινύλιο θα ανακάμψει (και ήδη ανακάμπτει) αλλά δεν πρόκειται ποτέ ξανά να γίνει mainstream μέσο. Παρόλα αυτά ίσως κάποια στιγμή να γίνει η μοναδική "υλική" αγορά μουσικής. Η ψηφιακή μετάδοση/κατοχή/αγορά μουσικής είναι λογικό να επικρατήσει και όποιος δεν το πιστεύει αυτό μάλλον εθελοτυφλεί. Δισκογραφία φυσικά θα συνεχίσει να υπάρχει, γιατί μιλάμε για καλλιτεχνική δημιουργία που είναι αδύνατο να διακοπεί ακόμα και αν αλλάξει η μορφή της.

Giusurum: Τα επόμενά σας βήματα ποια είναι?? Περισσότερα Live?? Κάποια νέα επίσημη κυκλοφορία??
b-sides: Για το επόμενο χρονικό διάστημα σκοπεύουμε να κάνουμε όσο περισσότερα live μπορούμε, σε όσες περισσότερες πόλεις μπορούμε! Παράλληλα δουλεύουμε νέα κομμάτια και κάπου στο καλοκαίρι θα μπούμε studio για να γράψουμε τα κομμάτια για το cd/lp που θα κυκλοφορήσουμε κάπου στο φθινόπωρο. Βέβαια όλα τα παραπάνω αποτελούν ένα χαλαρό χρονοδιάγραμμα το οποίο μπορεί να αλλάξει αν το απαιτήσουν οι περιστάσεις, όμως κάπως έτσι σκοπεύουμε να κινηθούμε.

Giusurum: Πιστεύετε ότι το μουσικόφιλο κοινό επηρεάζεται από κάτι που θα διαβάσει σε ένα περιοδικό, site, blog κλπ ώστε να τρέξει να αγοράσει ένα album ή να μην ακούσει κάποιο άλλο??

b-sides: Φυσικά και γίνεται αυτό. Παλιότερα επειδή ήταν αδύνατο να αγοράσεις κάθε δίσκο που κυκλοφορούσε έπρεπε να διαβάσεις κριτικές από περιοδικά ή εφημερίδες. Ουσιαστικά λοιπόν επηρεαζόσουν και κατευθυνόσουν είτε το επιθυμούσες είτε όχι. Αν δεν ήταν από περιοδικά τότε ήταν οι φίλοι σου ή το ραδιόφωνο. Το internet αρχικά παρουσιάστηκε ως το μέσο που δίνει την ελευθερία σε οποιονδήποτε να παρουσιάσει το έργο του σε οποιονδήποτε θέλει να το ακούσει - και πράγματι έτσι είναι. Όμως αυτό που δεν είχε υπολογιστεί στην αρχή είναι το λεγόμενο information overload. Η "προσφορά" μουσικής είναι τελικά τόσο μεγάλη που αδυνατείς να ακούσεις τα πάντα ακόμα και αν έχεις 2-3 ζωές διαθέσιμες! Σίγουρα σήμερα κυκλοφορούν διαμάντια που δεν θα ακούσουμε ποτέ. Έτσι χρειάζονται (και θα χρειάζονται) αυτοί που θα σου προτείνουν ακούσματα, όμως το αν θα σε κατευθύνουν με τον τρόπο που το εννοείς είναι πια στο χέρι σου. Με την αμεσότητα που υπάρχει, κάθε προσπάθεια επηρεασμού (ειδικά αν είναι κακόβουλη) μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκεται και τελικά να καταστρέψει την "φήμη" του blog ή site σε μια νύχτα, στερώντας το από αναγνώστες.

Giusurum: Τελικά υπάρχουν στις μέρες μας δισκοκριτικοί ή όλοι μας έχουμε πιάσει ένα στυλό και ένα πληκτρολόγιο και ότι προκύψει?? Και δεν εξαιρώ το γιουσουρούμ... (αν και προσπαθούμε να μην γράφουμε δισκοκριτικές αλλά παρουσιάσεις συγκροτημάτων)
b-sides: Κάθε ένας κρίνει την μουσική που ακούει και με τις νέες τεχνολογίες μπορεί να δημοσιοποιήσει την άποψή του. Άρα είναι εν δυνάμει δισκοκριτικός. Δεν πιστεύουμε ότι χρειάζεται κάποιος να είναι "ειδικός" γιατί η μουσική εμπειρία ευτυχώς είναι υποκειμενική, βασίζεται στην ιδιοσυγκρασία του καθενός και στα ακούσματά του. Άρα κάθε κριτική είναι καλοδεχούμενη, φτάνει να είναι αληθινή. Το αν είναι "καλή" ή όχι, αποδεικνύεται μέχρι ένα σημείο από τα άτομα που συμφωνούν με αυτήν (και φυσικά συμπίπτουν στα ακούσματα). Δυστυχώς κάθε στιγμή υπάρχει ο κίνδυνος να θεωρήσει κάποιος τον εαυτό του "αυθεντία" και να αποκτήσει την άποψη ότι αν κάτι δεν του αρέσει τότε δεν θα πρέπει να αρέσει και σε κανέναν άλλο. Και πάντα θα υπάρχουν αυτοί που επηρεάζονται από τις αυθεντίες. Όμως αυτό είναι ανθρώπινο χαρακτηριστικό και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, εκτός ίσως από το να ακούμε όσο το δυνατόν περισσότερη μουσική, ακόμα και αυτή που κάποιοι κρίνουν ως "κακή".

Giusurum: Τέλος θα θέλαμε να μας δώσετε το τοπ5 (κατά την γνώμη σας) της Ελληνικής ανεξάρτητης σκηνής (καλλιτέχνης – album).
b-sides: Top 5 albums :Abbie gale – 2, Flakes – Lick your fingers if you like it, Raining Pleasure – Memory comes back, Film – Angel B, Purple Overdose – Indigo. Top 5 7” singles: Deus ex machine – Execute/Iraq and roll, Bella Union – Spring, Closer – A fly in the milk, Make believe – Leave me alone, Raining Pleasure – Underworld D Tales (Fractal)

------------------------------------------

Αυτά μας είπαν τα παιδιά. Εμείς απλώς να υπενθυμίσουμε ότι το 7'' τους (queen) κυκλοφορεί από την b-otherside. Όσοι δεν το έχετε πάρει κάντε το γρήγορα γιατί σε λίγο θα το ψάχνετε!! Επίσης μιας και τα live των παιδιών έχουν ξεκινήσει να πούμε ότι αυτή τη Κυριακή (08/03)μπορείτε να τους δείτε στο Βόλο μαζί με τους επίσης φίλους the place within και τους pig in a poke στη μουσική σκηνή Μέθεξης!! Όσοι πιστοί σπεύσατε...

Περί jazz και όχι μόνο....

Αλήθεια όταν διαβάζετε ένα κείμενο με θέμα το αγαπημένο σας είδος μουσικής, είτε αυτό είναι δισκοκριτική είτε παρουσίαση κάποιου καλλιτέχνη, καταλαβαίνετε τα πάντα? Μπορείτε να ακολουθήσετε τις ειδικές αναφορές του συγγραφέα του κειμένου?? (παίρνουμε την περίπτωση που ο υπογράφων το κείμενο είναι και γνώστης του αντικειμένου που σχολιάζει). Πόσες φορές δεν αναρωτηθήκατε που τα ξέρει ο άνθρωπος όλα αυτά???. Τώρα θα πείτε ότι στην εποχή στο διαδικτύου δεν υπάρχει πληροφορία που να μην μπορεί να γίνει κτήμα μας. Όμως στην εποχή της υπερπληροφόρησης και των δισεκατομμυρίων άρθρων επί παντός επιστητού, το πρόβλημα έχει μετατεθεί από την εύρεση της πληροφορίας στην αξιολόγησή της. Πράγμα που τις περισσότερες φορές είναι αρκετά δύσκολο και απαιτεί διάθεση και χρόνο για περαιτέρω έρευνα και σίγουρα την ύπαρξη κάποιων πηγών που αντικειμενικά αποτελούν τις αναφορές βάσεις (όσο αυτές μπορούν να χαρακτηριστούν έτσι). Στο γιουσουρούμ εκτός της ελληνικής αγγλόφωνης σκηνής αρέσουν όπως έχουμε πει και άλλά είδη, χωρίς να είμαστε τελικά σίγουροι ότι υπάρχουν διαχωριστικές ταμπέλες και μάλιστα πληθώρα τέτοιων στον κόσμο της μουσικής. Εντάξει, άλλο το ροκ και άλλο το ρεμπέτικο αλλά όταν οι ταμπέλες γίνονται αναρίθμητες και τα όρια δυσδιάκριτα και πολλές φορές «ακαταλαβίστικα» ή στην χειρότερη των περιπτώσεων αντικείμενο διαμάχης περί της ανακάλυψης τους τότε τα πράγματα αλλάζουν.

Ένα είδος μουσικής που πυκνά συχνά ακούγεται εδώ στο γιουσουρούμ είναι και η jazz. Ναι, εκείνος ο περίεργος συνδυασμός διαφορετικών και περίεργων μελωδιών (με την έννοια που εμείς στην δύση αντιλαμβανόμαστε την μελωδία και την αρμονία) και τις περισσότερες φορές «τεμπέλικων» και «γερασμένων» ρυθμών (όπως πολλοί αποκαλούν τους jazz ήχους). Πριν χρόνια όταν αναζητούσαμε πληροφορίες για το τι εστί jazz, για τα πως και για τα γιατί είχαμε την τύχη να πέσουμε πάνω σε ένα εξαιρετικό βιβλίο από έναν πραγματικό γνώστη του είδους όπως αποδείχτηκε στην συνέχεια όταν και αναζητήσαμε πληροφορίες για συγγραφέα και βιβλίο. Πρόκειται για το βιβλίο «Τζαζ» του Marshall W. Stearns. Ένα βιβλίο για το οποίο ο Λουις Άρμοστρονγκ είπε «Φίλε, τούτο το βιβλίο λέει την πραγματική ιστορία της τζαζ από την Αφρική κάτω, μέχρι σήμερα», ενώ ο μεγάλος Ντιούκ Έλιγκτον «Πρόκειται για τη βασική ιστορία της τζαζ που όλοι περιμέναμε...σαν εισαγωγή στο θέμα αυτό, για τον νοήμονα αναγνώστη, είναι αξεπέραστη». Και όταν δύο θρύλοι της τζαζ (και όχι μόνο) μιλάνε έτσι για ένα βιβλίο τότε δεν μπορούμε παρά να το κατατάξουμε στα αξιόλογα και αξιόπιστα του είδους.

Στο οπισθόφυλλο ένα κείμενο που τα λέει όλα «Ο Μάρσαλ Στερνς εξιστορεί συστηματικά και αντικειμενικά την ιστορία της τζαζ, από τις ρίζες της στην Αφρική και τις Δυτικές Ινδίες μέχρι τη διαμόρφωσή της σε τέχνη η οποία αφού επηρέασε τον αμερικανικό πολιτισμό, εξαπλώθηκε σ' όλες τις γωνιές του κόσμου. Ασχολείται διεισδυτικά με τις λιγότερο γνωστές απαρχές της, την ανάμειξη δηλαδή της μουσικής κληρονομιάς του Αφρικανού μαύρου και των στοιχείων της ευρωπαϊκής μουσικής που συνάντησε κατά την άφιξή του στο Νέο Κόσμο. Περιγράφει τη γέννηση της τζαζ στη Νέα Ορλεάνη, την καταγωγή των τραγουδιών της δουλειάς, τα σπιρίτσουαλ, τα μπλουζ, τα μίνστρελ, την εποχή του σουίγκ, την αφρο-κουβανέζικη επίδραση, την εμφάνιση του μποπ και τις μεταγενέστερες εξελίξεις. Αναλύει τις διαφορές των στιλ όπως αναπτύχθηκαν στα μεγάλα κέντρα της τζαζ, το Σικάγο, τη Νέα Υόρκη, το Σαιντ Λούις και το Κάνσας Σίτι και ακολουθεί την πορεία και την εξέλιξή της μέχρι την παγκόσμια διάδοση και εμπορικοποίησή της. Τα κεφάλαια που αναφέρονται σε πιο τεχνικά μουσικολογικά θέματα, είναι γραμμένα με απλότητα και σαφήνεια και είναι κατανοητά και από τους ειδικούς όσο και από τους απλούς αναγνώστες. Οι μεγάλες προσωπικότητες της τζαζ οι οποίες συνέβαλαν δημιουργικά στην εξέλιξή της, τοποθετούνται κατά το βαθμό που την επηρέασαν με αντικειμενική αξιολόγηση και ακριβείς χαρακτηρισμούς. Το βιβλίο αυτό είναι το βασικό έργο για την τζαζ και είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιων ερευνών στις πηγές και μελετών σε όλες τις περιοχές που σχετίζονται με την τζαζ και τους δημιουργούς της».

Ο Μάρσαλ Στερνς γεννήθηκε στο Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης το 1908 και πέθανε το 1966. Αφού σπούδασε νομικά στο Χάρβαρντ, συνέχισε με κάτι που του άρεσε περισσότερο. Λογοτεχνία στο Γέηλ. Υπήρξε καθηγητής αγγλικής λογοτεχνίας σε πολλά πανεπιστήμια τς Αμέρικα, ενώ δίδαξε και ιστορία της τζαζ στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Το 1956 εκδίδεται το βιβλίο του «the story of jazz” για το οποία τα είπαμε πριν, ενώ λίγο πριν το 1952 είχε ιδρύσει το πρώτο και σπουδαιότερο «Ινστιτούτο σπουδών της Τζαζ». Ένα ινστιτούτο με ένα πλούσιο αρχείο γεμάτο από μουσικά όργανα, παλιούς δίσκους, δημοσιεύσεις και ντοκουμέντα που αφορούν στην ιστορία της τζαζ. Ενώ το περιοδικό Journal of Jazz Studies πρωτοκυκλοφόρησε (1973) από τις εκδόσεις του ινστιτούτου.

Αυτά προς το παρόν για την ιστορία της τζαζ. Καλό τριήμερο να έχουμε. Σας αφήνουμε με λίγο swing μέρες που είναι (από την ταινία swing kids).

Οι Jane Doe ξανά στο studio και εμείς στην αναμονή...

Πιστεύουμε ότι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και εποικοδομητικές περιόδους στην πορεία ενός καλλιτέχνη ή ενός συγκροτήματος είναι όταν γράφονται και ηχογραφούνται νέα τραγούδια. Οι ατέλειωτες πρόβες, η αγωνία για το τελικό αποτέλεσμα, η ανταλλαγή απόψεων για το νέο μουσικό υλικό μένουν για πάντα στο μυαλό των ανθρώπων που συμμετέχουν σε μια τέτοια διαδικασία. Στο γιουσουρούμ έφτασε ένα δελτίο τύπου που αφορά στις ηχογραφήσεις του νέου υλικού των Θεσσαλονικέων Jane Doe, για τους οποίους μπορεί να μην έχουμε μιλήσει ακόμη . εδώ αλλά να είστε σίγουροι ότι θα γίνει στο άμεσο μέλλον. Όσοι τους γνωρίζετε και έχετε ακούσει το άλμπουμ τους "Heaven For Dogs" δεν μπορεί παρά να αναμένετε την νέα τους δουλειά με υψηλές προσδοκίες (τις οποίες δημιούργησε το προηγούμενο) και ανυπομονησία. Εσείς που δεν τους έχετε ακούσει επισκεφτείτε την σελίδα τους στο myspace, ψάξτε το "Heaven For Dogs" ακούστε το και γίνετε μέλος της πάνω κατηγορίας. Ακολουθεί το δελτίο τύπου των φίλων Jane Doe.

---------------------------------------------------------------------

Ξυπνήσαμε πολύ όμορφα ένα πρωινό και αποφασίσαμε πως είναι η κατάλληλη στιγμή να ξαναμπούμε στο studio. Να το κάνουμε με τον κλασσικό τρόπο. Με πρόβες επί προβών, με συζητήσεις και μαλώματα. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος αλλά ο χρόνος είναι με το μέρος μας. Το μόνα σίγουρα (σίγουρο στον κόσμο των Jane Doe ονομάζεται κάτι που έχει περισσότερες από 5% πιθανότητες να συμβεί) είναι ο τίτλος του δίσκου και το tracklist. Πιθανή εμφάνιση τραγουδιών: Τέλη της άνοιξης... Μέχρι τότε...

REVOLUTION DIARIES

1. ONE MAN NAMED FREEDOM

2. FROM A TO B

3. WHERE ALL ROADS END

4. NOT ENOUGH SALT IN THE SEA

5. DOMHNACH NA FOLA

6. CITIES I LEFT BEHIND

7. WRITTEN ON THE WALL

8. WHO NEEDS THE SPRING

9. TOTALLY SYMMETRY

10. THIS BUTTERFLY KNOWS HOW TO DANCE

11. HATE SONG

12. FLESH POLICE

13. WHEN THE CIRCUS CAME TO TOWN

Περισσότερες πληροφορίες στη διεύθυνση

www.myspace.com/janedoegreek

Tο Velvet Bus ξανά στο σελιλόϊντ

Για το Velvet Bus τα έχουμε πει εδώ όταν και φιλοξενήσαμε το δυντό και αληθινό κείμενο της Γρατσιέλλα Καννέλου που αφορά στο σχετικό με το τρελό κα απιθανό αυτό μουσικό εγχείρημα ντοκιμαντέρ της. Τότε είχαμε μιλήσει και για την συμμετοχή του Velvet Bus στις Νύχτες Πρεμιέρας στα πλαίσια του 14ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Από τότε καλλιεργήθηκε η προσμονή για νέες προβολές του ντοκιμαντέρ τόσο στην Αθήνα αλλά και σε άλλες πόλεις, μικρές και μεγάλες. Η ώρα λοιπόν έφτασε. Το Velvet Bus επιστρέφει στο σελιλόιντ για ένα νέο ταξίδι στην αγγλόφωνη ελληνική μουσική πραγματικότητα. Όσοι λοιπόν δεν είχατε αποβιβαστεί στο λεωφορείο τον Σεπτέμβριο να η ευκαιρία σας να ταξιδεύετε μαζί του έχοντας ως συνεπιβάτες τους My Wet Calvin, Victory Collapse,The Boy,The Callas. Όσοι είχατε βγάλει εισιτήριο στο πρώτο του ταξίδι έχετε την ευκαιρία για έναν δεύτερο γύρο. Ας αφήσουμε τα λόγια και ας περάσουμε στο δελτίου τύπου για τις νέες προβολές του στον Κινηματογράφο Μικρόκοσμος Prince. Καλή σας και μας διασκέδαση και καλά μουσικά ταξίδια.

VELVET bus – the Movie
Πέμπτη 19 – Κυριακή 22 Φεβρουαρίου στον κινηματογράφο Μικρόκοσμο

4 μπάντες, 10 μέρες, 1 λεωφορείο και 2,350 χιλιόμετρα· τέσσερα από τα πιο ενδιαφέροντα εναλλακτικά μουσικά σχήματα – The Callas, Victory Collapse, My Wet Calvin και The Boy - επιβιβάστηκαν μαζί με ηχολήπτες, δημοσιογράφους και ένα κινηματογραφικό crew στο λεωφορείο του VELVET για ένα πρωτότυπο road trip με στάσεις σε όλη την Ελλάδα. Η σκηνοθέτιδα Γκρατσιέλλα Κανέλλου καταγράφει το on the road tour του VELVET bus βήμα προς βήμα και δημιουργεί ένα εντυπωσιακό μουσικό ντοκιμαντέρ γεμάτο από live που τα σπάνε, οικείες εικόνες από ελληνική περιφέρεια, interviews και πολλά απρόοπτα!

Η προγραμματισμένη στάση του λεωφορείου στο σελιλόιντ του Μικρόκοσμου θα πραγματοποιηθεί από την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου, μέχρι και την Κυριακή στις 22:30. Μετά την προβολή του μουσικού ντοκιμαντέρ την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου, θα ακολουθήσει party στο φουαγιέ του Μικρόκοσμου με DJ sets από μέλη των συγκροτημάτων και την υπόλοιπη ομάδα που συμμετείχε στο VELVET bus.

Πρόγραμμα προβολών:
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου, 22:30
Παρασκευή 20 & Σάββατο 21 Φεβρουαρίου, 24:30
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου, 16:00

Κινηματογράφος Μικρόκοσμος Prince, Λ. Συγγρού 106 Φιξ, (ΜΕΤΡΟ Συγγρού – Φιξ) ,Τηλ: 210 92 15 305

VELVET magazine ,Μιλτιάδου 17, 4ος ορ. Τηλ: 210 33 14 923

--------------------------------------------------------------------------

Ας ξαναφυμηθούμε το trailer του Velvet Bus και φυσικά να ευχηθούμε καλή επυτυχία....