Sunday, 8 July 2012

κτίρια τη νύχτα: σελίδα λύσεων και άλλα...

Από κάτι σαν δελτίο τύπου

"...Αυτή την Κυριακή κλείνει ένας χρόνος από την κυκλοφορία της διπλής κασέτας "betty loop loop / άγγελος κυρίου / κτίρια τη νύχτα", την οποία μπορείτε πλέον να ακούτε εδώ

Μέσω αυτής της κυκλοφορίας, μου δόθηκε η ευκαιρία να κάνω κάτι που είχα στο νου μου χρόνια: να φτιάξω ένα πολύ μικρό άλμπουμ, με φράσεις γνωστών και φίλων που ηχογραφούσα και συνέλεγα από το 1993. Αυτό το άλμπουμ μπορείτε να το ακούσετε και εδώ. 

Με αφορμή τη συγκεκριμένη επέτειο, επισυνάπτω ένα αρχείο-λυσσάρι, για όποιον θέλει να καεί με τα κλάσματα των δευτερολέπτων. Όποιος θέλει να αποκτήσει αυτό το ωραιότατο πακετάκι με τις δύο κασέτες, μπορεί να το παραγγείλει από το site της Phase! Records...."

Wednesday, 4 July 2012

Πάρτι των εκδόσεων Χαραμάδα στο Barhelona!

Την Παρασκευή 6/7/2012, μετά τις 9:30 το βράδυ, οι Εκδόσεις Χαραμάδα και οι Εκδόσεις «Ο Κήπος με τις λέξεις» γιορτάζουν 7 χρόνια παρουσίας και σας προσκαλούν στο καλοκαιρινό τους παρτάκι για τα βιβλία του 2012:

Βάσια Μπακογιάννη – Παρανυχίδες (ποίηση) 
Νεφέλη Δημελή – Στεγνό στόμα (διηγήματα) 
Κυριάκος Μακρής – Η Βρώμικη τρομπέτα κι άλλες οικτρές ιστορίες (κόμικ) 
Ειρήνη Βακαλοπούλου – Aime Degare (αφήγημα) 

Η βραδιά θα ξεκινήσει με το ακουστικό live της Κατερίνας Πολέμη και της Βάσιας Μπακογιάννη, ενώ θα συνεχίσει με τις μουσικές που θα επιλέγει η DJ Emily και μαζί μας θα βρίσκεται και η Νεφέλη Δημελή. Σας περιμένουμε! Το Barhelona βρίσκεται στην Εμμανουήλ Μπενάκη 42.

Sunday, 24 June 2012

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: Ypsilon


Μετά από μικρή σιωπή και τις εκλογές που μας (σας) έδωσαν μια κυβέρνηση (τι να πει κανείς για τις βουλές του λαού) η οποία θα μας (σας) σώσει και θα κρατήσει την την χώρα στην Ευρώπη (καλό!!!) και αφού ο λαός ηρέμησε και σώθηκε, και αυτός και το μέλλον και τα λεφτάκια του, επιστρέφουμε στα χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ. Και σήμερα θα μιλήσουμε για ένα σχετικά άγνωστο στο ευρύ κοινό Ελληνικό σχήμα της δεκαετίας του 1977 τους Ypsilon. Πρόκειται για ένα τρίο που σχηματίστηκε στο Παρίσι το 1997. Μέλη του ήταν:

ο Λουκάς Σιδεράς -ντραμας και τραγούδι - (εκ των καλύτερων Ελλήνων ντράμερ), ο οποίος μετά την διάλυση των Aphrodites Child to 1972 ακολούθησε μια σόλο καριέρα με σχετική επιτυχία, γράφοντας δυο δίσκους (περισσότερα για τον Σιδερά σε επόμενη ανάρτηση)
ο Δημήτρης Κατακουζηνός - μπάσο και φωνητικά- πρώην μέλος των Axis (που σχηματλιστηκαν επίσης στο Παρίσι στις αρχές της δεκαετίας του 70), και ο
Λάκης Βλαβιανός - κίμπορντς πιάνο- πρώην μέλος της μπάντας του Ντέμη Ρούσου.

Το 1977 κυκλοφόρησε το πρώτο και τελευταίο τους άλμπουμ (από την Philips στην Γαλλία) με τίτλο Metro Music Man. την ίδια χρονιά η εταιρία κυκλοφόρησε και το single Morning Sunrise / Metro Music Man. Το άλμπουμ αν και ενδιαφέρον μουσικά δεν έτυχε της προσοχής και της επιτυχίας που (ίσως) του άξιζε. Μετά την κυκλοφορία του το γκρουπ διαλύθηκε και τα μέλη του τράβηξαν διαφορετικούς δρόμους.

Το σχήμα διέφερε αρκετά από άλλα γκρουπ που είχαν επίσης κύριο στοιχείο τα keyboards. Πολλά κομμάτια Metro Music Man μπορούν και κατά καιρούς έχουν συγκριθεί με τις συνθέσεις των Procol Harum, με κυριότερα τα "Morning Sunrise", "The President" και  "Tender".  To "προσωπικό" στυλ του σχήματος είναι εμφανές στα κομμάτια "Day of the Dove" and "Gambling Daddy". Το "Silver Swan", με το ιδιαίτερο φινάλε, αποτελεί αδιαμφισβήτητα το πιο συμφωνικό μέρος του άλμπουμ.

Hints and Tips
Το κομμάτι του τίτλου αναφέρεται στην ζωή ενός μουσικού του δρόμου στο Παρίσι.
Ο Σιδεράς λίγο μετά την διάλυση του σχήματος επέστρεψε στην Ελλάδα όπου και έκανε παραγωγές σε δίσκους άλλων.
Ο Δημήτρης Κατακουζηνός και ο Λάκης Βλαβιανός υπήρξαν μέλη των θρυλικών We Five (όπως και ο Ντέμης Ρούσσος).


   

Sunday, 3 June 2012

"Ανθελληνικά..." Νο2

"..Αν υπήρχε λεξικόν της νεοελληνικής γλώσσης, νομίζομεν ότι ο ορισμός της λέξεως "κόμμα" ήθελεν είναι ο ακόλουθος: "Ομάς ανθρώπων ειδοτών ν΄αναγινώσκωσι και ν' ανορθογραφώσιν, εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες, ενούμενοι υπό έναν οιοδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν΄αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι¨...."

Εμμανουήλ Ροϊδης (1836-1904)

Sunday, 27 May 2012

Ο LogOut στην indie σκηνή του Γιουσουρούμ...

Η γνωριμία μας με τον LogOut έγινε με αφορμή τόσο την παρουσίαση των The place within όσο και το κείμενό τους που φιλοξενήθηκε εδώ στο γιουσουρούμ. Αυτή την φορά αφορμή αποτέλεσε η (εδώ και μερικούς μήνες) κυκλοφορία της πρώτης επίσημης και ολοκληρωμένης προσωπικής δουλειάς του logout.  Ήταν τον περασμένο χειμώνα όταν πληροφορηθήκαμε από την Inner Ear για την κυκλοφορία του Paper Plane Recorder. Μια κυκλοφορία τόσο σε ψηφιακή μορφή όσο και σε 12'' λευκό βινύλιο σε περιορισμένα αντίτυπα (μόλις 100), με θήκη τυπωμένη σε ειδικό οικολογικό χαρτί. Φυσικά και  αντιλαμβάνεστε ότι το βινύλιο έγινε ανάρπαστο και εξαφανίστηκε σε ελάχιστο χρόνο και πλέον αποτελεί συλλεκτικό κομμάτι. 

Από τις πρώτες νότες του Paper Plane Recorder γίνονται αντιληπτά ο προσωπικός χαρακτήρας και σπιτική οσμή του. Ο LogOut επέλεξε λιτές και απλές ενορχηστρώσεις τονίζοντας και τοποθετώντας  την κιθάρα σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Ακούγοντας το Paper Plane Recorder αισθάνεσαι ότι έχεις καλέσει έναν παλιό γνώριμο σπίτι, παρέα με την κιθάρα του. Έναν φίλο που έχεις καιρό να δεις και περιμένεις να σου εξιστορήσει προσωπικές στιγμές και εμπειρίες από το διάστημα που δεν έχετε ανταμώσει, παρέα πάντα με την κιθάρα και την μουσική του. Σαν σε κονσέρτο για λίγους και φίλους. Οι επιρροές του Logout είναι άλλοτε εμφανής (elliot days) και άλλοτε καλά κρυμμένες (where it goes). Ο Matt Elliot, o Leonard Cohen αλλά και ο Elliot Smith είναι εκεί, ανάμεσα στις νότες, στους στοίχους το ύφος αλλά χωρίς ποτέ να γίνονται βαρετά αντιληπτοί και κουραστικοί. Σίγουρα το Paper Plane Recorder είναι διαφορετικό από ότι είχαμε ακούσει από τους The place within, αλλά δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικό από τον ίδιο τον εαυτό του.

Από τα δώδεκα κομμάτια του, ξεχωρίσαμε το In the Sea of Lonely Souls και το Song of the Selfless για την διαφορετική αίσθηση και αποτύπωση της μοναξιάς που δίνουν. Επίσης το "indie χασάπικο" Establishment με το ιδιαίτερο φινάλε του και το Elliot Days χωρίς λόγο και χωρίς αιτία!!! Το πρώτο μουσικό βήμα έγινε λοιπόν και είναι τουλάχιστον ενδιαφέρον. Ευελπιστούμε ότι τα (όποια) επόμενα βήματα στην μουσική αυτή πορεία να είναι προσθετικά και προσεχτικά. Μέχρι τότε ακούστε ολόκληρο το Paper Plane Recorder και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα. Καλή σας ακρόαση λοιπόν.

  "...Κάθε μέρα χιλιάδες σαΐτες δημιουργούνται, χωρίς κανένα συγκεκριμένο στόχο. Η πορεία και η διάρκεια της πτήσης τους είναι σχετικά προδιαγεγραμμένες και το απότομο τέλος, αναπόφευκτο. Βέβαια, σε αντίθεση με τα αεροπλάνα, η πτώση μιας σαΐτας δεν είναι και τίποτα το φοβερό, αφού πρόκειται απλά για μια σαΐτα από χαρτί.." INNER EAR


more@
http://www.logoutweb.com/
http://soundcloud.com/logoutcloud

Wednesday, 9 May 2012

Περί της φάρμας των ζώων συζήτηση

«Όλα τα ζώα ήταν ίσα μεταξύ τους, αλλά κάποια ήταν πιο ίσα από τα άλλα ζώα»

Είναι σίγουρα από τα βιβλία εκείνα που έχει εγείρει πολλές συζητήσεις. Από το γιατί και αν ο Όργουελ ήθελε να σατιρίσει την Οκτωβριανή Επανάσταση μέχρι και για το αν ο συγγραφές ήταν καταδότης και συνεργάτης των αρχών. Αν ήταν τροτσκιστής, αν τον είχε επηρεάσει πολύ η γραφή των μεγάλων αναρχικών που επιτίθενται στον ολοκληρωτικό χαρακτήρα του τότε καθεστώτος στην Σοβιετική Ένωση, τι ακριβώς έκανε κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο κλπ. Όποια και να είναι η άποψή σας ελπίζουμε τουλάχιστον να έχετε διαβάσει το βιβλίο. Αν το έχετε διαβάσει θα συμφωνείται τουλάχιστον ότι αξίζει τον χρόνο που του αφιερώσατε. Όσοι δεν το έχετε διαβάσει ιδού το τι ακριβώς πραγματεύεται (στο τέλος της ανάρτησης διαβάστε ολόκληρο το βιβλίο και δείτε και την ταινία με λίγο διαφορετικό τέλος):

"...Η ιστορία των ζώων της φάρμας, τα οποία περιγράφονται συνοπτικά και κυρίως μέσω των βασικών στοιχείων του χαρακτήρα τους, ξεκινά σε ένα περιβάλλον όπου πολύς χρόνος έχει περάσει από τότε που θυμούνται ελευθερία. Η σκλαβιά κάτω από τον αφέντη κτηνοτρόφο Τζόουνς έχει γίνει συνήθειο. Τα περισσότερα ζώα είναι σε άγνοια καλύτερων ή χειρότερων ημερών και κάποια που καταλαβαίνουν έχουν αποκτήσει πεσιμιστική ή υποτακτική στάση. Ο Ολντ Μέιτζορ, ένα γουρούνι το οποίο είχε την τύχη να ζήσει περισσότερα χρόνια από άλλα ζώα και φτάνει προς το τέλος της ζωής του, νοιώθει πως πρέπει να ενεργήσει. Συγκεντρώνει τα ζώα και δίνει έναν λόγο που γεμίζει τα ζώα περηφάνια, τους θυμίζει ένα επαναστατικό τραγούδι που είχαν ξεχάσει («Κτήνη της Αγγλίας») και κυρίως τα βάζει σε σκέψεις για το μέλλον· επαναστατικές σκέψεις.

Τα γουρούνια είναι τα μεγάλα μυαλά της φάρμας. Κυρίως με την καθοδήγηση του Σνόουμπολ, ενός γενναίου γουρουνιού καταφέρνουν να φέρουν σε πέρας την Επανάσταση και η φάρμα είναι Ελεύθερη. Το πολιτικό σκηνικό που ακολουθεί είναι γενικά αισιόδοξο, χωρίς να λείπουν οι δυσκολίες, με τα γουρούνια σιγά σιγά όμως να αποκτούν την κύρια εξουσία και τον έλεγχο της φάρμας. Σίγουρα όμως το κλίμα παραμένει θετικό.

Η μεγάλη ανατροπή έρχεται όταν ο κύριος πολιτικός αντίπαλος του Σνόουμπολ, ο Ναπολέων, ένα άλλο γουρούνι που σχεδόν πάντα διαφωνούσε με τον Σνόουμπολ - εκτός και αν το ερώτημα αναφερόταν στο γιατί τα γουρούνια να έχουν περισσότερη τροφή - καταφέρνει να ανατρέψει την κυβέρνηση της φάρμας και να εγκαθιδρύσει μονοκρατορία κάτω από το όνομά του. Μεγάλη βοήθεια, θα έλεγε κάποιος στρατιωτική, προσέφεραν διάφορα σκυλιά τα οποία είχε αναθρέψει από μικρά.

Η ιστορία εξελίσσεται με τον Ναπολέοντα να αποκτά όλο και περισσότερη εξουσία, να περιορίζει όλο και περισσότερες ελευθερίες που είχαν έρθει μετά την επανάσταση, να αναθεωρεί όλο και περισσότερους νόμους που είχαν καθιερώσει (σε μορφή 7 εντολών) και γενικά να κάνει την ζωή όλο και πιο αφόρητη για τα ζώα. Η προπαγάνδα (κυρίως μέσω των λόγων και δικαιολογιών του Σκουίλερ, ενός άλλου γουρουνιού) ήταν επίσης σε συνεχή χρήση για να κατευνάσει τις αμφιβολίες που κατά καιρούς εμφανίζονταν. Σημαντικός σταθμός σε αυτή του πορεία αποτελεί η πώληση ενός αλόγου, του Μπόξερ, σε σφαγέα αλόγων όταν πια είχε αρρωστήσει. Ο Μπόξερ ήταν το εργατικότερο ζώο και το πιο πιστό στο Ναπολέοντα και την Επανάσταση (στην οποία μέχρι το τέλος, ή μέχρι λίγο πριν το τέλος ακόμα πίστευε).

Το αποκορύφωμα της κατρακύλας και το τέλος της ιστορίας έρχεται όταν τα ζώα παρακολουθούν μια κεκλεισμένων των θυρών συγκέντρωση των γουρουνιών με τους ανθρώπους-αφέντες των γειτονικών φαρμών (σύμβολα κρατών ή ενώσεων κρατών). Τα γουρούνια είχαν ήδη ξεκινήσει να περπατάνε στα δύο πόδια (κάτι το οποίο είχαν θεσπίσει ως «κακό» αλλά τελευταία αναθεώρησαν) και σύντομα είχαν έρθει σε συμφωνία με τους ανθρώπους. Τίποτα κακό δεν είχε γίνει τελικά στην Φάρμα των Ζώων· τα ζώα ήταν σκλαβωμένα όπως και παλιά. Μάλιστα τώρα είναι σκλαβωμένα και με τις τελευταίες μεθόδους· παράδειγμα για τις άλλες φάρμες. Ο Ναπολέων ανακηρύσσει ότι η Φάρμα των Ζώων θα λέγεται πια Φάρμα Μάνορ, όπως και παλαιότερα, στα χρόνια του Τζόουνς.

Τα ζώα που κρυφά παρακολουθούσαν το γεύμα κοίταξαν από γουρούνι σε άνθρωπο, από άνθρωπο σε γουρούνι και από γουρούνι σε άνθρωπο ξανά· δε βρήκαν διαφορά..."

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε όλο το βιβλίο (νόμιμα) στην γλώσσα του συγγραφέα!!