03 Δεκεμβρίου 1944: Μια ματωμένη Κυριακή και μια (ακόμη) μαύρη σελίδα στην ιστορία αυτού του τόπου

Σαν σήμερα πριν από 68 χρόνια γράφτηκε μια από τις μελανότερες σελίδες στην σύγχρονη ιστορία αυτού του τόπου. Ήταν Κυριακή 03 Δεκεμβρίου 1944 όταν ξεκίνησαν τα γεγονότα που οι ιστορικοί τους έδωσαν την ονομασία Δεκεμβριανά. Είναι η δική μας ματωμένη Κυριακή. Μια Κυριακή που ο λαός των Αθηνών κατέβηκε κατά χιλιάδες στο Σύνταγμα (άλλες πηγές μιλούν για 100000 και άλλες για 500000 λαού) για να πάρει μέρος στο συλλαλητήριο που οργάνωσε το ΕΑΜ και που τελικά αποφάσισαν και έβαψαν στο αίμα (21 νεκροί και 140 τραυματίες) οι κυβερνητικές και Αγγλικές δυνάμεις. Δεν είναι πλέον κρυφός ο ρόλος των Άγγλων σε αυτά τα γεγονότα, ούτε και φυσικά της αστυνομίας αρχηγός της οποίας ήταν ο Άγγελος Έβερτ που υπήρξε διοικητής της αστυνομίας πόλεων κατά την διάρκεια της κατοχής. Μερικές δεκαετίες αργότερα ο γιος του διετέλεσε τόσο βουλευτής, υπουργός, δήμαρχος Αθηνών αλλά και αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας. Ο λόγος φυσικά για τον Μιλτιάδη Έβερτ. 

Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά και να να αγγίξουμε άλλα τόσο αλλά δεν νομίζουμε ότι υπάρχουν λόγια που μπορούν να περιγράψουν τόσο τα ίδια τα γεγονότα όσο και τις πραγματικές τους αιτίες. Κάποια στιγμή σίγουρα θα το κάνουμε αλλά όχι τώρα. Τώρα θα δώσουμε τον λόγο σε μερικούς αυτόπτες μάρτυρες και για να μην μας "κατηγορήσουν" μερικοί για μονόπλευρη ενημέρωση θα παραθέσουμε σχόλια και αποσπάσματα κειμένων ξένων ανταποκριτών αλλά και μια δήλωση του τότε αρχηγού της αστυνομίας .

Ας αρχίσουμε με τον Άγγλο αξιωματικό Μπίφορντ Τζόουνς, που περιέγραψε όσα είδε και άκουσε ως εξής:

«...παρατηρούσα τους διαδηλωτές να καταφθάνουν στην πλατειά κρατώντας τα πλακάτ τους και σημαίες αγγλικές, αμερικάνικες, ρώσικες και ελληνικές. Καθώς η πορεία σχηματίζεται τα μεγάφωνα συνεχώς μετάδιναν τα συνθήματα τους. «Κάτω ο Παπανδρέου» φώναζαν εν χορώ. «Κάτω η επέμβαση», «Να δικαστούν οι δοσίλογοι!»,,, Στάθηκα έξω από το καφενείο του Γιαννάκη, το οποίο βρίσκεται στο ισόγειο του κτιρίου που στεγάζει τη διοίκηση της αστυνομίας... Με κατάπληξη διαπίστωσα ότι οι αξιωματικοί κρατούσαν όλα, έτοιμοι να πυροβολήσουν... Η πορεία πλησίαζε: άντρες, γυναίκες και παιδιά, βάδιζαν σε γραμμές ανά οκτώ ως δέκα... Η διαδήλωση δεν έδειχνε τίποτε το απειλητικό... Την προσοχή μου τράβηξε πάλι στο μπαλκόνι μιά επιτακτική φωνή που έμοιαζε σα διαταγή πυροβολισμού...» «Αυτό που συνέβη εκείνη τη στιγμή ήταν τόσο απίστευτο που, προς στιγμή, νόμισα πως παρακολουθούσα κινηματογραφική ταινία... Οι αστυνομικοί άδειασαν τις σφαίρες των όπλων τους πάνω στους διαδηλωτές... Άνδρες, γυναίκες και παιδιά... έπεσαν στο έδαφος, αίμα ξεπηδούσε από τα κεφάλια τους και τα σώματά τους, βάφοντας το δρόμο και τις σημαίες που κρατούσαν... Οι πυροβολισμοί εξακολούθησαν να πέφτουν, αντηχώντας ανάμεσα στα ψηλά κτίρια, και μεταξύ των ομοβροντιών ακούγονταν ξεφωνητά τρόμου και κλάματα πόνου καθώς το πανικοβλημένο πλήθος έπεφτε πάνω στα ματωμένα κορμιά. Οι αστυνομικοί έμοιαζαν πια να φοβούνται να σταματήσουν τους πυροβολισμούς και το θέαμα πρόσβαλε το αίσθημα τις ευπρέπειας κάθε Άγγλου που έτυχε να το παρακολουθεί...
«Όσοι από τους θεατές βρισκόμαστε στη γραμμή του πυρός περιμέναμε από στιγμή σε στιγμή το ΕΑΜ να απαντήσει με όπλα. Πάνω στη σκεπή των κεντρικών γραφείων του ΚΚΕ, που βρίσκονταν στην πλατεία, υπήρχαν πολυβόλα, τα οποία μπορούσαν να γαζώσουν ολόκληρη τη γειτονιά με καταιγιστικό πυρ. Το ΕΑΜ όμως περιορίστηκε σε βρισιές και απειλές. Δε νομίζω πως υπήρχαν οπλισμένοι διαδηλωτές. Η οργή του πλήθους ήταν τέτοια ώστε εάν ήσαν οπλισμένοι θα είχε ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος εκείνη τη στιγμή»


Για να δούμε και πως έβλεπε τα γεγονότα ο αμερικανός δημοσιογράφος Λήλαν Στόου, σε ανταπόκρισή του, που μεταδόθηκε από το ραδιοφωνικό σταθμό της Νέας Υόρκης:
«...Πριν εβδομάδες, ο αμερικανός ανταποκριτής Μ.Φ Φόντορ του «Ήλιου του Σικάγου», ο πιο πεπειραμένος από τους ανταποκριτές που βρίσκονταν στην Αθήνα, δυό φορές επιχείρησε να προειδοποιήσει την κοινή γνώμη. Οι δεξιοί, έλεγε, θα προκαλέσουν ένοπλη σύγκρουση που θα επιτρέψει στον Σκόμπυ να κηρύξει στρατιωτικό νόμο. Όμως και τις δυό φορές, οι Βρεταννοί λογοκριτές εμπόδισαν τον Φόντορ να στείλει τις ειδήσεις αυτές. Η σύγκρουση ήρθε πραγματικά και ήρθε από την αστυνομία της δεξιάς...»


Και ας τελειώσουμε (προς το παρόν) με όσα απεκάλυψε  ο Άγγελος Έβερτ μερικά χρόνια μετά, σε άρθρο του στην εφημερίδα Ακρόπολη: «... βάσει των υπεύθυνων διαταγών, τας οποίας είχα, διέταξα υπευθύνως την βίαιαν διάλυσιν ... των διαδηλωτών...» ("ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ" 12/12/1958).

Σμύρνη 13 Σεπτεμβρίου 1922 : 90 χρόνια μετά (ή ένα βιβλίο, μια παράσταση και ένα ντοκιμαντέρ)

Στους καιρούς που ζούμε είναι πολύ εύκολο να χαρακτηριστείς ως εθνικιστής και Ελληναράς αναφερόμενος σε τέτοια ζητήματα. Αυτό ίσως προέρχεται από την αδυναμία μερικών/πολλών να  ξεχωρίσουν τις διαφορές στις έννοιες πατριωτισμός και εθνικισμός.Πρόβλημά τους και πάμε στο κυρίως θέμα. Σαν σήμερα λοιπόν πριν από 90 χρόνια άρχισε η μεγάλη φωτιά που έκαψε σχεδόν ολόκληρη την Σμύρνη. Μια φωτιά που ξεκίνησε από την Αρμένικη συνοικία της πόλης και επεκτάθηκε σύντομα στην Ελληνική. Μια από τις τραγικότατες και κρίσιμες σελίδες και περιόδους της νεώτερης ιστορίας μας.

Όλα αυτά συνέβαιναν στο τελείωμα του Μικρασιατικού πολέμου και στην απαρχή της Μικρασιατικής Καταστροφής και υπό το βλέμμα των συμμαχικών  δυνάμεων (Γαλλία, Αγγλία και Αμερικής). Τώρα γιατί πίσω από κάθε μαύρη σελίδα της ιστορίας τούτου του τόπου βρίσκονται οι συμμαχικές δυνάμεις είναι άλλο θέμα. Πάντως μόνες τους δεν προσκλήθηκαν. Πλοία των δυνάμεων αυτών λοιπόν, έβλεπαν τα ιστορικά γεγονότα να εκτυλίσσονται αλλά δεν έκαναν κάτι να σώσουν τον άμαχο πληθυσμό που βρισκόταν στο λιμάνι της  Σμύρνης. Και δεν έκαναν κάτι λόγω της ουδετερότητας που προσπαθούσαν να κρατήσουν στο τέλος μιας περιόδου πολέμων που όμως οι ίδιοι είχαν σπείρει. Και τι ουδετερότητα είναι αυτή να μην κάνεις τίποτε όταν βλέπεις χιλιάδες ανθρώπους να σκοτώνονται και να πνίγονται δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Περισσότερο με ενέργεια που δείχνει ότι έχεις πάρει το μέρος (ανεπίσημα πάντα) του επιτιθέμενου μοιάζει. Στο λιμάνι της πόλης είχαν μαζευτεί χιλιάδες λαού από όλες τις περιοχές της Μικράς Ασίας οι οποίοι ακούγοντας ότι τι μέτωπο των Ελλήνων καταρρέει (μπα?? πως και έτσι??) μετακινήθηκαν προς την Σμύρνη με σκοπό να περάσουν απέναντι. Κάτι που δυστυχώς για τους περισσότερους δεν ήταν εφικτό. 

90 χρόνια έχουνε περάσει αλλά τα γεγονότα δεν έχουν ξεχαστεί από κανέναν. Δεν είναι εύκολο για αυτούς που ζούσαν εκεί (και τους απογόνους τους) να ξεχάσουν το τι έζησαν. Και κυρίως δεν είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς το γιατί. Τι ήταν αυτό που οδήγησε δυο λαούς που ζούσανε δίπλα δίπλα (με τα όποια προβλήματα της συμβίωσής τους) και ειρηνικά?? Ποιες δυνάμεις ήταν αυτές που τις μισές ημέρες έλεγαν στον ελληνικό στρατό προχωρήστε και εμείς είμαστε εδώ και τις υπόλοιπες έκαναν πλάτες στον Κεμάλ?? Ποιο χρυσόμαλλο δέρας αναζητούσαν και ήθελαν για την πάρτι τους αυτές οι δυνάμεις?? Τελικά ποιοι ευθύνονται για την σφαγή των αμάχων?? Οι Τούρκοι μόνο, εμείς ή και οι σύμμαχοι?? 

Για να κατανοήσει κανείς τα γεγονότα της εποχής εκείνης θα πρέπει να αρχίσει από το πως ζούσαν οι δυο κοινότητες πριν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Και μετά να δει τι ήταν αυτό που έσπρωξε τους Έλληνες πέρα από την Αλμυρά Έρημο και ποιος όπλισε με μίσος και οπλισμό τον Τούρκικο πληθυσμό. Πάντως οι ίδιοι οι λαοί όπως πάντα ήταν απλά οι κομπάρσοι του έργου που σκηνοθέτησαν με μαεστρία (για ακόμη μια φορά) οι μεγάλοι. 

Προτείνουμε ένα βιβλίο, ένα ντοκιμαντέρ και μια μουσική θεατρική παράσταση. Το βιβλίο δεν μπορεί να είναι άλλο από το "Ματωμένα Χώματα"της Διδώς Σωτηρίου. Ένα βιβλίο σταθμός στο πως βλέπει κανείς τα γεγονότα της εποχής. Ένα βιβλίο που μεταφράστηκε και στα Τούρκικα και απέσπασε τις καλύτερες των κριτικών. Το ντοκιμαντέρ είναι το ΣΜΥΡΝΗ: Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΙΑΣ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΛΗΣ 1900-1922 που βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες σήμερα 13 Σεπτεμβρίου 2012. Η παράσταση είναι το υπέροχο και πάντα επίκαιρο "Μεγάλο μας Τσίρκο" του Ιάκωβου Καμπανέλλλη σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου που ανεβαίνει από το ΚΘΒΕ και γυρίζει όλη την Ελλάδα. Μόνο μια ερώτηση και απορία για την παράσταση του ΚΘΒΕ. ΤΟ κομμάτι ¨Ξεριζωμός" γιατί περιορίστηκε χρονικά?? 

Δείτε το ντοκιμαντές εδώ

Aκούστε Καρέζη και Ξυλούρη στο Μεγάλο μας Τσίρκο και το κομμάτι ¨Ξεριζωμός"

Καλό σας και μας βράδυ!!!

"Ανθελληνικά..." Νο2

"..Αν υπήρχε λεξικόν της νεοελληνικής γλώσσης, νομίζομεν ότι ο ορισμός της λέξεως "κόμμα" ήθελεν είναι ο ακόλουθος: "Ομάς ανθρώπων ειδοτών ν΄αναγινώσκωσι και ν' ανορθογραφώσιν, εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες, ενούμενοι υπό έναν οιοδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν΄αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι¨...."

Εμμανουήλ Ροϊδης (1836-1904)

Καμπανάκι τελευταίου γύρου: Πολίτες VS Πολιτικοί.

Δεν έμεινε πολύ. Μια μέρα. Μπορεί οι εκλογές να μην είναι η μόνη ή η σίγουρη οδός προς την πραγματική αλλαγή και την δημοκρατία αλλά τούτες οι εκλογές όπως και να το δει κανείς έχουν πραγματικά ένα πολιτικό ενδιαφέρον. Δεν είναι δυνατόν να μην έχει αντιληφθεί ο λαός και οι εργαζόμενοι το τι έχει γίνει και το τι πρόκειται να γίνει. Μπορεί όχι ακριβώς αλλά δεν νομίζουμε ότι είναι πολλοί αυτοί που ελπίζουν στην καλυτέρευση των πραγμάτων στην περίπτωση που οι πολίτες (μάλλον όσοι αποφασίσουν να ψηφίσουν) δώσουν και άλλη ευκαιρία τους πολιτικούς και στην πολιτική των τελευταίων δεκαετιών. Αυτό που προκαλεί εντύπωση και ερωτηματικά είναι η μεγάλη προσπάθεια να μας πείσουν ότι μια δήθεν ακυβερνησία και ένα θολό πολιτικό τοπίο (που σημαίνει ότι δεν θα είναι υπέρ της συνέχισης της σημερινής πολιτικής) δεν θα είναι προς το συμφέρον του λαού. Δηλαδή τι θέλουν να μας πούνε? Ότι μέχρι τώρα όλα ήταν υπέρ του πολίτη? Και οι τραπεζίτες και τα λαμόγια πως επιβίωναν τόσα χρόνια? Με ελεημοσύνη? 

Μπορεί πολλοί να έχουν αποφασίσει και επιλέξει να μην ασχολούνται με τις εκλογές και την σημερινή "πολιτική" αυτό όμως (όπως σωστά ακούσαμε το τελευταίο διάστημα) δεν σημαίνει ότι και η πολιτική θα τους αφήσει στην ησυχία τους. Πρέπει να αναθεωρήσουμε κάποιες απόψεις και να προσπαθήσουμε να εισέλθουμε και να πορευτούμε περισσότερο μέσα στους πολίτες. Ας πέσουν κάποια από τα τείχη που (η αλήθεια είναι ότι άλλοι έχουν σηκώσει) και προσπαθούν να απομονώσουν το κομμάτι εκείνο των πολιτών που θωρεί τα πράγματα διαφορετικά και κατά τους πολιτικούς επικίνδυνα. Μια χώρα που έχει τραβήξει τόσα από τις δυνάμεις του φασισμού, μια χώρα που έχει περάσει πάνω από μια δικτατορίες και κατοχές, που γνωρίζει από πρώτο χέρι την προσφυγιά και την μετανάστευση, δεν είναι δυνατόν και λογικό να εναποθέτει τις ελπίδες της (έστω μια μερίδα της) σε νοσταλγούς και υμνητές των φασιστοειδών. Όπως δεν είναι λογικές και προς το συμφέρον των πολιτών οι (εύκαιρες) συνεργασίες με ανθρώπους και χώρους με τουλάχιστον ομιχλώδες παρελθόν, ακόμη και αν αυτές οδηγούν σε μεγάλες και ψηλές καρέκλες.

Αφήστε τις δημοσκοπήσεις της τελευταίας στιγμής. Ξεπεράστε το κατά περίσταση σπρώξιμο που επιχειρούν ορισμένα ΜΜΕ και δημοσιογράφοι σε συγκεκριμένους χώρους. Σβήστε από το μυαλό σας το κάνατε τις προηγούμενες φορές που πήγατε (όσοι πήγατε) και ψηφίσατε. Όσοι πάνε αύριο να ψηφίσουν να θυμούνται:

"..Καμπανάκι τελευταίου γύρου. Πολίτες - Πολιτικοί. Αν το αποτέλεσμα είναι πάλι 2 τότε όντως μαζί τα φάγαμε. Άλλοι τα λεφτά και άλλοι τα ..... Άντε ώρα που είναι..."

Καλό βράδυ και (πραγματικά) καλό βόλι.

Η εποχή της επίλυσης των προβλημάτων έφθασε

Λοιπόν..Ας επανέλθουμε στα ωραία της Ελληνικής πολιτικής. Πρώτα έλυσαν το οικονομικό πρόβλημα και έσωσαν την χώρα και τους πολίτες της από την χρεωκοπία, με την βοήθεια του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής ένωσης. Φυσικά και οι τράπεζες σώθηκαν αλλά (και) αυτό είναι για το καλό των πολιτών.  Μετά άρχισαν τις προσπάθειες λύσης του μεταναστευτικού. 

Η λύση που έδωσαν ήταν αυτό που είδαμε όλοι. Μερικές επιχειρήσεις στο κέντρο της Αθήνας (και λες μόνο εκεί είναι το όποιο πρόβλημα) πάντα συνοδεία των τηλεοπτικών συνεργείων με όλα τα επακόλουθα. Φυσικά έσκασε και το θέμα με τα "στρατόπεδα συγκέντρωσης" έτσι ώστε να ησυχάσουν και οι εκ των δεξιών των δεξιών και να μην έχουμε και άλλες διαρροές προς τα εκεί. Ο Άγιος Παντελεήμονας πρέπει να ¨καθαρίσει" γιατί οι (συν)ένοικοι της πολυκατοικίας έχουν αρχίσει και μας "τρώνε" ψήφους.  Μετά έπρεπε να να λυθεί και το θέμα με εκείνα τα "άτακτα" τα παιδιά.

Εκείνα τα παιδιά και της καταλήψεις τους και όλα εκείνα τα περίεργα (κοινωνικά στέκια, καφενεία, δωρεάν -άκου δωρεάν, σαν δεν ντρέπονται- μαθήματα ξένων γλωσσών κλπ) που γίνονται σε μια συγκεκριμένη γειτονιά των Αθηνών. Η οποία συνορεύει και με τα Κολωνάκια και δεν είναι οι κάτοικοι εκεί για αυτές τς φασαρίες και τα νταούλια που ακούγονται από την κάτω πλατεία.  Έτσι την Παρασκευή απόκλεισαμε (ως κράτος και πολιτικοί) την άτακτη γειτονιά, την οριοθετήσαμε με κόκκινη κορδέλλα, στείλαμε και ότι ένστολο μας περίσσεψε από την φρουρά των πολιτευτών και βουλευτών (και όχι από τα μουσεία γιατί έτσι και αλλιώς αυτά δεν τα φυλάμε, τα έχουμε αφήσει στον πατριωτισμό των Ελλήνων κατά των Σύνταγμα και τον Μακρυγιάννη), συλλάβαμε και 4-5, "σώσαμε" και το καημένο το κτίριο του ΙΚΑ και πάμε παρακάτω. Παρακάτω να λύσουμε και άλλα προβλήματα. Τώρα που είμαστε σε φόρμα, είναι και εκλογές οπότε τώρα (και μετά τη Δευτέρα των εκλογών)  θα τα λύσουμε όλα. Τώρα. Εμ Πότε πρίν?? Και αν τα λύναμε πριν τώρα τι θα κάναμε? Ε????? 

Αυτά τα σοβαρά προβλήματα έλυσαν οι πολιτικοί μας τις τελευταίες ημέρες. Και μην ακούτε αυτούς που λένε ότι υποψήφιος ή πολιτευτής έγραψε στο twiter, ή όπου αλλού, ότι δεν νοιάζεται για τις αυτοκτονίες (στα @@ του για την ακρίβεια έγραψε). Όχι. Αυτά τα λένε οι άλλοι που θέλουν να διαβάλουν το ακέραιο των Ελλήνων πολιτευτών και πολιτικών οι οποίοι όπως είδαμε μας λύνουν όλα τα προβλήματα και νοιάζονται για εμάς. 

Και αν βρείτε πουθενά γραμμένο ότι κάποιος δεν νοιάζεται για τους ανθρώπους που πεθαίνουν κάθε ημέρα στον τόπο αυτό δείξτε του που ακριβώς τον γράφεται και εσείς. Άντε ώρα που είναι. Δεν είναι απλά επικίνδυνοι και ανίκανοι. Είναι και ηλίθιοι να μην πούμε τίποτε άλλο.  

Καλό μας και σας βράδυ. 

Tελικά μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ

Την προηγούμενη εβδομάδα αναμφίβολα ένα από τα μεγάλα θέματα (αν όχι το μεγαλύτερο) ήταν η αυτοκτονία του 77χρονου στο Σύνταγμα. Ενός ανθρώπου που αποφάσισε να βάλει τέλος στην ζωή του στην πιο πολιτικοποιημένη πλατεία της χώρας. Λίγο πολύ όλοι ακούσαμε - διαβάσαμε για το συμβάν και το ιδιόχειρο σημείωμα του αυτόχειρα. Όλοι έπεσαν να χαρακτηρίσουν και να σχολιάσουν τόσο τον 77χρονο όσο και το συμβάν. Άλλοι χαρακτήρισαν τον αυτόχειρα ως μοναχικό και λίγο πολύ ως "τρελό" και αποκομμένο από τους συμπολίτες του. Άλλοι τον είπαν αριστερό και χρησιμοποιούσαν τον χαρακτηρισμό ως βρισιά. Άλλοι είπαν πως πρόκειται για μαχητή και άνθρωπο με ιδανικά και πιστεύω. Αυτό που γινόταν στο δίκτυο εκείνες τις 2-3 ημέρες είναι απίθανο Δεξιοί και ακροδεξιοί τον χαρακτήρισαν θύμα και όχι του μνημονίου αλλά συγκεκριμένου πολιτικού χώρου που λέει ψάχνει θύματα και μάρτυρες για να στηρίξει τον πολιτικό του λόγο και αγώνα. Αριστεροί και (με ή χωρίς εισαγωγικά) αντιεξουσιαστές να τα χώνουν πολιτικά στους απέναντι θυμίζοντάς τους τα θύματα της πολιτικής του χώρου τους, τους τραμπουκισμούς του παρακράτους, τους χίτες και τους δοσίλογους,

To απίθανο είναι ότι μέχρι και οι "πολιτικοί" έκαναν δηλώσεις για το θέμα. Να, εντάξει, αυτοί κάνουν δηλώσεις για όλα αλλά τώρα ίσως θα έπρεπε να προσέχουν λίγο το στόμα τους. Ακόμα και αυτό το θέμα προσπάθησαν να το εκμεταλλευτούν. Οι μη μετέχοντες στην (συν)κυβέρνηση σχολίαζαν για το που έχει οδηγήσει τον κόσμο το μνημόνιο. Οι της κυβέρνησης εξέφρασαν την σύμπνοια τους για την οικογένεια του. Και κανείς δεν τους πήρε με τις ντομάτες. Και μην ακούσουμε ότι οι ντομάτες δεν είναι πολιτική πράξη. Εδώ κάποιοι έκαναν και κάνουν πολιτική και διορισμούς με 2 κιλά λάδι και λίγα αυγά. Πάμε παρακάτω λοιπόν.

Τα ξένα ΜΜΕ έκαναν εκτενή αναφορά στο γεγονός. Το "καλό" σε αυτή την περίπτωση είναι οι υποσημειώσεις τους. "Οι αυτοκτονίες στην Ελλάδα αυξάνονται αλλά τα ποσοστά και τα νούμερα δεν πλησιάζουν αυτά της Βόρειας Ευρώπης ή και της Πορτογαλίας". Άντε ρε νούμερα. Άντε να πάτε να παίξετε αλλού. Δηλαδή τι πρέπει να κάνουμε?? Να αυτοκτονήσει ο μισός πληθυσμός για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος στα ποσοστά και τα νούμερα των αυτοκτονιών?

Ακόμη και η Εκκλησία έβγαλε ανακοίνωση για το συμβάν όπου αφού συλλυπήθηκε και δήλωσε την συμπαράστασή της στην οικογένεια του 77χρονου, δήλωσε ότι δεν εγκρίνει τέτοιες ενέργειες και ότι συνιστά υπομονή και ελπίδα. Με άλλα λόγια?? ότι να 'ναι.

Μετά από όλα αυτά το κοινοβούλιο μας φυσικά συνέχισε το σωτήριο έργο του. Από την μια ψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία τον συμβιβασμό με τη Siemens ώστε να σταματήσουν και ο όποιες ενέργειες δικαστικές και μη. Δηλαδή αυτοί που πριν από λίγο καιρό μάλωναν ποιανού χώρου είναι το ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ Siemens, αποφάσισαν ότι ήρθε η ώρα του συμβιβασμού και δέχτηκαν (στο όνομα του Ελληνικού λαού) την "συγνώμη" της εταιρείας. Εμάς πάντως οι "πατέρες"του έθνους δεν μας ρώτησαν αν δεχόμαστε. Καλά θα μας πείτε και θα έχετε και δίκιο. Εδώ δεν μας ρώτησαν για τα μνημόνια τις δανειακές συμβάσεις και το ποιον θέλουμε πρωθυπουργό. Θα μας ρωτούσαν για την Siemens?? Σωστή και δεκτή η παρατήρηση. Επίσης ψήφισαν (κατα πλειοψηφία) την άρση του παγώματος της κρατικής επιδότησης στα κόμματα. Εμ. Όταν είναι για την τσέπη τους δεν υπάρχει ούτε κρίση, ούτε ηθικά ζητήματα και κουραφέξαλα.

Aυτά τα ωραία έγιναν στην χώρα τις προηγούμενες ημέρες. Αυτά και άλλα πολλά. Με τελευταίο την προκήρυξη των εκλογών. 6 Μαΐου λοιπόν!! 6 Μαΐου για να ξεκαθαρίσουμε τους λογαριασμούς μας με το πολιτικό σύστημα της χώρας. Μια Κυριακή του Μαΐου είναι η τελευταία και μεγάλη ελπίδα του λαού να ξεφορτωθεί δεκαετίες ανίκανων πολιτικών ανδρών γυναικών και ιδεών. Η ευκαιρία μας να αλλάξουμε σελίδα και νοοτροπία. Αν και τώρα η πλειοψηφία μείνει προσκολλημένη στα συμφέροντά της και την παραδοσιακή Ελληνική πολιτική τι να πούμε. Ας προσέχαμε. Καμπανάκι τελευταίου γύρου. Πολίτες - Πολιτικοί. Αν το αποτέλεσμα είναι πάλι 2 τότε όντως μαζί τα φάγαμε. Άλλοι τα λεφτά και άλλοι τα ..... Άντε ώρα που είναι.

Α. Ναι. Να μην το ξεχάσουμε. Καλή σας και μας Ανάσταση. Κυριολεκτικά!!!!

1860: περί των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης

Ήδη από τo 1860 γινόταν συζήτηση για την δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας, των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Ο Προυντόν ακούγοντας και αναλύοντας τα λεγόμενα και την προοπτική αυτή κατέγραψε την αποψή του:

«...Με αυτό, το µόνο που αντιλαµβάνονται είναι µια συµµαχία όλων των κρατών που υπάρχουν επί του παρόντος στην Ευρώπη, µικρών και µεγάλων, η οποία θα κατευθύνεται υπό την προεδρία ενός µόνιµου Συµβουλίου. Λαµβάνεται ως δεδοµένο ότι κάθε κράτος θα διατηρεί τη µορφή κυβέρνησης που του ταιριάζει καλύτερα. Εφόσον, όµως, κάθε κράτος θα έχει αριθµό ψήφων στο Συµβούλιο ανάλογο του πληθυσµού και της έκτασής του, τα µικρά κράτη σ’ αυτή την υποτιθέµενη συνοµοσπονδία σύντοµα θα ενσωµατωθούν στα µεγάλα...»

2012 και η "Ευρωπαϊκή συνομοσπονδία" δείχνει να αποτελεί την δυσάρεστη εκπλήρωση (??) των σκέψεων και φόβων του Προυντών και όχι μόνο. Οι "μεγάλοι" της Ευρώπης αποφασίζουν και οι ΄"μικροί" και "άτακτοι" υπομένουν και υποφέρουν.Κατά τα άλλα Ευρωπαϊκή ΕΝΩΣΗ. Στα καλά και εύκολα όλοι μαζί. Στα κακά και δύσκολα ο καθένας μόνος του και να φυλάει τον απαυτό του. Καλό σας/μας βράδυ.

Οι απλοί άνθρωποι, ο χρόνος που φεύγει, το Σύνταγμα και μια Καλή Χρόνια

(Σε λίγο θα) πάει ο παλιός ο χρόνος. το 2011 θα ανήκει στο (ένδοξο?) παρελθόν.Αν και η μέτρηση του χρόνου είναι καθαρά ανθρώπινη επινόηση έχει εξελιχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους δυνάστες μας. Τέτοιες ημέρες συνηθίζεται η ανασκόπηση των γεγονότων που σημάδεψαν όπως λέγεται τον χρόνο που φεύγει. Όμως ακόμη και πίσω από γεγονότα κρύβονται οι άνθρωποι. Εμείς είμαστε οι πραγματικοί πρωταγωνιστές όλων, είτε καλων είτε κακών. Άνθρωποι ήταν στις πλατείες του αραβικού κόσμου και διαδήλωναν. Άνθρωποι ήταν και είναι πίσω από τους οικονομικούς δέικτες της ύφεσης και αυτοί υποφέρουν. Άνθρωποι στις δικές μας πλατείες και δρόμους. Άνθρωποι γιόρτασαν την ανεξαρτησία του Σουδάν. Άνρωποι υπέφεραν και υποφέρουν από τον σεισμό στην Ιαπωνία και τις πλημμλυρες στην ΝΑ Ασία. Άνθρωποι και παιδιά πεθαίνουν από πείνα στην Σομαλία. Πάντα και παντού άνθρωποι απλοί και καθημερινοί. Οι άλλοι, οι γκλαμουράτοι, οι χαρτογιακάδες, τα μεγάλα "κεφάλια", οι "άρχοντες" βρίσκονται σε ρεβεγιόν, σε αίθουσες χρηματιστηρίων, συσκέψεων, υπουργικούς θώκους, μέσα στα πολυτελή τους αυτόκινητα και τις επαύλεις. Όσο και να θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι αυτοί καθορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού και ότι αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές δεν θα το καταφέρουν. Εμείς γράφουμε το σενάριο, σκηνοθετούμε αλλά και έχουμε την ευθύνη της μουσικής επιμέλειας των γεγονότων. Εμείς και όχι αυτοί. Όταν τα καταλάβουμε αυτό, τότε θα μιλάμε για μια πραγματικά καλή χρονιά. Εδώ πιστεύουμε ότι το "Σύνταγμα της Ελλάδας" είναι ένα βαθύ πολιτικό και κοινωνικό κείμενο, όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να το κάνουν κουρελόχαρτο. Ιδού τι αναφέρει το 'Σύνταγμα":

Άρθρο 1
3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, υπαρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Άρθρο 2
1. Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχικής υποχρέωση της Πολιτείας.

Άρθρο 4
1. Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
7. Τίτλοι ευγένειας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται σε Έλληνες πολίτες.

Άρθρο 9Α
Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων διασφαλίζεται από ανεξάρτητη αρχή, που συγκροτείται και λειτουργεί, όπως νόμος ορίζει.

Άρθρο 16
Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας, σε όλες τις βαθμίδες της, στα κρατικά εκπαιδευτήρια. Το Κράτος ενισχύει τους σπουδαστές που διακρίνονται, καθώς και αυτούς που έχουν ανάγκη από βοήθεια ή ειδική προστασία, ανάλογα με τις ικανότητές τους.

Άρθρο 22
5. Το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, όπως νόμος ορίζει.

ΤΜΗΜΑ Δ': Ακροτελεύτια διάταξη
Άρθρο 120
4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία

Θα μπορούσαμε να βάλουμε άλλα τόσα άρθρα από το Σύνταγμα αλλά δεν έχει νόημα. Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ.

Και δείτε εδώ μερικές καταπληκτικές φωτογραφίες με τα γεγονότα του 2011.

ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ.

"Κουράγιο Έλληνες" ή "Ξυπνήστε Έλληνες" ?????

σκόρπιες σκέψεις και συσσωρευμένη οργή

Έχει περάσει (λίγο παραπάνω από) ένας χρόνος από την έλευση των "σωτήρων" του ΔΝΤ και εκείνη την "εκπληκτική" ατάκα εκείνου του τυπάκου. "Κουράγιο Έλληνες"!!! Ποιος του ζήτησε συμβουλές και συμπαράσταση δεν έχουμε καταλάβει!!! Σε αυτόν τον χρόνο έγιναν πολλά και ακόμη περισσότερα δεν έγιναν. Σίγουρα από τα σημεία κλειδιά στην όποια διάθεση αντίδρασης έπαιξε εκείνη η αποφράδα ημέρα και "πράξη" έξω και μέσα από το υποκατάστημα της Marfin. Ήταν ίσως η χαριστική βολή σε ένα "κίνημα" που προσπαθούσε να γεννηθεί μακριά (??) από σημαίες και υποκινητές-καπηλευτές. Στην αρχή "πέρασε" η γραμμή του ότι "η χώρα δεν πρέπει να πτωχεύσει γιατί συν τοις άλλοις οι πολίτες θα χάσουν τα λεφτά τους που είναι στις τράπεζες κλπ κλπ κλπ". Ο Έλληνας δεν θέλει και πολύ σε τέτοιες καταστάσεις. Ο συνήθης (δυστυχώς) τρόπος αντίδρασης του έχει την φιλοσοφία του "κάτσε να σωθώ εγώ πρώτα και μετά βλέπουμε για τους άλλους". Δηλαδή μακριά από τον ... (ναι καλά το σκέφτεστε) η φωτιά και όπου να 'ναι. Ναι και φυσικά τα λεφτά αυτά μπορεί να ήταν / είναι κόποι μιας ζωής αλλά κανείς δεν έχει τα (ναι και αυτό καλά το σκεφτήκατε) να μιλήσει για το που μπορεί να βρέθηκαν / βγήκαν πολλά από αυτά τα χρήματα. Και μετά αφού σώσαμε τις καταθέσεις μας (καλά κάνετε και γελάτε) ήρθε και η ώρα του λογαριασμού. Τρεις το λάδι τρεις το ξύδι μας είπαν ότι σας δώσαμε τόσα, σας σώσαμε (αντε γεια δηλαδή) και τώρα ΣΟΥΖΑ!! ΑΧΝΑ!! ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ!! Εμείς θα αποφασίζουμε, θα διατάζουμε και εσείς θα εκτελείται. Η συνέχεια δυστυχώς γνωστή σε όλους μας. ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΜΙΣΘΩΝ. ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ. ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ (γιατί στην αντάρα ο λύκος χαίρεται και το εκμεταλλεύεται). Αλλά τα λετάκια μας τα σώσαμε.Και ο λαός (στην ουσία) τίποτα. Εξάλλου και επανάσταση να θέλεις να κάνεις αν δεν είσαι χορτάτος (ή τουλάχιστον να μην πεινάς) δεν πρόκειται να κάνεις τίποτα. Εκτός αν φτάσεις στην εξαθλίωση. Σε αυτήν την περίπτωση έχουμε τρεις πιθανές αντίδρασης: ή να παραδωθείς τελείως, ή να αρχίσεις να "τρως" τον διπλανό σου για να επιβιώσεις. ή τέλος να πάρεις φόρα και να μην αφήσεις τίποτε και κανέναν όρθιο. Προς το παρόν η πιθανότητα που δείχνει να επικρατεί στην χώρα μας δεν είναι η τρίτη!!! Και πως να είναι?? Πως να επαναστατήσεις όμως όταν πρέπει να κάνεις 2 και 3 δουλειές για να τα βγάλεις πέρα?? Όταν σε κυνηγάνε τράπεζες, οτε, δεη κλπ ΔΕΚΟ??? Ε?? ΠΩΣ?? Συμφωνούμε αλλά αν δεν επαναστατήσεις εσύ (εγώ, εμείς κλπ) ποιος θα το κάνει?? Ο τραπεζίτης που σε κυνηγά?? Ή η εφορία???

Έπρεπε να περάσει ένας χρόνος και να έρθουν οι Ισπανοί να μας θίξουν με εκείνο το περίφημο αλλά και πετυχημένο "ησυχία μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες" που ακούστηκε στις πλατείες τους.Κάπως έτσι ξεκίνησε και το διάσημο πλέον κίνημα των αγανακτισμένων. Από την πλατεία πουέρτα δελ σολ της Μαδρίτης λοιπόν σε όλες τις πλατείες της χώρας. Δεν ξέρουμε αν οι Έλληνες ξύπνησαν ή απλώς άνοιξαν τα μάτια τους για λίγο για να αλλάξουν πλευρό. Ο χρόνος θα δείξει. Δεν ξέρουμε καν ο τρόπος αυτός αντίδρασης είναι ο ενδεδειγμένος. Αν θα βγάλει πουθενά ή θα μας βλέπει ο Ολι Ρεν από καμία TV και θα γελά σκεπτόμενος "άστους να εκτονωθούν και από Δευτέρα τα λέμε"!!

Αυτό που ξέρουμε ότι παντού βλέπουμε απογοητευμένους και έντονα προβληματισμένους ανθρώπους. Ακόμη και στις πλατείες αυτές τις ημέρες δεν είναι οι άνθρωποι γεμάτοι ζωντάνια. ενέργεια κλπ. Τους βλέπεις όλους μέσα στην μαυρίλα. Και πως να μην είναι θα μας πείτε!! Ε αυτό είναι το χειρότερο που μπορεί να κάνεις κάποιος σε έναν λαό. Να του αφαιρέσει το δικαίωμα της ελπίδας. Να τον φτάσει σε τέτοιο σημείο που να θεωρεί κάθε προσπάθεια καλυτέρευσης μάταιη!! Και μπορεί όποιος δεν ελπίζει και δεν φοβάται τίποτε να είναι ελεύθερος αλλά ελευθερία χωρίς όρεξη και αγώνα για καλυτέρευση των πάντων δεν είναι ελευθερία αλλά η χειρότερη μορφή σκλαβιάς!!! Και μέσα σε όλα αυτά να υπάρχουν κάποιοι που προσπαθούν να τοποθετήσουν την σημαία τους μπροστά στις πλατείες. Ακόμη και τώρα!! Λες και το μεγάλο ζήτημα είναι ποιος θα καρπωθεί μια πιθανή μεγαλειώδη αντίδραση/ξέσπασμα. Βλέπεται στο πρόσφατο παρελθόν (βλ. 7ετία) δεν ήταν και στην πρώτη γραμμή και δεν μπορούν ακόμη να το ξεπεράσουν ενώ κάποιοι άλλοι την εξαργύρωσαν πολύ ακριβά και άλλοι ακόμη δεν μας λένε τι έκαναν εκείνη την εποχή. Άλλοι διάβαζαν και άλλοι έπαιζαν γκολφ στα Παρίσια. Παρόλα αυτά ο ραγιάς έλληνας ζει και βασιλεύει. Τα δυο "μεγάλα" κόμματα αυτή την εποχή δεν συμπληρώνουν μαζί 60%. Κάποιοι πανηγυρίζουν διότι όπως λένε το ποσοστό αυτό είναι το χαμηλότερο των τελευταίων δεκαετιών. Εμάς γιατί όμως μας φαίνεται τεράστιο και αφύσικο?? Και μην ξεχνάτε ότι είναι πολύ πιθανόν σε περίπτωση εκλογών ο "ραγιάς" να ξεχάσει τα πάντα και τα ποσοστά αυτά να πλησιάσουν ή και να ξεπεράσουν το 80% και πάλι (φυσικά μεταξύ αυτών που θα ψηφίσουν). Είστε σίγουροι ότι δεν πρόκειται να γίνει αυτό?? Οι κομματικές σημαίες είναι σίγουρο ότι θα επιστρέψουν σε ορισμένα μπαλκόνια και αυτό είναι που σε οδηγεί στην απορία "πως είναι δυνατόν αυτός ο λαός να ξεχνά τόσο έυκολα??" Απάντηση μην περιμένετε. Το ερευνά η επιστήμη.

Φυσικά και είναι θέμα παιδείας που λένε και οι σοβαροί στα παράθυρα. Φυσικά είναι και θέμα νοοτροπίας που επίσης πιπιλάνε αλλά το ποιος είναι υπεύθυνος για την παιδεία αυτού του άμοιρου(??) λαού δεν μας λένε. Ναι φταίει και ο λαός που κυνηγούσε μια θεσούλα στο δημόσιο αλλά ποιος του τάιζε αυτές τις ιδέες??? την παιδεία του ο καθής μπορεί να την φτιάξει μόνος του φτάνει να έχει χρόνο και καλή διάθεση. Δεν γίνεται να ασχολείσαι με την αγωγή της ψυχής σου όταν ολημερίς κυνηγάς την επιβίωση και πάντα μένεις ξωπίσω της. Εξάλλου η παιδεία είναι είναι πλέον ακριβό "σπόρ" και απευθύνεται στην "ελίτ"!! Ίσως αυτό να επιδιώκεται. Λαός που μένει απαίδευτος και τρώει ότι τηλεοπτικό και "πολιτισμικό" σκουπίδι του πετάς (αφού δεν του έχεις αφήσει άλλες επιλογές) είναι πιο εύκολο να τον κουμαντάρεις και να μην αντιδρά.

Όταν ο λαός ακόμη στενάζει στα γήπεδα και αποθεώνει τον κάθε τυχάρπαστο που ελέγχει το "παρασκήνιο" και το παίζει μάγκας τι περιμένεις?? Το θέμα μας και αυτό το σαββατοκύριακο είναι να κερδίσει η ομαδάρα μας και όλοι οι άλλοι να πάνε να.... (ναι..ναι..καλά το μαντέψατε). Ξαστεριά δεν ξέρουμε πότε θα κάνει αλλά όσο οι πλατείες και οι δρόμοι θα γεμίζουν ελπίδα υπάρχει!! Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΓΡΑΦΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΡΕΚΛΕΣ!!!

Α. Και να μην το ξεχάσουμε. ΟΧΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ και τι θα γίνει.Όπως και δεν ξέρουμε τι πρέπει να γίνει. Μπορεί η λύση να ήταν η εξ αρχής χρεωκοπία αλλά δεν μας εγγυάται κανείς ότι μέσω αυτής θα αυξάναμε π.χ τις εξαγωγές μας (λόγω φτηνών προϊόντων μας) γιατί πολύ απλά η πρωτογενής παραγωγή της χώρας έχει πεθάνει εδώ και χρόνια. Πολύ πριν ακόμη και από το "όλα τα κιλά όλα τα λεφτά". Όταν οδήγησαν τους αγρότες να γίνουν επιδοματο-κυνηγοί και όχι παραγωγοί και τους νεολαίους να ονειρεύονται θέσεις στο δημόσιο και όχι την δημιουργία. Ακόμη και να μας χάριζαν όλο το χρέος δεν είμαστε σίγουροι ότι σε 5-10 χρόνια δεν θα είμαστε στην ίδια ή και χειρότερη κατάσταση. Καλό σας και μας βράδυ!!!

Το δρομολόγιο του περιβάλλοντος: Κυότο - Κοπεχγάγη - Κανκούν -Νότιος Αφρική!!!

Μετά και το περσινό ναυάγιο της Κοπεχγάγης ελάχιστοι είχαν μεγάλες προσδοκίες όσο αφορούσε στην τελική έκβαση της Συνδιάσκεψης του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές στην Κανκούν του Μεξικού. Το Σάββατο όμως εγκρίθηκε από τους διαπραγματευτές το κείμενο της συμβιβαστικής συμφωνίας που προτάθηκε στη σύνοδο για τις κλιματικές αλλαγές. Τι απομένει τώρα?? Η οριστική του έγκριση από τους Υπουργούς Περιβάλλοντος και τους "ηγέτες" των χωρών που συμετείχαν και έγκριναν το σχέδιο. Τι "κέρδισε" το περιβάλλον από την Κανκούν??? Αν το δούμε με θετική προοπτική έγινε το πρώτο βήμα για την οριστική επίλυση του θέματος "της μετά Κυότο Εποχής". Κοιταζοντας και αναλύντάς το όμως με ψυχρά κριτήρια το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι δόθηκε μια ακόμη παράταση μέχρι το μεγάλο βήμα. Στα θετικά συγκαταλέγονται σίγουρα:

• η δημιουργία ενός ετήσιου «πράσινου ταμείου» 100 δισ. δολαρίων έως το 2020 προκειμένου να κατευθύνει τα δισεκατομμύρια που απαιτούνται για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών και της αποδάσωσης στον αναπτυσσόμενο κόσμο.
• η πρόοδος που υπήρξε στη σύσταση ενός μηχανισμού προστασίας των τροπικών δασών και των αυτοχθόνων πληθυσμών.

Φυσικά και έχουν πολλά να γίνουν και ο χρόνος ειναι περιορισμένος. Ένας χρόνος μέχρι την επόμενη σύσκεψη στην Νότιο Αφρική. Τα γκρίζα σημεία πολλά (π.χ ποιές θα είναι οι πηγές των πόρων του Ταμείου?). Η Ευρώπη θα πρέπει και οφείλει να είναι οδηγός στις εξελίξεις στον επόμενο χρόνο. Ας σταματήσει για λίγο η "αγαπητή" Μέρκελ να ασχολείται με τα spreads των χωρών της Μεσογείου (αντε να μας αφήσει στην υσηχία μας) και να δει τι θα κάνει η χώρα της και η Ε.Ε (τις τύχες της οποίας δυστυχώς δείχνει να κρατά στα χέρια της μεσω των οικονομικών πιέσεων) με το θέμα "Προστασία Περιββάλοντος". Γιατί καλή η ευημερία αλλά η αειφορία (που τόσο μελάνι και φαιά ουσία έχουν χαλάσει οι Ευρωπαϊοι ηγέτες -τρομάρα μας-) είναι "λίγο πιο σοβαρό" θέμα!!! Όσο για την χώρα μας?? Ανεξαρτήτως των εξελίξεων σε Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο επίπεδο η προστασία του Περιβάλλοντος και η (προσοχή η ΟΡΘΗ) αξιοποίηση των φυσικών πόρων της θα αποτελέσει μεγάλο βήμα προς την έξοδο από τις όποιες (οικονομικές και μη) Σκύλες και όποιες Χάρυβδες!!! Αντε γιατί η αναφορά στα "κρυφά" πετρέλαια κλπ έχει αρχίσει να κουράζει και να εκθέτει πολλούς από τους ανθρώπους που συντηρούν το θέμα (και δεν αναφερόμαστε σε δημοσιογράφους)!!!

Διαβάστε επίσης:
Το ναυάγιο της Κοπεγχάγης - Kathimerini
Εγκρίθηκε η συμβιβαστική συμφωνία για το κλίμα - Pathfinder
Οικολόγοι Πράσινοι - ΚΑΝΚΟΥΝ: ΔΕ ΣΩΘΗΚΕ ΤΟ ΚΛΙΜΑ, ΑΠΟΦΕΥΧΘΗΚΕ ΟΜΩΣ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ
Εγκρίθηκε η συμβιβαστική συμφωνία για το κλίμα - GreenPeace

Τελικά τι είναι τρομοκρατία??

Μερικές χώρες (και άνθρωποι) έχουν περίεργη άποψη σχετικά με την πραγματική έννοια ορισμένων λέξεων. Αναζητώντας τον ορισμό της λέξης "τρομοκρατία" ανακαλύψαμε ότι δεν υπάρχει διεθνώς συμφωνημένος ορισμός. Επίσης "πέσαμε" πάνω τον επίσημο ορισμό του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ: "...Τρομοκρατία είναι η άσκηση ή η απειλή άσκησης βίας εναντίον άμαχων, ανυπεράσπιστων πολιτών για την επίτευξη ενός πολιτικού στόχου...". Μέχρι εδώ καλά τα πάμε!!!

Σε διάφορες αναλύσεις και προσπάθειες ορισμού της τρομοκρατίας γίνεται αναφορά στο φαινομενο της κυβενητικής-κρατικής τρομοκρατίας. Πάνω στο θέμα αυτό ο καθηγητής Πολ Ρότζερς, από το πανεπιστήμιο του Μπράντφορντ, αναφέρει: "... εάν ανατρέξει κανείς στην ιστορία θα συνειδητοποιήσει πως υπάρχει και ένα είδος τρομοκρατίας που ασκείται κυρίως από τις κυβερνήσεις, το οποίο είναι μερικές φορές ισχυρότερο από την τρομοκρατία που ασκείται από διάφορες εξτρεμιστικές οργανώσεις..". Και εδώ καλά τα πάμε!!!

Στην περίπτωση Ισραήλ - Παλαιστίνη έχουμε τις εξής ιδιαιτερότητες: Από την μια οι ενέργειας των Ισραηλινών (στρατός, αστυνομία κλπ) έχουν και χαίρουν την άκρατη συμπαράσταση των αρχών του κράτους του Ισραήλ. Από την άλλη οι ενέργειες κατά Ισραηλινών στόχων έχουν ως πηγή κάποιες εξτρεμιστικές (εντός ή εκτός εισαγωγικών) παλαιστινιακές οργανώσεις. Ο Ναντίμ Σεχαντί (Άραβας αναλυτής) υπογραμμίζει : "..Στην περίπτωση των Παλαιστινίων, η τρομοκρατία που ασκείται δεν είναι νομιμοποιημένη, ενώ στην περίπτωση του Ισραήλ . Και στις δύο περιπτώσεις όμως πρόκειται για τρομοκρατία».

Δεν έχει νόημα να αναφερθούμε σε πλήθος τρομοκρατικών ενεργειών (κρατικών και μή) που έχουν απασχολήσει την κοινή γνώμη τα τελευταία 30 χρόνια. Έχει όμως ενδιαφέρον να δούμε που εντάσεται η επίθεση των Ισραηλινών δυνάμεων κατά των πλοίων του Στόλου της Ελευθερίας. Γεγονός πρώτο: είχαμε άσκηση βίας εναντίον άμαχων, ανυπεράσπιστων πολιτών. Και αν θυμηθούμε τον ορισμό του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ αυτό είναι τρομοκρατία. Γεγονός δεύτερο: είχαμε επίσης μια ενέργεια των Ισραηλινών (στρατός, αστυνομία κλπ) που χαίρει την άκρατη συμπαράσταση των αρχών του κράτους του Ισραήλ. Άρα μιλάμε για νομιμοποιημένη πράξη τρομοκρατίας κάτι που σύμφωνα με τον Σεχαντί, είναι ισχυρότερη από την τρομοκρατία που ασκείται από διάφορες εξτρεμιστικές οργανώσεις. Αυτό επίσης που εμάς έρχεται στο μυαλό (το όποιο μας έχει απομείνει) είναι η κύρηξη του πολέμου κατά της Τρομοκρατίας μετά την 11η του Σεπτέμβρη. Αν ισχύει ακόμη ο πόλεμος αυτός των ισχυρών του κόσμου θα πρέπει να περιμένουμε την άμμεση (χαχαχα) αντίδρασή τους (χαχαχαχα) και την κατακραυγή-απομόνωση και όχι μόνο των υπευθύνων του τραγικού συμβάντος (χαχαχαχα).

Τώρα εμείς (όπως και εσέις) γιατί έχουμε την εντύπωση και την σιγουρία ότι αυτό που θα ακουστεί περισσότερο (ενεπίσημα φυσικά από πολύ όμως επίσημα και ισχυρά χείλη) είναι η άποψη ότι : ότι η κατάληψη των παλαιστινιακών εδαφών και οι λοιπές ενέργειες γίνονται για λόγους ασφαλείας??? Για το τέλος αφήσαμε:

• τις δηλώσεις του Ισραηλινού υπουργόού Κοινωνικών Υποθέσεων Γιτζάκ Χέρτσογκ: "...Δεν θα επιτραπεί στο κονβόι των πλοίων να φτάσουν στη Γάζα; εκτός αν οι οργανωτές του δεσμευτούν ότι θα απελευθερωθεί ο στρατιώτης Γκιλάντ Σαλίτ, από την Λωρίδα.."........."το κονβόι των πλοίων με κατεύθυνση την αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζα είναι «μια καθαρά προβοκατόρικη επιχείρηση που αποσκοπεί στον αποπροσανατολισμό του κράτους του Ισραήλ». Το καλύτερο όμως το φυλούσε για το τέλος "...η Γάζα δεν αντιμετωπίζει ανθρωπιστική κρίση και δεν υποφέρει από έλλειψη τροφής.."... και
• κάτι που είχαμε διαβάσει πριν απο πολλά χρόνια στο Κράτος και Τρομοκρατία του Τσόμσκυ και αφορά στην αποκωδικοποίηση της άποψης πρώην προέδρου της Αμέρικα για το τι είναι τρομοκρατία. Αναλύοντας λοιπόν τα λεγόμενα του προέδρου μπορούσε κανείς να πεί ότι "...τρομοκρατία ειναι αυτό που οι άλλοι κάνουν σε εμάς. Οι δικές μας ενέργειες είναι απλώς επιβεβλημένες και γίνονται για το καλό της ανθρωπότητας!!

Καλό βράδυ και μην ξεχνάτε (από το site http://www.shiptogaza.gr/index.php) :"..............Συγκέντρωση αύριο Πέμπτη 3 Ιουνίου στις 19:00 στα Προπύλαια και πορεία προς τη Βουλή και το Υπουργείο Εξωτερικών μαζί με τους αιχμάλωτους συντρόφους μας. Λόγω της αυριανής απεργίας των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς θα υπάρξουν 14 πούλμαν, τα οποία θα αναχωρήσουν από διάφορες περιοχές και θα επιστρέψουν μετά το τέλος της διαδήλωσης..." περισσότερα εδώ.

* Η πρώτη εικόνα είναι απο το καταπληκτικό comix του καρτουνίστα Joe Sacco με τίτλο "Footnotes in Gaza"

"Ανθελληνικά..."

[...] Η Ελλάς, κατηνάλωσεν ολόκληρον τεσσαρακονταετίαν εις αγόνους συζητήσεις περί κομμάτων και κομματαρχών΄ άπαν σε το χρήμα, αντί έργων χρήσιμων προς πόλεμων ή προς ειρήνην, εδαπάνησεν εις συντήρησιν κοπαδίου κομματικών κηφήνων, χάριν των οποίων στέργει την πενίαν, την κακοπραγίαν, την ασημότητα και τους εμπαιγμούς του κόσμου όλου.
Ομολογούμεν ότι λαός επί τοσούτον χρόνον τοιαύτα ανεχθείς είναι εν μέρει άξιος της τύχης του' δεν αρνούμεθα ότι οι οπωσδήποτε αποκτήσαντες την πλειοψηφίαν είχον την συνταγματικήν αρμοδιότητα να διανείμωσι το αίμα και τον ιδρώτα του μέχρι τελευταίας σταγόνος εις τους οπαδούς των' προθύμως αναγνωρίζομεν ότι και οι διαδοχοί των έχουσι το κοινοβουλευτικόν δικαίωμα να αξακολουθήσωσι την χαραχθείσαν αύλακα μέχρι παντελούς ολέθρου και χρεωκοπίας' αλλά αν υπό τον αριστερόν μαστόν έχουσι καρδίαν και όχι πέτραν, νομίζομεν ότι καιρός είναι πλέον να παύσωσι σφαγιάζοντες ολόκληρον έθνος προς συστήρησιν αγέλης κατασκευαστών πλειοψηφίας.

Εμμανουήλ Ροϊδης (1836-1904)

Μαϊος: Τελικά αυτός ο μήνας κάτι έχει!!

Τελικά αυτός ο μήνας κάτι έχει!! Κάτι μεταφυσικό περικλείει στις 31 ημέρες του. Δεν εξηγείται αλλιώς. Γεγονότα που σημάδευσαν και σε πολλές περιπτώσεις (ευτυχώς) άλλαξαν το ροή της παγκόσμιας αλλά και της Ελληνικής (τρομάρα μας) ιστορίας διαδραματίσθηκαν μήνα Μάιο.!!. Μπορεί πλέον να μοιάζει γραφικό κάποιος να μιλά για το ότι η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία αλλά απεργία, αλλά μην ξεχνάμε ότι στην χώρα του ποτέ και του τίποτε (στην δική μας χώρα ντε), η Πρωτομαγιά έχει εορταστεί μέχρι και στα μέσα του μήνα. Και όχι για να απεργήσουμε αλλά προφανώς για να "κερδίσουμε" μια ημέρα αργίας ώστε να ήμαστε ελεύθεροι (άλλο ανέκδοτο αυτό) να πάρουμε το suv μας και να εκδράμουμε στας εξοχάς!! Τώρα τι δουλειά έχει ο Έλληνας με τα SUV είναι άλλο θέμα και σίγουρα δεν έχει να κάνει με το κάρμα του Μαΐου!! Ας ξεφυλλίσουμε μερικές από τις σελίδες της ιστορίας του μήνα που έχει κυριολεκτικά βαφτεί με αίμα αλλά και έχει συνδεθεί με αγώνες για δικαιοσύνη, και ελευθερία!!!

Ήταν 1η Μάη του 1886 όταν τα εργατικά συνδικάτα στο Σικάγο ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας 8ωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Την περίοδο εκείνη το κανονιστικό πλαίσιο εργασίας στις ΗΠΑ ήταν σχεδόν ανύπαρκτο και οι εργοδότες μπορούσαν να απασχολούν το προσωπικό τους κατά το δοκούν, ακόμη και τις Κυριακές. Στην απεργία πήραν μέρος περίπου 350.000 εργάτες σε 1.200 εργοστάσια των ΗΠΑ. Στο Σικάγο έγινε η πιο μαχητική πορεία, με τη συμμετοχή 90.000 ανθρώπων. Στην κεφαλή της πορείας ήταν ο αναρχοσυνδικαλιστής Άλμπερτ Πάρσονς, η γυναίκα του Λούσι και τα επτά παιδιά τους. Το πρώτο αίμα χύθηκε δύο ημέρες αργότερα έξω από το εργοστάσιο ΜακΚόρμικ (Σικάγο). Απεργοσπάστες προσπάθησαν να διασπάσουν τον απεργιακό κλοιό και ακολούθησε συμπλοκή. Η Αστυνομία και οι μπράβοι της επιχείρησης επενέβησαν δυναμικά. Σκοτώθηκαν τέσσερις απεργοί ενώ υπήρξαν και πολλοί τραυματίες προκαλώντας οργή στην εργατική τάξη της πόλης. (περισσότερα εδώ).

Στη χώρα μας, ο πρώτος εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς έγινε το 1893, στην Αθήνα, με πρωτοβουλία του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Σταύρου Καλλέργη, (που ιδρύθηκε στις 20 Ιούλη του 1890). Η 1η Μαΐου ήταν Σάββατο και εργάσιμη., έτσι, επελέγη η Κυριακή ώστε να έχει η γιορτή μαζικό χαρακτήρα.2000 διαδήλωσαν ζητώντας οχτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα θύματα εργατικών ατυχημάτων. Το 1894, γίνεται μια μεγάλη συγκέντρωση με τα ίδια αιτήματα που λήγει με 10 συλλήψεις, ενώ τον Αύγουστο συλληαμβάνεται και ο Καλλέργης. Ο Καλλέργης, μιλώντας στους συγκεντρωμένους, διάβασε ψήφισμα, το οποίο κάλεσε να υπογράψουν για να κατατεθεί στη Βουλή: «α) Την Κυριακή να κλείσει τα καταστήματα και τα εργοστάσια καθ' όλην την ημέραν και οι πολίται να αναπαύονται., β) Οι εργάται και οι μισθωτοί να εργάζονται 8 ώρες την ημέραν, γ) Να απονέμεται σύνταξις εις τους εκ της εργασίας παθόντας και καταστάντας ανικάνους, προς συντήρησιν εαυτών και της οικογενείας των, δ) Να καταργηθώσιν αι θανατικαί εκτελέσεις, ε) Να καταργηθεί η διά χρέη προσωπική κράτησις και στ) Το Διοικητικό Συμβούλιον του Κεντρικού Συλλόγου να επιδώσει το Ψήφισμα τούτο εις την Βουλήν.» (περισσότερα εδώ)

1η Μαΐου του 1936 και οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης αποφασίζουν να κατέβουν σε απεργία για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Μέσα σε λίγες μέρες το απεργιακό κύμα είχε εξαπλωθεί σε Ξάνθη, Αγρίνιο, Κομοτηνή, Σέρρες και Ελευσίνα και η απεργία είναι πλέον πανεργατική. Ο Ι. Μεταξάς (ναι αυτός που "είπε" το ΟΧΙ) σε επίσκεψή του στη Θεσσαλονίκη είναι απόλυτος: οι Αρχές πρέπει να χτυπήσουν τους διαδηλωτές στο ψαχνό. Η απεργία συνεχίζεται και στις 9 του Μάη στη διασταύρωση Εγνατίας και Βενιζέλου, πέφτει νεκρός ο οδηγός Τάσος Τούσης από τις σφαίρες των οργάνων της τάξης. Η μάνα του μαθαίνει τα νέα, τρέχει, πέφτει πάνω στο νεκρό παιδί της και μοιρολογεί. Η φωτογραφία που κάνει το γύρω της χώρας μεσω εφημερίδων αποτέλεσε την έμπνευση του Ρίτσου για τον "Επιτάφιο" Οι διαδηλωτές εξοργισμένοι τοποθετούν το νεκρό πάνω σε μια πόρτα και τον περιφέρουν στους δρόμους της πόλης σε μια ιδιότυπη «λιτανεία» καταγγελίας, διαμαρτυρίας και αντίστασης. Οι νεκροί θα φτάσουν τους 12 και οι τραυματίες τους 300. Στο σημείο της συμπλοκής θα στηθεί αργότερα το Μνημείο του Καπνεργάτη. (περισσότερα εδώ)

1η Μαΐου του 1944 και ο κατοχικός στρατός των Γερμανών, εκτέλεσε 200 Έλληνες αγωνιστές στο σκοπευτήριο της Καισαριανής. Ο Νίκος Μαριακάκης, ένας απ' τους 200, έγραψε στο σημείωμα που άφησε: "Καλύτερα να πεθαίνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά, παρά να ζει σκλάβος". «Την 27.4.1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι, παρά τους Μολάους, κατόπιν μιας εξ ενέδρας επιθέσεως, εδολοφόνησαν ανάνδρως ένα Γερμανό στρατηγό και τους τρεις συνοδούς του αξιωματικούς και ετραυμάτισαν πολλούς Γερμανούς στρατιώτες. Εις αντίποινα θα εκτελεσθούν: 1. Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1η Μάη 1944. 2. Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών, τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην, έξωθι των χωριών. Υπό την εντύπωσιν του κακουργήματος τούτου, Έλληνες εθελονταί εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς. Ο στρατιωτικός διοικητής της Ελλάδος».(περισσότερα εδώ)

22 Μαΐου 1963. Δολοφονείται ο βουλευτής της ΕΔΑ Γρηγόρης Λαμπράκης. Ο Γρηγόρης Λαμπράκης μιλούσε σε συγκέντρωση των "Φίλων της Ειρήνης" για την παγκόσμια ύφεση. Έξω απ' την αίθουσα ο Λαμπράκης δέχτηκε επίθεση από "άγνωστους" με ρόπαλα και τελικά εξέπνευσε στις 27 Μαΐου. Η ιστορία του έγινε γνωστή μέσα από το βιβλίο Ζ του Βασίλη Βασιλικού και την ομώνυμη ταινία (που βραβεύτηκε και με Oscar) του Κώστα Γαβρά. Το παρακράτος της Θεσσαλονίκης, η οργάνωση καρφίτσα, ο Γκοτζαμάνης (ιδιοκτήτης του τρίκυκλου), ο Εμμανουηλίδης (κατ' επάγγελμα εθνικόφρων), ο Εμ. Χατζηαποστόλου (ο γνωστός Τίγρης που ορμώντας στο τρίκυκλο συνέβαλε στην σύλληψη του Γκοτζαμάνη), ο Χρ. Σαρτζετάκης και τα υπόλοιπα γεγονότα και πρόσωπα είνα λίγο πολύ γνωστά σε όλους. Αξίζει να θυμίσουμε ότι λίγες ημέρες πριν την δολοφονία, ο Καραμανλής είχε προσκαλέσει τον φίλο του Ντε Γκολ στη Θεσσαλονίκη και ο Εμμανουηλίδης είχε προσληφθεί ως έκτακτος χωροφύλακας για την φύλαξη του Γάλλου στρατηγού. (περισσότερα εδώ)

Ο περίφημος Μάης του 68. Οι διαδηλώσεις στην Γαλλία του 68 είχαν ξεκινήσει από το Μάρτη στο Πανεπιστήμιο Ναντερ. Οι φοιτητές κατέλαβαν το κτίριο που στεγάζονταν η διοίκηση και ζητούσαν την απελευθέρωση των συμφοιτητών τους που συνελήφθησαν στις διαδηλώσεις κατά του πολέμου στο Βιετνάμ. Το Πανεπιστήμιο κλείνει στις 2 Μαΐου 1968 από τη διεύθυνσή του. Στις 3 Μαΐου οι σπουδαστές στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης διαμαρτύρονται για το κλείσιμο και την ενδεχόμενη αποβολή φοιτητών της Ναντέρ. Τη Δευτέρα, 6 Μαΐου, η Εθνική Ένωση Σπουδαστών και η Ένωση των Πανεπιστημιακών Καθηγητών καλούν σε πορεία όσους ήθελαν να διαμαρτυρηθούν για την εισβολή της αστυνομίας στη Σορβόννη. Στην πορεία κατέβηκαν περισσότεροι από 20.000 φοιτητές, καθηγητές και διάφοροι υποστηρικτές με κατεύθυνση τη Σορβόννη που παρέμενε κλειστή από την αστυνομία. Τις επόμενες ημέρες οι συμπλοκές και οι διαδηλώσεις γενικεύτηκαν με καταλήψεις εργοστασίων, σχολών και με τα δύο τρίτα του γαλλικού εργατικού δυναμικού να βρίσκονταν σε απεργία. Στις 30 Μαΐου εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές, καθοδηγούμενοι από την Εργατική Ομοσπονδία, βαδίζουν στους δρόμους του Παρισιού, φωνάζοντας "Αντίο, Ντε Γκολ!". Και ενώ η κυβέρνηση έμοιαζε να είναι υπό κατάρρευση, ο Ντε Γκολ αφού εξασφάλισε υπολογίσιμο αριθμό στρατιωτικών μονάδων για να τον καλύψουν, βγήκε την επόμενη ημέρα στο ραδιόφωνο και ανήγγειλε τη διάλυση της Εθνοσυνέλευσης και εκλογές στις 23 Ιουνίου. Γεγονότα γνωστά και χιλιοειπωμένα. Όπως μεγάλη συζήτηση έχει γίνει για το αποτέλεσμα εκείνων των γεγονότων και την μετέπειτα πορεία των ηγετών του, με το αποκορύφωμα των συζητήσεων να γίνεται γύρω από το τότε κόκκινο Ντάνι (Ντανί Κον-Μπεντίτ).(περισσότερα εδώ)

Πρώτη Μαΐου 1976. Σκοτώνεται (ή δολοφονείται κατ'άλλους) ο Αλέκος Παναγούλης σε τροχαίο. Ο Παναγούλης έχει μείνει στην ιστορία σαν σύμβολο της αντίστασης κατά της χούντας για την απόπειρα δολοφονίας κατά του δικτάτορα Παπαδόπουλου τον Αύγουστο του 1968 με τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού. Στην δίκη του τελειώμει την απολογία του με τη φράση "Δεν υπάρχει, κύριοι στρατοδίκαι, ωραιότερο κύκνειο άσμα για κάθε αγωνιστή, από τον επιθανάτιο ρόγχο μπροστά στα πολυβόλα του εκτελεστικού αποσπάσματος της τυραννίας". Λίγες ημέρες πριν το θάνατο του είχε φέρει στην δημοσιότητα τα περίφημα αρχεία της ΕΣΑ. Τα αρχεία λέγεται ότι περιείχαν αδιαμφισβήτητες αποδείξεις εις βάρος ορισμένων πολιτικών (όλων των αποχρώσεων) που συνεργάστηκαν με την χούντα. Κατά πολλούς, το τροχαίο ατύχημα είχε στηθεί για να θέσει τον Αλέξανδρο Παναγούλη εκτός μάχης και να εξαφανίσει τις αποδείξεις που είχε υπό την κατοχή του. Δεν έχει παρουσιαστεί ωστόσο μέχρι σήμερα κανένα τεκμήριο για όλες αυτές τις εικασίες. Λέγεται ότι μετά την απαγόρευση της δημοσιοποίησης των αρχείων (24/04/1976 διότι "δυσχεραίνεται η ανακάλυψις των δραστών") ο Παναγούλης είχε πάρει την απόφαση να δώσει μόνος του στην δημοσιότητα και στον τότε Πρωθυπουργό (Καραμανλή) τα αρχεία της ΕΣΑ. Δεν πρόλαβε όμως!! (περισσότερα εδώ)

Μάιος 2010. Η χώρα παραδίνεται στην τρόικα των ΕΕ-ΔΝΤ–ΕΚΤ. Απόφαση που φέρνει ακόμη πιο σκληρά και επώδυνα μέτρα για όλους εκτός των τραπεζών, των μεγαλοβιομήχανων, των μεγαλο-κάτι γενικά. Και όλα αυτά χωρίς να ανοίξει μύτη. Δεν ξέρουμε τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε τώρα ως χώρα ώστε να ξεφύγουμε από την όλη κατάσταση και την (ίσως τεχνητή) κρίση, αλλά είμαστε σίγουροι ότι όλοι μας ξέρουμε τι θα έπρεπε να γίνει εδώ και χρόνια. Αλλά βλέπετε το παιχνίδι των πολιτικών βόλευε και βολεύει πολλούς. Μια θεσούλα στο δημόσιο (στενό και ευρύτερο για να μην ξεχνάμε και την ορολογία) με αντάλλαγμα την αιώνια ψήφο. Πάρε πέντε εσύ για να κάνουμε την δουλειά, θα βάλω και εγώ στο χέρι κάτι τις και όλα μέλι γάλα. Οι ίδιοι πολιτικοί 40 χρόνια τώρα να προσπαθούν να (και) μας πείθουν ότι θα αλλάξουν τα πράγματα, και όταν έρχονται στην εξουσία το μόνο που αλλάζει είναι η ζωούλα του προς το καλύτερο. Ιδρύματα και οργανισμοί φαντάσματα για να βολευόμαστε όλοι μας σε θέσεις γεμάτες σκόνες και αράχνες αφού δεν έχουν καμία χρηστικότητα για τον λαό. Συνδικαλιστές που (πολλοί) κοιτούν το προσωπικό και το κομματικό τους βόλεμα και μετά το δίκιο του εργάτη. Όλα αυτά τριγύρω και εμείς εκεί. Να εναλλάσσουμε τους ίδίους και τους ίδιους στην εξουσία. Φτάνει να μας υποσχεθούν το κάτι τις μας. Τελικά αλήθεια ποιος φταιει για την τωρινή θέση μας και κατάσταση?? Καλά, εντάξει το ξέρουμε οι άθλιοι οι πολιτικοί μας , αλλά ο λαός είναι μοιρος ευθυνών??? Και να βγαίνει και ο κάθε (άντε να μην πούμε).. και να μας δουλεύει. Άκου: "Κουράγιο Ελληνες¨!! Τι να πεις? Μάλλον πράξεις χρειάζονται και όχι λόγια!!! Και μην ξεχνάτε "η ομορφιά είναι στους δρόμους¨.

Αγαπάτε Αλλήλους...

Τέτοιες ημέρες παρατηρείται έξαρση των συναισθημάτων μας. Φιλανθρωπία, ανθρωπισμός, καλοσύνη κλπ ευγενή αισθήματα δείχνουν να πλημμυρίζουν τον κόσμο μας. Αλήθεια που είναι όλα αυτά τα ευγενή στοιχεία όλες τις προηγούμενες ημέρες του χρόνου?? Τότε δεν υπάρχουν φτωχοί και κατατρεγμένοι?? Και μην σκεφτείτε ότι ήμαστε εναντίον των ημερών και των παροδικών (δυστυχώς) αυτών ενεργειών. Ίσα ίσα που θα πρέπει να επαινούμε τέτοιες σκέψεις και "χειρονομίες" ειδικά όταν αυτές προέρχονται από ανθρώπους που δεν τους περισσεύουν π.χ τα χρήματα (τα συναισθήματα θα πρέπει να περισσεύουν πάντα και σε όλους). Είναι τότε που η λαϊκή έκφραση "υστέρημα" και αληθινή είναι και βρίσκει την μέγιστη εννοιολογική της σημασία. Γιατί πως να το κάνουμε?? Άλλο να δίνει από το "υστέρημά" του ένας μεγαλοβιομήχανος ή εφοπλιστής και άλλο ένας εργάτης της ζώνης του περάματος ή ένας εργάτης οικοδομών. Έχει διαφορετική βαρύτητα η χειρονομία της δεύτερης περίπτωσης έστω και αν (όχι πάντα) υπολείπεται σε χρηματική αξία της πρώτης. Αν και δυστυχώς η χειρονομία του πρώτου και θα προβληθεί περισσότερο αλλά και (αυτή είναι η πραγματικότητα) θα πιάσει περισσότερο τόπο (ως μεγαλύτερη χρηματική αξία) από την δεύτερη.

Αυτές τις ημέρες σκεφτόμαστε (και ορθώς) τα παιδιά του λεγόμενου τρίτου κόσμου. Φανταστείτε απλώς με τόση αγάπη που τους προσφέρουμε αυτές τις ημέρες πόση μοναξιά νιώθουν τον υπόλοιπο χρόνο. Τα παιδιά δεν έχουν (και δεν πρέπει να έχουν) χρώμα, θρησκεία, εθνότητα. Τα παιδιά ήταν, είναι και θα είναι παντού το ίδιο αθώα και θα κοιτούν με την ίδια απορία τις ηλιθιότητες των μεγάλων. Είναι δύσκολο να τους εξηγήσεις γιατί ο Κύριος ήρθε μόνο για τους Χριστιανούς και ότι όλοι οι αλλόθρησκοι θα πάνε στην κόλαση. Αλήθεια ποιος και πότε μας είπε ότι η (όποια) σωτηρία της ψυχής επιδέχεται φυλετικά, θρησκευτικά και εθνολογικά κριτήρια?? Και αν αυτές τις ημέρες λέμε Χρόνια Πολλά σε όλους ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας κλπ, τις υπόλοιπες ημέρες πως «βλέπουμε» τους «διαφορετικούς» από εμάς?? Γιατί αν δεν απατόμαστε δεν ήμαστε και παράδειγμα (ως λαός) όσο αφορά στην συμπεριφορά μας έναντι των μεταναστών και της όποιας διαφορετικότητας.

Πριν πολλά χρόνια το γιουσουρούμ βρέθηκε στην Πάτμο (το αποκαλούμενο και νησί της Αποκαλύψεως). Εκεί όπου οι συζητήσεις για των Ιωάννη, την Αποκάλυψη και την συντέλεια του κόσμου δίνουν και παίρνουν. Σε ένα πραγματικά όμορφο τοπίο που οι πάντες –επισκέπτες και μη- προσπαθούν να λύσουν το «μυστήριο» της ζωής και του θανάτου. Εκεί -ανάμεσα σε διηγήσεις, εξιστορήσεις και επεξηγήσεις που αντηχούσαν περίεργα- ακούσαμε κάτι που παραμένει στα αυτιά μας από τότε. Μια ιστορία (περισσότερο θρύλος??) για τον Ιωάννη. Ως γνωστόν ο Ιωάννης έζησε ως τα βαθιά γεράματα. Όντας Σε προχωρημένη ηλικία λοιπόν, όλοι τον πλησίαζαν και του ζητούσαν να τους πει ιστορίες με τον Ιησού. Αυτός μη μπορώντας (??) να μιλήσει πολύ το μόνο που έλεγε ήταν: Αγαπάτε Αλλήλους.!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ!!!

Ο Αρίσταρχος σκουριάζει...Το κράτος το ίδιο..Οι πολίτες απλά συνεχίζουν να ψηφιζουν!!!!

Σε μια χώρα που δεν έχει την οικονομική και υλικοτεχνική ευμάρεια, θα περίμενε κανείς η ενάρετη και εποικοδομητική διαχείριση των (όποιων) διαθέσιμων κονδυλίων-χρημάτων-πόρων-υποδομών (πάντα προς όφελος των πολλών και της ανάπτυξης-όχι μόνο με την οικονομική έννοια) να είναι η οδός που ακολουθείται. Αμ δε!! Αλλού αυτά! Εδώ είναι Ελλάδα!! Εδώ έχει άλλα κόλπα!! Εδώ οι "άρχοντες" δεν είναι παίξε γέλασε!! Εδώ τα έργα γίνονται όχι για το κοινωνικό όφελος αλλά για τις παράτες, τα πανηγύρια, τις κορδέλες και πάντα φυσικά για τις ψήφους. Όταν φυσικά γίνονται έργα και δεν μένουμε μόνο στην τοποθέτηση της «εγκαίνιας» πλάκας με το όνομα –εννοείται- του πολιτικού υπευθύνου του έργου γραμμένο πάνω της. Φυσικά αν μετά ο υπεύθυνος γράψει αυτός το έργο πάνω του είναι άλλο θέμα. Πολλά παραδείγματα έργων που άρχισαν και δεν τελειώσανε ποτέ θα μπορούσε κανείς να φέρει στο μυαλό του. Όπως και έργα που κόστισαν ένα καράβι λεφτά -του λαού που πάντα παραμένει φτωχός αλλά επενδύει χωρίς ο ίδιος να το αποφασίζει και να το γνωρίζει σε μεγάλα αναπτυξιακά έργα. Ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα να είναι τα αποκαλούμενα Ολυμπιακά έργα. Όσα τελικά μας έχουν απομείνει και δεν τα έχουμε (πάλι χωρίς να το γνωρίζουμε και να το αποφασίσουμε) σε κάθε λογής «κοινωφελείς» οργανισμούς, εταιρείες ειδικού τύπου και ενίοτε μονές.

Ένα άλλο παράδειγμα λιγότερο γνωστό είναι το τηλεσκόπιο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών με το όνομα "ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ". Ο "ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ" είναι το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο των Βαλκανίων και το δεύτερο μεγαλύτερο της Ηπειρωτικής Ευρώπης, και βρίσκεται στην κορυφή "Νεραϊδόραχη" του Χελμού σε υψόμετρο 2.340 μ. Ονομάστηκε Αρίσταρχος προς τιμή του αρχαίου Έλληνα αστρονόμου Αρίσταρχο (τελικά σε αυτή την χώρα οι αρχαίοι ημών πρόγονοι μας ακολουθούν πάντα). Ο Αρίσταρχος λοιπόν είναι παρατημένος στην τύχη του είναι τα τελευταία χρόνια. Το υπερσύγχρονο αυτό τηλεσκόπιο (για την κατασκευή του διατέθηκαν 4 εκατ. ευρώ), μετά τις «πανηγυρικές κυβερνητικές τελετές» εγκαινίων του το 2007, έχει αφεθεί κυριολεκτικά στην τύχη του. Και φυσικά, δεν μπορεί να διατεθεί για παρατηρήσεις στην ευρωπαϊκή επιστημονική κοινότητα, όπως ήταν ο αρχικός στόχος. Ακόμη και ο δρόμος μήκους οκτώ χιλιομέτρων που οδηγεί στην κορυφή αυτή του Χελμού είναι σε άθλια κατάσταση, ιδιαίτερα επικίνδυνος και φυσικά δύσβατος κατά τους χειμερινούς μήνες. Με άλλα λόγια δαπανήσαμε ένα μεγάλο ποσό για ένα σημαντικό επιστημονικό έργο, κάναμε τα εγκαίνια μας, μας έδειξε η τηλεόραση να κόβουμε την κόκκινη κορδέλα και μετά ΤΕΛΟΣ. Αυτό ήταν. Το έργο είχε επιτελέσει τον σκοπό του. Τι παρατηρήσεις, επιστήμονες, προσωπικό συντήρησης και έργα υποδομής τώρα. Αυτά είναι για τους άλλους που δεν ξέρουν (άρε καημένε Αρίσταρχε τι σου έμελλε να πάθεις μετά από χιλιάδες χρόνια από τους «απογόνους» σου και όχι από βάρβαρους). Είχαμε διαβάσει και ακούσει αρκετά για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το τηλεσκόπιο αλλά το όλο θέμα είχε τοποθετηθεί στο πίσψ μέρος του μυαλού μας. Το θέμα μας το θύμισε ένα email που έφτασε στο γιουσουρούμ. Τι έλεγε και σε τι αναφερότανε το email, μπορείτε και εσείς να το δείτε πηγαίνοντας μια βόλτα στο blog που έχει στηθεί για την διάδοση της όλης κατάστασης.

http://aristarchusthesamian.blogspot.com/

Η ώρα της γης -ένα ακόμη περιβαλλοντικό happening (?)- και μια πραγματικά Unplugged μουσική συνάντηση...(διπλό post)

Ας αρχίσουμε από τα ευχάριστα και μετά ας περάσουμε στην "γκρίνια" όπως και να την εννοεί ο καθένας μας. Το Σάββατο λοιποόν 28 Μαρτίου από τις 8.00 το βράδυ το Bios συνθέτει μια άκρως οικολογική βραδιά σβήνοντας όχι μόνο τα φώτα αλλά και τους ηλεκτρονικούς ήχους. Συγκροτήματα από την ανεξάρτητη ελληνική μουσική σκηνή παίζουν live υπό το φως των κεριών σε μια βραδιά, που θα σας μείνει αξέχαστη! Συγκεντρώνοντας την ανεξάρτητη ελληνική μουσική σκηνή, με ονόματα όπως:

The Boy, Palindrome, Βolek, Felizol, Callas & Calassetes, Zebra tracks, Lumiere brothers, Wild Honey, Lolek, My wet Calvin, Monika, Exposed by observers, Lepaz,

παίζει χωρίς καθόλου ηλεκτρικό ρεύμα (unplugged) για ένα ολόκληρο βράδυ υπό το φως των κεριών. Ανάμεσα από τις συναυλίες θα γίνονται dj sets με αμερικάνικους δίσκους twist και κλασσική μουσική από κουρδιστούς φωνογράφους (phonograph sets).Η νύχτα για την ώρα της γης προσκαλεί όλους τους μουσικά, οικολογικά και γενικότερα ευαισθητοποιούμενους κατοίκους της πόλης να ενεργοποιηθούν υπέρ της γης και να συντονιστούν ενάντια στις κλιματικές αλλαγές!. Από ότι καταλαβαίνετε μιλάμε για μια φοβερή βραδυά από αυτές που ο καθένας μας θα ήθελε να είναι παρόν. Όσοι πισοτί λοιπόν προσέλθετε και δεν θα χάσετε. Όσο για τους "άπιστους" αυτούς δηλαδή που δεν είναι της ελληνικής αγγλόφωνης σκηνής το προσκλητήριο ισχύει εις διπλούν. Ελάτε και θα δείτε ότι μπορέι να αλλαξοπιστήσετε!!! Με άλλα λό΄για όσοι μπορείτε μην χάσετε αυτή την βραδυά!!! Σάββατο 28 Μαρτίου, Ώρα έναρξης: 20.00, Διάρκεια: όλο το βράδυ, Είσοδος ελεύθερη !!!

(ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΙ ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ)

Και ερχόμαστε στο θέμα την ώρας της γης. Η ώρα λέει της γης πλησιάζει. Αύριο -Σάββατο 28.03.2009- και για μια ώρα (20.30 - 21.30) η wwf μας καλεί να κλείσουμε όλα τα φώτα (και προφανώς τις ηλεκτρικές συσκευές κλπ κλπ) συμμετέχοντας στην παγκόσμια αυτή διαμαρτυρία για τις κλιματικές αλλαγές. (δείτε εδώ τον σχετικό ιστότοπο)!! Φυσικά τα blogs και το facebook έχουνε πάρει φωτιά. Χιλιάδες γραμμές γιατί πρέπει ή γιατί δεν πρέπει να συμμετέχουμε στην ώρα της γής. Κάντε εκείνο, κάντε το άλλο κλπ κλπ. Δεν ξέρω γιατί αλλά το πρώτο πράγμα που ήρθε στο μυαλό μας ακούγοντας όλα αυτά είναι το βράδυ της πρωτοχρονιάς. Ναι εκείνο το μεγάλο happening όπου κόσμος και κοσμάκης μαζεύετε σε πλατείες για να γιορτάσει την αλλαγή του χρόνου, και ο "τοπικός άρχοντας" φουσκώνει από υπερηφάνεια αναβοσβήνοντας τα φώτα!!! Το ίδιο φυσικά κάνουν(με) και όλοι όσοι παραμένουν στις οικίες τους!! Κάτι τέτιο προβλέπεται να γίνεται και τώρα. Όλοι θα κλείσουν(με) τα φώτα και θα τρέξουν(με) στις βεράντες για να δούμε το "υπέροχο" θέμα της σκοτεινής πολιτείας μας. Και όταν τα φώτα θα ξανανάψουν φυσικά εμείς θα είμαστε και πάλι στο μπαλκόνι να δούμε της (επανα)φωταγώγηση της!! ΚΑι από την άλλοι κάποιοι άλλοι ( στις ιδιωτικές συζητήσεις ή ακόμη και να βγαίνουν στα κανάλια και να τους βρίζουν κριτικάρουν κλπ).

Είναι ακόμη μια φορά που το οι "δράσεις" για το περιβάλλον γίνονται το επίκεντρο των ειδήσεων και των συζητήσεων. Το ίδιο όμως το περιβάλλον να δούμε πότε θα γίνει το πραγματικό επίκεντρο δράσεων!! ΚΑι μέσα σε όλη αυτή την συζήτηση κλπ να και το μεγάλο νέο .Η Ελλάδα λέει είναι πρώτη σε συμμετοχές στο παγκόσμια αυτή (αντι)δραση!! Και να τα πανηγύρια και οι διθυραμβικοί για τον Έλληνα που είναι περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένος και συμμετέχει και νοιάζετε κλπ κλπ κλπ. Όπως στην Eurovision ένα πράγμα. Βγήκαμε στους δρόμους με σημαίες να πανηγυρίσουμε που η χώρα μας ήρθε "πρώτη" στο μουσικό πανηγύρι της Ευρώπης!! Εμ , πανηγύρι είναι!! Ποιος θα έπρεπε να είναι κάθε χρόνο το φαβορί ε?? Έτσι και τώρα. Πρώτοι εμείς. Τελευταίοι και καταϊδρωμένη οι άλλοι π.χ Σκανδιναβία που έχουν και το λόμπι στην γιουρουβίζιον και μας "στερούν" κάθε χρόνο την πρωτιά γιατί αλληλο-ψηφίζονται κλπ κλπ κλπ!! Εμ βέβαια. Που να ξέρουν οι Σκανδιναβοί από προστασία περιβάλλοντος και περιβαλλοντική συνείδηση και τέτοια??? Ενώ εμείς ε?? Περιβάλλον πρώτα από όλα και μετά τα υπόλοιπα.

Εμείς απλώς περιμένουμε να πληροφορήσει κάποιος όλους αυτούς που βρήκανε ακόμη μια αφορμή για πανηγυρίσουν για την Ελλάδα, για το τι κάνει η χώρα αυτή για το περιβάλλον. Ποιες είναι οι δεσμεύσεις μας εκ του πρωτοκόλλου του ΚΥΟΤΟ και σε ποιό σημείο βρισκόμαστε!!! Μήπως, λέμε μήπως, δεν υπάρχει περίπτωση όχι μόνο να επιτύχουμε τις υποχρεώσεις μας αυτές (που ναι μπορεί να μην είναι αρκετοί για το περιβάλλον αλλά είναι πιο σημαντικοί ως στόχοι από την ώρα της γης) αλλά ούτε καν να τους πλησιάσουμε ή να τους δούμε με κυάλια???Ποιός θα το κάνει αυτό?? Εμείς?? Εσείς?? Οι άλλοι ως συνήθως?? ΤΙ να λέμε τώρα?? Εδώ πλησιάζει και η γιουροβίζιον. Με αυτά θα ασχολούμαστε τώρα?? ε??? Ο καθένας μας μπορεί να έχει διαμορφώσει την γνώμη του για την ώρα της γης!! Η αλήθεια είναι ότι χρειάζονται πιο μεγάλες και θαρραλέες αποφάσεις για το περιβάλλον και όχι μόνο happenings κλπ. Ναι, ας κλείσουμε σήμερα τα φώτα μας αλλά όχι μόνο για μια ώρα. Για μια ολόκληρη ημέρα. Όχι μόνο σήμερα ή στην παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος. Κάθε εβδομάδα. Ας μην αφήνουμε κάθε ημέρα ανοικτά τα φώτα που δεν χρειαζόμαστε και ας επιτέλους ρυθμίσουμε σωστά τον θερμοστάτη της θέρμανσης και όχι στους 25 βαθμούς!!! Ας μάθουμε να ανακυκλώνουμε και όχι να αγοράζουμε 5κιλες εφημερίδες κάθε κυριακή και να τις πετάμε στα σκουπίδια. Ας μην παίρνομαι το αυτοκίνητο μας για αποστάσεις 100-500 μέτρων και μετά ας κάνουμε και οικολογικά happenings!!!! Όχι ότι δεν είναι κάτι η όλη αυτή κίνηση αλλά αν μείνουμε εκεί δεν κάνουμε τίποτα δεν κερδίσαμε τίποτα. Ας την δούμε σαν μια πραγματική ευκαιρία περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης μας και όχι μια ευκαιρία για "τρομερές" φωτογραφίες και πυροτεχνήματα. Γιατί όταν θα ξανανάψουμε τα φώτα, η αλήθεια είναι ότι θα πάρουμε τα μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητα μας και θα πάμε βόλτα για διασκέδαση. Ας θυμηθούμε την Πάρνηθα, την Ηλεία και το τι έγινε μόλις απομακρυνθήκανε τα φώτα της δημοσιότητας!! Ποιος όμως τα θυμάται όλα αυτά?? Ποιος από εμάς απαίτησε να γίνει κάτι??? Μόνο στην αρχή φωνάξαμε, διαδηλώσαμε και μετά??? Μετά τί??? Συμμετείχαμε σε δράσεις αποκατάστασης και προστασίας του «έρμου» του περιβάλλοντος?? Γίναμε πιο «φιλικοί» χρήστες του πλανήτη?? Γιατί χρήστες του είμαστε και όχι ιδιοκτήτες του. Μην το ξεχνάμε αυτό!!! Ας σταματήσουμε όμως εδώ γιατί μπορεί να γράφουμε για ώρες και ημέρες αλλά και πάλι δεν θα γίνει τίποτα αν ο καθένας μας δεν αναλάβει πλήρως τις ευθύνες του έναντι του περιβάλλοντος. Και φυσικά να απαιτήσουμε από τους (άντε μην πούμε τίποτα βαρύ) κυβερνώντες να ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΤΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΝΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ. Καλό σας βράδυ!!! (Τελικά δεν την αποφύγαμε την γκρίνια ε??? )

Ο (μουσικός) ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ του Ross Daly...

Ο Ross Daly είναι Ιρλανδός, αυτοεξόριστος, μιλάει πολύ καλά τα ελληνικά, τα οποία μάλιστα έχει διανθίσει με μια έντονη κρητική προφορά. Αυτό οφείλεται στη μακρόχρονη θητεία του στην Κρήτη. Έζησε 10 χρόνια στα Χανιά και άλλα 20 στο Ηράκλειο. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι δεν έχει πατρίδα, με την έννοια ότι δεν μεγάλωσε σ' ένα συγκεκριμένο τόπο, ότι ταξίδευε πολύ συχνά και ότι δεν ζούσε για μεγάλο διάστημα κάπου. Στην Κρήτη, έχει ζήσει περισσότερο απ' οπουδήποτε αλλού και αυτό, μόλις τον γνωρίσει κανείς, το βλέπει. To 1982 ιδρύει το Μουσικό Εργαστήρι «Λαβύρινθος», με κύριο αντικείμενο την μύηση νέων ανθρώπων σε μια δημιουργική προσέγγιση μουσικών παραδόσεων σχεδόν από ολόκληρο τον κόσμο.

Από το 2002 το Mουσικό Eργαστήρι ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ σε συνεργασία με το Δήμο "Νίκος Καζαντζάκης", στεγάζει τις δραστηριότητες του σε ένα παλιό κτίριο, καλόγουστα διαμορφωμένο, στο χωριό ΧΟΥΔΕΤΣΙ (20 χλμ. από το Ηράκλειο), όπου λειτουργεί μόνιμη έκθεση, με σπάνια μουσικά όργανα από διάφορες περιοχές του κόσμου. Παράλληλα με την έκθεση των οργάνων, διοργανώνονται ειδικά σεμινάρια και "MASTER-CLASSES", με τη συνεργασία και συμμετοχή κορυφαίων δασκάλων παραδοσιακών μουσικών οργάνων απ’ όλο τον κόσμο. Στον πανέμορφο και άνετο εξωτερικό χώρο του Mουσικού Eργαστηρίου ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ, τους καλοκαιρινούς μήνες, πραγματοποιούνται εκδηλώσεις με σημαντικούς εκπροσώπους της παγκόσμιας και τοπικής παραδοσιακής μουσικής.

Στις 10 Μαρτίου και μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του Λαβύρινθου ο Ross Daly μας πληροφόρησε ότι : "....λόγω έλλειψης του παραμικρού ενδιαφέροντος και συνεπώς της στοιχειώδους στήριξης τοπικών και εθνικών φορέων που σχετίζονται με τον πολιτισμό, αναγκάζεται το Μουσικό Εργαστήρι Λαβύρινθος να κλείσει και να θέσει τέλος σε όλες του τις δραστηριότητες πέρα των 5 ήδη ανακοινωθέντων σεμιναρίων...". (διαβάστε εδώ ολόκληρη την ανακοίνωση). Και ενώ την είδηση αναπαραγάγουν αμέσως πολλά blogs τα "παραδοσιακά" ΜΜΕ της γυρίζουν την πλάτη (ή στην καλύτερη την περνάνε στα ψιλά), αφού έχουν πιο πιασάρικα και ενοείται πιο "καυτά" θέματα να ασχοληθούν!!!

Οι αντιδράσεις των bloggers, και όχι μόνο, πολλές. Για ακόμη μια φορά χάρη στην δημοσιότητα που πήρε ένα θέμα μέσο του διαδικτύου κάτι αρχίζει να γίνεται!!! Ο Ross Daly ανακοικώνει (14.03.2009) συνέντευξη τύπου στο Μουσείο Λαϊκών Μουσικών Οργάνων στους Αέρηδες στηv Πλάκα για την Τρίτη 17 Μαρτίου στ(διαβάστε εδώ ολόκληρη την ανακοίνωση). Οι επίσημοι φορείς, Περιφέρεια Κρήτης, αναγκόζονται να πάρουν θέση και στις 21.03.2009 εκδίδεται η εξής ανακοίνωση (εδώ).

Σήμερα (24.03.2009) το Παγκόσμιο Συμβούλιο Κρητών ανακοίνωσε ότι παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εξελίξεις σχετικά με το Μουσικό Εργαστήρι “Λαβύρινθος” και ότι θα θέσει το ζήτημα της στήριξης του στην προσεχή συνέλευσή του (διαβάστε εδώ ολόκληρη την ανακοίνωση).

Εμείς ας ευχηθούμε να τελειώσει σύντομα η όλη ιστορία, να εξευρεθεί η καλύτερη δυνατή λύση ώστε να αντιμετωπιστούν το όποια προβλήματα του Λαβύρινθου και να συνεχιστεί κανονικά η λειτουργία του εργαστηρίου και οι πραγματικά διαμαντένιες δραστηριότητές του. Μέχρι τότε δείτε και ακούστε αυτό:

Ενώ εδώ δείτε την σχετική εκπομπή της ΤV χωρίς σύνορα!!!

Πηγές:
http://www.stigmes.gr/gr/grpages/articles/rossdaly.html
http://labyrinthmusic.gr/
http://www.agonaskritis.gr/?s=ROSS+DALY&x=38&y=4
http://jazzmusicgr.blogspot.com/

Guerrillero Heroico: Μια φωτογραφία με ιστορία....και τι ιστορία...

Στις 9 Οκτωβρίου συμπληρώθηκαν 41 χρόνια από την δολοφονία του μεγαλύτερου ίσως επαναστάτη του 20ου, του Ερνέστο Γκεβάρα δε λα Σέρνα. Του ανθρώπου που έγινε γνωστός σε όλον τον κόσμο με μια λέξη -Che- που στην μητρική του γλώσσα σημαίνει «Φίλε» (Che στην αργεντίνικη σλαγκ σημαίνει «ε, ψιτ αδελφέ»). Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά. Για την ζωή του Γκεβάρα, για το τι τον οδήγησε στον ένοπλο αγώνα, για τις συνθήκες της δολοφονίας του, για τον ρόλο της CIA και του Βολιβιανού στρατού, για τις σχέσεις του με το Κομουνιστικό Κόμμα της Βολιβίας, για το τι τον οδήγησε στην φυγή του από την Κούβα κλπ. Όλα αυτά έχουν γραφτεί και ξαναγραφτεί και έχουν αναλυθεί όσο δεν πάει. Την μαύρη επέτειο της δολοφονίας του διαβάσαμε και ακούσαμε πολλά και η αλήθεια είναι και ενδιαφέροντα στον γραπτό και ηλεκτρονικό τύπο, καθώς και σε πλήθος blogs σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου. Από αυτά που διαβάσαμε θα θέλαμε να σταθούμε στο κείμενο της γητεύτρας που αφορά σε ένα από τα καλύτερα ποιήματα που έχουν γραφτεί για τον Che. Εμείς εδώ θα μιλήσουμε για κάτι που έγραψε ο μεγάλος Λοϊζος «μια φωτογραφία σου ήρθε και σε εμένα, μια φωτογραφία σου απ’ τα ξένα...». Θα μιλήσουμε για την φωτογραφία που έχει κοσμήσει εκατομμύρια εφηβικά δωμάτια σε όλο τον κόσμο. Για την φωτογραφία που σύμφωνα με το Maryland Institute College of Art, είναι «η πιο διάσημη φωτογραφία στον κόσμο και σύμβολο του 20ού αιώνα.» και μαζί με την φωτογραφία με τίτλο «the earthrise» είναι οι φωτογραφίες με τις περισσότερες ανατυπώσεις σε όλο τον κόσμο.

Ήταν 4 Μαρτίου 1960 όταν στο λιμάνι της Αβάνας ανατινάζεται το γαλλικό φορτηγό πλοίο La Coubre, που μετέφερε όπλα και πυρομαχικά αγορασμένα από τους Κουβανούς στο Βέλγιο. Την επομένη, κατά τη διάρκεια της κηδείας των θυμάτων του πλοίου, ο Φιντέλ Κάστρο κάνει δηλώσεις χρεώνοντας την ανατίναξη στην CIA. Ο Κουβανός φωτογράφος Αλμπέρτο Γκουτιέρες (Alberto Díaz Gutiérrez-γνωστός περισσότερο ως Αλμπέρτο Κόρντα -Alberto Korda), εκείνη την ημέρα τραβούσε συνεχώς φωτογραφίες. Ο Κόρντα (με μία Leica και ασπρόμαυρο φιλμ Kodak Plus-X) κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης φωτογράφισε τους ομιλητές, Κουβανούς αξιωματούχους καθώς και τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ και την Σιμόν ντε Μπουβουάρ. Η ώρα ήταν 11:20 όταν πίσω από τον Φιντέλ και για λίγα δευτερόλεπτα εμφανίζεται ο Τσε. Ο Κόρντα προλαβαίνει και τραβά δύο φωτογραφίες του προτού εξαφανιστεί πάλι από το οπτικό του πεδίο. Η πρώτη δείχνει τον Τσε ανάμεσα σε έναν φοίνικα και το προφίλ ενός αγνώστου,ενώ η δεύτερη τον Γκεβάρα με το κεφάλι κάποιου να φαίνεται πίσω από τον ώμο του. Το βλέμμα του, μάλλον παγωμένο και χαμένο ενώ το φερμουάρ του σακακιού του ανεβασμένο μέχρι πάνω, κάτι που ο Κόρντα το αποδίδει στον αέρα που φυσούσε εκείνη, στα αναπνευστικά προβλήματα που αντιμετώπιζε αλλά και στην οργή της στιγμής. Η πρώτη αργότερα θα γίνει η διάσημη πλέον Guerrillero Heroico.

Ο εκδότης της εφημερίδας Revolución, στην οποία εκείνη την εποχή ο Κόρντα εργαζόταν, απέρριψε τις φωτογραφίες του Γκεβάρα και τις επέστρεψε στον Κόρντα, θεωρώντας ότι οι εικόνες του Ζαν-Πωλ Σαρτρ και της Σιμόν ντε Μπουβουάρ είναι μεγαλύτερης αξίας. Ο Κόρντα πιστεύοντας στην δύναμή της εκτύπωσε μια για τον εαυτό του αφού πρώτα αφαίρεσε φοίνικα και το προφίλ του αγνώστου. Ενώ έδωσε μερικά αντίτυπα σε φίλους του ως δώρο. Το 1967 ο Τσε βρίσκεται στην Βολιβία. Ο Ιταλός εκδότης Τζιάκομο Φελτρινέλι επισκέπτεται την χώρα ελπίζοντας ότι η φήμη του θα βοηθήσει στην απελευθέρωση του Γάλλου καθηγητή και δημοσιογράφου Regis Debray που έχει συλληφθεί για συνεργασία με τους αντάρτες. Ο Φελτρινέλι αποκτά τα πνευματικά δικαιώματα για την έκδοση του βολιβιανού ημερολογίου του Γκεβάρα και απευθύνετε στις αρχές της Κούβας για φωτογραφίες του μεγάλου επαναστάτη. Οι αρχές τον παρέπεμψαν στον Κόρντα και ένα πρωί εμφανίστηκε στο στούντιο του έχοντας έγγραφη άδεια να πάρει φωτογραφίες του Τσε. Ο Κόρντα του υπέδειξε με την μια, το πορτρέτο το κομαντάντε και την επόμενη όταν ο Ιταλός πήγε να πάρει τα αντίτυπά του και το αρνητικό, δεν του ζήτησε αποζημίωση όντας ένθερμος υποστηρικτής της Επανάστασης.

Στις 15 Οκτωβρίου, και ενώ η Αβάνα παραδέχεται πλέον δημοσίως ότι ο Γκεβάρα είναι νεκρός, οργανώνεται στο Μιλάνο μεγάλη διαδήλωση διαμαρτυρίας. Ο Φελτρινέλι τυπώνει και μοιράζει 100.000 αφίσες με την φωτογραφία του Κόρντα και την λεζάντα «Ο Τσε ζεί» ως απάντηση–διάψευση της φωτογραφίας-ντοκουμέντου του νεκρού αντάρτη. Αυτό ήταν. Η Guerrillero Heroico έχει πάρει ήδη τον δρόμο της αποστολής της. Φτάνει σε κάθε σημείο του πλανήτη. Γίνεται σημαία στα χέρια των εξεγερμένων φοιτητών του Μάη του 68. Γίνεται σύμβολο επανάστασης και ανυπακοής σε κάθε είδους κατεστημένα. Πλακάτ σε πορείες αντιπολεμικές, αντιρατσιστικές, αντι,,,αντι..αντι... Η παγκοσμιοποίηση του αντάρτη Τσε είναι γεγονός. Όλοι της γης οι επαναστατημένοι τον νιώθουν δικό τους, έναν από αυτούς. Το 1968, ο Ιρλανδός καλλιτέχνης Τζιμ Φιτζπάτρικ (Jim Fitzpatrick) δημιούργησε σχέδια βασισμένα στη φωτογραφία του Κόρντα, σε διαφορετικούς χρωματισμούς που έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή. Εκτύπωσε χιλιάδες και τα δώρισε σε όποιον κάτοικο του Λονδίνου ήθελε ένα. Είναι το πόστερ που το 1968 χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τον διάσημο πίνακα pop art, στην τεχνοτροπία του γνωστού αντίστοιχου της Marilyn Monroe. Ο πίνακας πουλήθηκε σε γκαλερί στην Ρώμη και είχε αρχικά αποδοθεί στον Andy Warhol. Όμως όπως αποδείχτηκε σχεδόν άμεσα δημιουργός του ήταν ο Gerard Malanga ο οποίος είχε μεγάλη ανάγκη από χρήματα. (Ψάξτε την ενδιαφέρουσα συνέχεια της ιστορίας του πίνακα!!!).

Στα χρόνια που ακολούθησαν το πορτρέτο του κομαντάντε μπήκε (εκτός από τις καρδιές μας) και σε κάθε πιθανή και απίθανη επιφάνεια. Έγινε το διασημότερο μπλουζάκι των 70’s, έγινε καπέλο, μπήκε σε κούπες, σε μπρελόκ, σε αναπτήρες. Έγινε μάρκα τσιγάρων, στάμπα μέχρι και σε μποξεράκια. ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Όλα αυτά τα χρόνια ο Κόρντα δεν έγειρε ποτέ θέμα πνευματικών δικαιωμάτων και αποζημιώσεων για την χρήση της διάσημης φωτογραφίας του. Ποτέ, μέχρι το 2000 όταν και αντίδραση στην χρησιμοποίηση της από γνωστή μάρκα βότκας στην διαφημιστική της καμπάνια. Τελικά συμβιβάστηκε με μια αποζημίωση 50.000$ την οποία και δώρισε στο εθνικό σύστημα υγείας της Κούβας. Το πορτρέτο του Τσε έγινε σημαία στα χέρια κάθε είδους πολιτικάντη ανεξάρτητα ιδεολογικού χώρου. Πολλοί έχουν σηκώσει την φωτογραφία του Τσε, πολλοί έχουν σταθεί δίπλα στο πορτρέτο του ευελπιστώντας να κλέψουν λίγη από την λάμψη και προπαντός από την αλήθεια της επανάστασής του. Δεν είναι εύκολο πράγμα η κάθε είδους επανάσταση. Είναι πάνω από όλα εσωτερική ανάγκη και δεν χρειάζεται σημαίες και τυμπανοκρουσίες. Ας αφήσουμε την εικόνα του και ας ψάξουμε το έργο του και την ζωή του. Έχουμε να μάθουμε πολλά.

Πριν σας αφήσουμε ακούστε τον μεγάλο Λοϊζο να τραγουδά για τον Τσε στο βίντεο που ακολουθεί ενώ διαβάστε και το ενδιαφέρον ποστ του Allu Fun Marx με θέμα τα τραγούδια που έχουνε γραφτεί για τον μεγάλο Αργεντίνο Αντάρτη.Αφιερωμένο σε όλους τους ρεαλιστές του κόσμου που κυνηγούν το αδύνατο. Και ας μην ξεχάσουμε μέρα που ξημερώνει (17 Νοέμβρη) ότι μόνο οι μαζικοί αγώνες έχουν αποτέλεσμα και τους οποίους δεν πρέπει να αφήνουμε κανέναν να τους καπηλεύετε. Καλό βράδυ.