
(κλικ στην εικόνα για περισσότερα...Μην το χάσετε!!!)
Το «Παντελόνι του Πυθαγόρα» αποτελεί ένα από τα «διασημότερα» βιβλία αυτής της κατηγορίας. O Πυθαγόρας γεννήθηκε (γύρω στα 560 π.Χ) στην Σάμο από μητέρα και πατέρας αλλοδαπό (μάλλον από τη Φοινίκη), που είχε αποκτήσει τιμητικά την υπηκοότητα επειδή εξασφάλισε στους Σάμιους σιτάρι σε μια εποχή σιτοδείας. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο Πυθαγόρας να μην θεωρηθεί ποτέ καθαρός Έλληνας. Όταν αργότερα (ο Πυθαγόρας) προσχώρησε στην ανατολή πέταξε από πάνω του την ελληνική χλαμύδα και υιοθέτησε το περσικό παντελόνι επισφραγίζοντας έτσι την πλήρη ταύτισή του με τον νέο για αυτόν τρόπο ζωής και σκέψης. Ο «παράξενος» τίτλος του οφείλεται σε αυτή ακριβώς την υιοθέτηση.
Στα 2500 χρόνια της ιστορίας που ξετυλίγονται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της Margaret Wertheim, παρακολουθούμε την εξέλιξη της φυσικής και μαθηματικής επιστήμης. Από το «τα πάντα είναι αριθμοί» του Πυθαγόρα που συμπύκνωνε την άποψή του για την ερμηνεία του κόσμου, μέχρι την θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν και την περίφημη «θεωρία των πάντων» που αναφέρεται στο όνειρο των μεγάλων σύγχρονων επιστημόνων να περιγράψουν τα πάντα με μια και μοναδική εξίσωση και που θα εκπλήρωνε τελικά την πυθαγόρεια αναζήτηση της μιας και μοναδικής μαθηματικής «αρμονίας». Το "παντελόνι του Πυθαγόρα" προσπαθεί επίσης να φωτίσει ένα άλλο μεγάλο ζήτημα: το περί της εχθρότητας και επιστήμης. Ενώ το μεγάλο στοίχημα της Wertheim είναι η «αποκάλυψη» ενός θέματος με ελάχιστες βιβλιογραφικές αναφορές μέχρι σήμερα.
Γιατί δεν υπήρξαν/υπάρχουν πολλές και διάσημες γυναίκες φυσικοί?? Ποια η σχέση του γεγονότος αυτού και των μονών του μεσαίωνα?? Η θρησκεία και η θεολογική διάσταση της επιστήμης μήπως τελικά αποτρέπει την εισχώρηση των γυναικών στις επιστήμες που ασχολούνται με την διερεύνηση της «προέλευσης» του κόσμου?? Η φυσικός Φέι Ατζενμπεργκ Σελάβ στη δεκαετία του 50 χρειάστηκε να μπει κρυφά στο κτίριο του Πανεπιστημίου για να επιδείξει ένα πείραμα στους συναδέλφους της γιατί η πρυτανεία απαγόρευε την είσοδο γυναικών! Γιατί το Χάρβαρντ δέχτηκε γυναίκα φυσικό μόλις το 1992??
Από την Υπατία στην Αλεξάνδρεια του 4ου αιώνα μέχρι την Μαρί Κιουρί και την Μαρία Γκέμπερτ το ποσοστό των γυναικών που έχουν διακριθεί στη φυσική είναι απογοητευτικά. Μήπως και η σύγχρονη εκπαιδευτική πολιτική και διαδικασία προσπαθεί να οδηγήσει τις γυναίκες σε πιο «γήινες», «βατές» και πρακτικές επιστήμες?? Υπάρχει σχέση όλων αυτών με τον (θεωρητικά) βιολογικό ανταγωνισμό των ειδών??? Ανοίξτε το βιβλίο και περάστε σε έναν κόσμο γεμάτο ερωτήσεις, μυστήριο και φυσικά ίντριγκες και παράδοξα. Ανακαλύψτε και εσείς μονοπάτια σχεδόν ανεξερεύνητα και απάτητα. Δείτε με άλλο μάτι την πρόοδο της επιστήμης και τις σχέσεις τις με τα θρησκευτικά και κοινωνικά καταστημένα των διαφόρων εποχών. Καλή σας ανάγνωση!!!
Ακούστε σήμερα στις 15:00 την εκπομπή του γιουσουρούμ στον poplie. Ναι καλά καταλάβατε. Αλλάξαμε ώρα και σας περιμένουμε. Για σήμερα έχουμε ετοιμάσει:
Η μη-κερδοσκοπική Spinalonga Records ξεκίνησε τις δραστηριότητές της το 2005 σαν μια πρωτοβουλία από μέλη από τα γκρουπ για την προώθηση της αγγλόφωνης 'rock' σκηνής. Εκείνη την χρονική στιγμή, η αγγλόφωνη σκηνή είχε μεγάλη έλλειψη προβολής και μέσων, και η δημιουργία μιας τέτοιας κίνησης ήταν απαραίτητη. Αρχικά με βάση τρεις συλλογές, μέχρι το 2007, καταγράψαμε πάνω από 40 σχήματα, συνδέοντας την σκηνή του ’90 (Echo Tattoo, Sigmatropic, the Earthbound, Nighstalker, Deus ex Machina κ.α.) με τις νέες μπάντες (Misuse, the Callas, 2L8, Sleepin Pillow, Modrec, Sugah Galore, Absent Mindead, Expert Medicine κτλ...).
Παράλληλα με τις κυκλοφορίες, υπήρξε μια συνεχής παρουσία μέσω ζωντανών εκδηλώσεων. Στήθηκε ένας πυρήνας συγκροτημάτων (the Dive, Liquidust, Cube, Planet of Zeus, Bliss, Semen of the Sun, Yellow Devil Sauce κτλ) που ανέδειξε την heavy rock διάσταση της σκηνής, αλλά οι δραστηριότητες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη εκτεινόντουσαν σε πολλά μουσικά ιδιώματα και ηχοχρώματα (σχήματα με εντελώς απόμακρες προσεγγίσεις στην μουσική τους : π.χ. Spyweirdos, Universe 217, Funk Collectiv, Mary and the Boy κ.α.). Επιστέγασμα των πρωτοβουλιών αυτών, η συναυλία των Τούρκων Gevende {οι οποίο ξαναέρχονται στην Ελλάδα φέτος στο Φεστιβάλ της Βλάστης (http://www.oikotopia.gr/EarthFestival-gr.htm)} και η πρώτη, στην Ελλάδα, εμφάνιση του πρώην ντράμερ των ιστορικών Kyuss, Brant Bjork.
Από το 2008 και μετά η κολεκτίβα κυκλοφόρησε αρκετούς δίσκους : Semen of the Sun, Misuse, Modrec, Sugah Galore, Biri Biri, Duke Abduction, Yellow Devil Sauce και Three Way Plane, ενσωματώνοντας νέα γκρουπ στο δίκτυο της.
V.A. - In the Junkyard vol.1 (2005)*
V.A. - This is Indie Groovy Heavy (2010)* [online release]
Πέντε χρόνια μετά το ξεκίνημα της Spinalonga Records, το τοπίο στο αγγλόφωνο rock έχει αλλάξει αρκετά. Πλέον, νέα ιδιώματα, για την ελληνική μουσική βιομηχανία, εμφανίζονται και καταλαμβάνουν το χώρο που κάποτε άνηκε στο έντεχνο ελληνικό τραγούδι. Αυτή η τάση περιγράφεται από την 'άνοδο του αγγλόφωνου στίχου' και το τραγικό 'η μόδα του αγγλικού στίχου'. Το ενδιαφέρον είναι ότι πλέον πολλοί καλλιτέχνες ανήκουν σε ανεξάρτητες δισκογραφικές οι οποίες κυκλοφορούν καλλιτέχνες με μουσικά κριτήρια και όχι μόνο οικονομικά, κάτι που μας αρέσει.
Παρακάμπτοντας το θέμα του 'hype' που απασχόλησε την 'indie' κοινότητα (το οποίο είναι μια μεγάλη συζήτηση) εμάς μας αρέσει αυτή η εξέλιξη στα μουσικά δρώμενα του τόπου. Παρ' όλα αυτά, ο ραδιοφωνικός ήχος είναι συγκεκριμένος και εν πολλοίς ο μόνος πραγματικά εμπορεύσιμος, τουλάχιστον στην ελληνική αγορά. Δεν είμαστε πιστοί του underground, με την έννοια ότι δεν αντιπαθούμε κάθε συγκρότημα που μπορεί να έχει έναν μεγαλύτερο αντίκτυπο στο μουσικό γίγνεσθαι. Είμαστε, όμως, ταγμένοι να εμπλεκόμαστε με μουσική που έχει μια συνέπεια και μία αυθεντικότητα .Πολλές φορές δε, αρκετά σχήματα έχουν μια φιλοσοφία DIY που μας δίνουν το περιθώριο να συνεχίζουμε αυτοοργανωμένα. Γιατί καλώς ή κακώς πολλές από τις μουσικές που μας αρέσουν είναι φύσει underground ή τέλος πάντων από ανεξάρτητες δισκογραφικές.
Ήδη για την νέα χρονιά υπάρχουν κάποιες δρομολογημένες κυκλοφορίες : ο πρώτος εκπληκτικός δίσκος των the Dive, που πιστεύουμε ότι θα κάνει αίσθηση, μια διπλή συλλογή που καταγράφει το sludge, post-metal, doom, heavy rock τοπίο με σχήματα όπως : Sun of Nothing, National Pornographik, Bad Trip, Universe 217 κτλ, το ντεμπούτο των Cube και των Ludmila κ.α. Φυσικά, θα υπάρχει και παρουσία στα συναυλιακά δρώμενα της χώρας, αφού ήδη υπάρχουν οι προοπτικές για διοργάνωση εκδηλώσεων σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας. Βασική επιδίωξη είναι η δημιουργία ενός δυναμικού ιστότοπου που θα γίνει οργανικός φορέα πληροφορίας από και για την σκηνή.
Αυτές τις ημέρες κυκλοφορεί το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ των BSides με τίτλο Story without end (και αυτό από την B-otherside records και διανομή από την Klik records μέσο της γνωστής και μη εξαιρετέας Inner Ear Records). Η πρώτη επαφή του ακροατή με το καλλιτεχνικό προϊόν είναι αναμφίβολα η συσκευασία και το artwork. Εκεί μια κυκλοφορία μπορεί να κερδίσει ή και να χάσει πόντους στην εκτίμησή μας. Στο Story without end έχει γίνει μια αρκετά αξιοπρόσεκτη δουλειά στον τομέα αυτό. Το έντονου χρώματος spiral (σε σκούρο φόντο) που κοσμεί το εξώφυλλο στην αρχή μπορεί να σε κάνει να αναρωτιέσαι για το ποιόν του (σχήματος) αλλά αμέσως σε ωθεί σε έναν ανελέητο και χωρίς τέλος στροβιλισμό προς το κέντρο του. Το book με τους στοίχους ακολουθεί την ίδια λογική ενώ θα πρέπει να αναφερθεί, ότι τα παιδιά ευχαριστούν σε αυτό όλους όσοι έχουν κατά καιρούς αναφερθεί στην μουσική τους προσπάθεια. Αφού ανοίξαμε και εξερευνήσαμε το περιτύλιγμα ας πάμε και στο κυρίως πιάτο. Την μουσική. Η έναρξη του άλμπουμ (Small things) πλέει σε ήρεμα και γαλήνια νερά αλλά σύντομα δίνει την θέση της στο (αρμονικά δεμένο μαζί της) Angel που θυμίζει έντονα τις ποπ καταβολές των Bsides. Η πρώτη έκπληξη έρχεται με το Rekill που αποτελεί το alter ego του Kill που τόσο έχει ακουστεί (έχει συμπεριληφθεί και την συλλογή του Δημήτρη Παπασπυρόπουλου Turning Point). Μια (νέα) εκτέλεση του κομματιού με καθαρά κιθαριστική διάθεση και απογυμνωμένη από beats και ηλεκτρο-παράγωγα άψυχων μηχανημάτων που συνόδευαν και έκαναν to κομμάτι δύσκολο για live.
Το άλμπουμ ολοκληρώνεται με το Snail που για κάποια ακαθόριστο προς το παρόν λόγο ακούγεται πολύ εδώ στο γιουσουρούμ.
Τα παιδια του Velvet μας έστειλαν το παρακάτω δελτίο τύπου (του οποίου το μεγαλύτερο κομμάτι παραθέτουμε) και εμεις το μοιραζόμαστε μαζί σας. Ισως οι περισσότεροι το γνωρίζετε αλλά καλό είναι να σας το ξαναθυμίσουμε γιατί σε λίγο καιρό θα το ψάχνουμε:
Στην περίπτωση Ισραήλ - Παλαιστίνη έχουμε τις εξής ιδιαιτερότητες: Από την μια οι ενέργειας των Ισραηλινών (στρατός, αστυνομία κλπ) έχουν και χαίρουν την άκρατη συμπαράσταση των αρχών του κράτους του Ισραήλ. Από την άλλη οι ενέργειες κατά Ισραηλινών στόχων έχουν ως πηγή κάποιες εξτρεμιστικές (εντός ή εκτός εισαγωγικών) παλαιστινιακές οργανώσεις. Ο Ναντίμ Σεχαντί (Άραβας αναλυτής) υπογραμμίζει : "..Στην περίπτωση των Παλαιστινίων, η τρομοκρατία που ασκείται δεν είναι νομιμοποιημένη, ενώ στην περίπτωση του Ισραήλ . Και στις δύο περιπτώσεις όμως πρόκειται για τρομοκρατία».
Άρα μιλάμε για νομιμοποιημένη πράξη τρομοκρατίας κάτι που σύμφωνα με τον Σεχαντί, είναι ισχυρότερη από την τρομοκρατία που ασκείται από διάφορες εξτρεμιστικές οργανώσεις. Αυτό επίσης που εμάς έρχεται στο μυαλό (το όποιο μας έχει απομείνει) είναι η κύρηξη του πολέμου κατά της Τρομοκρατίας μετά την 11η του Σεπτέμβρη. Αν ισχύει ακόμη ο πόλεμος αυτός των ισχυρών του κόσμου θα πρέπει να περιμένουμε την άμμεση (χαχαχα) αντίδρασή τους (χαχαχαχα) και την κατακραυγή-απομόνωση και όχι μόνο των υπευθύνων του τραγικού συμβάντος (χαχαχαχα).