Συζήτηση με τον Δημήτρη Κοτσέλη!!!

Είχαμε την τιμή να φιλοξενήσουμε ένα άρθρο-κείμενο του Δημήτρη Κοτσέλη που αφορά στη δημιουργία του 20000 miles Ahead: A Last Drive story. Όσοι αγαπάτε τους Last Drive δεν μπορεί να μην έχετε κολήσει με το συγκεκριμένο ντοκυμαντερ. Όμως για τον Δημήτρη δεν ήταν η πρώτη φορά που έπερνε μέρος σε ένα τέτοια εγχείρημα. Συμμετείχε στην ομάδα (μαζί την επίσης καλή φίλη του γιουσουρούμ Γκρατσιέλλα Κανέλλου) που μας χάρισε ένα άλλο ντοκυμαντέρ για την ελληνική ανεξάρτητη σκηνή. Το Vevet Bus (more here). Eμείς μπήκαμε στον πειρασμό να έχουμε μια λεπτομερή κουβέντα με τον Δημήτρη σχετικά με όλα. Μουσική, ντοκυμαντέρ κλπ κλπ. Ας δούμε τι μας είπε.

------------------------------

Το να μαζέψεις το υλικό ήταν κάτι εύκολο και πόσο καιρό σας πήρε??
Το μάζεμα του υλικού ήταν το δυσκολότερο σκέλος της υπόθεσης γιατί το υλικό βρισκόταν συγκεντρωμένο σε απρόσμενα μέρη. Έτσι γίνεται πάντα σε ένα μέρος σαν την Ελλάδα όπου λίγοι έχουν ενδιαφέρον για την αρχειοθέτηση.

Ποια ήταν η αντίδραση των Last Drive στο άκουσμα της ιδέας σου??
Νομίζω ότι τούς ενδιέφερε πολύ, αλλά σίγουρα τούς προβλημάτιζε ο κίνδυνος κακής διαχείρισης της εικόνας τους.

Εκτός από Last Drive τι άλλα ακούσματα από τον χώρο της ελληνικής αγγλόφωνης σκηνής έχεις??
Είναι αμέτρητα. Παρακολουθώ τον αγγλόφωνο ήχο και την εξέλιξη του απο το σχολείο, και θα έβαζα μέσα τους Rockin’ Bones, τους Honeydive, τους Bokomolech, τους Callas, τους Your Hand in Mine, τους My Wet Calvin, τους Barbara’s Straight Son και πολλούς άλλους....

Ποιος ο αγαπημένος σου δίσκος ελληνικός (αγγλόφωνο included) και ξενόφερτος?
Ο αγαπημένος μου ελληνικός δίσκος είναι μάλλον το “Underworld Shakedown” των Last Drive, αλλά και η “Αγρύπνια” του Θανάση Παπακωνσταντίνου.

Πως ήταν η κατάσταση στο Velvet Bus όταν το κινηματογραφούσατε??
Στο πρώτο Velvet Bus ήταν πολύ όμορφες οι συνθήκες που επικρατούσαν γιατί καρποφορούσαν οι προσπάθειες των διοργανωτών μετά απο πολύ καιρό προετοιμασίας. Μού έκανε εντύπωση που οι μπάντες συμπεριφέρονταν τόσο επαγγελματικά και υπεύθυνα, λες και η μουσική ήταν η βασική τους ενασχόληση. Ακόμα και σε βραδιές με μικρή προσέλευση (βλ. καταρρακτώδης βροχή στα Γιάννενα) συμπεριφέρονταν σαν να έπαιζαν μπροστά σε τεράστιο κοινό.

H Γκρατσιέλα στην συζήτηση που είχαμε μαζί της πας είπε (για το Velvet Bus) πως «..ήταν ζόρικο αλλά το διασκέδαζα συνέχεια γι αυτό και δεν μπορώ να πω ότι τους ζήλεψα...». Εσύ πως αισθανόσουνα??
Δε ζήλεψα καθόλου τις μπάντες γιατί με την Γκρατσιέλλα είχαμε στήσει ένα κινητικό κινημαογραφικό ντουέτο. Έπρεπε να γυρίζουμε ασταμάτητα, αλλά είχε και αυτό τη γοητεία του. Γελάσαμε πολύ και όταν οι άλλοι έπιναν ποτά εμείς φορτίζαμε μπαταρίες. Ήμασταν εξουθενωμένοι και χαρούμενοι.

Πιστεύεις ότι ένα μουσικό ντοκιμαντέρ όπως το δικό σου ή της Γκρατσιέλας επηρεάζουν την κατάσταση στην ελληνική αγγλόφωνη και όχι μόνο σκηνή?? Ποιος ο αντίκτυπος τους στον κόσμο??
Δεν είμαι σίγουρος για το αν αλλάζει κάτι στη μουσική σκηνή με ντοκυμανταίρ όπως αυτά. Χαίρομαι πολύ που γίνονται περισότερα πάντως. Επίσης είναι σημαντικό ότι καταγράφεται μία ιστορική φάση της σκηνής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το γεγονός ότι δύο απο τις μπάντες που συμμετείχαν στο πρώτο Velvet Bus έχουν αλλάξει σύνθεση και προσανατολισμό.

Φέτος βίωσες το Velvet Bus από την πλευρά του συμμετέχοντα (μιας και το 20000 miles ahead – A last Drive story προβαλλόταν πριν από την έναρξη των live). Πόσο διαφορετικό είναι κάτι τέτοιο?
Αυτή είναι μια τελείως διαφορετική εμπειρία. Έρχεται η δουλειά σε επαφή με το κοινό-δε σού ανήκει πλέον. Πέρασα όμορφα και ίσως πιο ξεκούραστα. Είχα πάντα αγωνία για το στήσιμο των live και τις συνθήκες προβολής σε κάθε πόλη.

Έψαξες να διαβάσεις-μάθεις-ακούσεις για τις κριτικές που πήρε το 20000 miles ahead – A last Drive story??
Έψαξα τις κριτικές, και τις θεωρώ χρήσιμες όταν ο άνθρωπος που τις υπογράφει έχει κατανοήσει και σεβαστεί τον κόπο που απαιτεί η δημιουργία μιας ταινίας. Όταν αυτό δε συμβαίνει, οι κριτικές δεν έχουν κάποια χρησιμότητα.

Αν ήταν να ξαναγυρίσεις το 20000 miles ahead – A last Drive story θα άλλαζες κάτι??
Αν επέστρεφα στο ξεκίνημα της δουλειάς θα προσπαθούσα να αφαιρέσω λίγη απο την αγωνία που είχα για το όλο εγχείρημα. Αυτή η αγωνία για να πάει καλά μια δουλειά μπορεί να είναι διαλυτική.

Αλήθεια γιατί δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη σε DVD?? Υπάρχει τέτοια σκέψη?
Το ντοκυμανταίρ δεν έχει κυκλοφορήσει σε dvd επειδή δεν έχει γίνει κάποια πρόταση απο κάποια εταιρία που θα μπορούσε να το κυκλοφορήσει. Το οικονομικό βάρος της κυκλοφορίας είναι δυσβάσταχτο για να μπορέσω να το αναλάβω ο ίδιος.

Αυτόν τον καιρό με τι ασχολείσαι??
Αυτόν τον καιρό προσπαθώ να βρω τον καλύτερο δυνατό τρόπο να συνεχίσω να υφίσταμαι δημιουργικά παρά τις οικονομικές συνθήκες. Συνεχίζω να ασχολούμαι με τη Δημιουργική Γραφή στη Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, γράφω αργά αλλά σταθερά ένα καινούργιο σενάριο και ένα υβριδικό δοκίμιο-νουβέλα για την Κωνσταντινούπολη.

Κλείνοντας θα θέλαμε να μας πεις μερικά παρασκήνια από τα γυρίσματα του 20000 miles ahead – A last Drive story.
Νομίζω ότι χάρηκα πολύ τη βραδιά που ο οπερατέρ μας έγινε είκοσι χρονών! Ήταν η βραδιά της τελευταίας συναυλίας των Last Drive και δε μάς είχε πει για τα γενέθλια του. Το γλεντήσαμε δεόντως στο after party.

Giusurum Presents: b-otherside records!!!

Μετά την Spinalonga ήρθε η σειρά της b-otherside Records να αυτοπραρουσιαστεί εδώ στο Γιουσουρούμ και να μας πει το τι σκέφτετε για την κατάσταση στην ελληνική μουσική πραγματικότητα!! Έχει ενδιαφέρον να ακούς (διαβάζεις) αυτούς που επενδύουν (χρόνο, χρήμα, μεράκι, κλπ) στην ελληνική μουσική βιομηχανία (ή βιοτεχνία αν προτειμάτε). Ο λόγος στον Δημήτρη και την Κατερίνα από την b-otherside!!!

---------------------------------------------------------------

Ως λάτρεις και συλλέκτες δίσκων της ελληνικής σκηνής ξεκινήσαμε από το 1994-5 ακούγοντας οτιδήποτε μας προκαλούσε το ενδιαφέρον και μαζεύοντας ανελλιπώς όλα τα βινυλια από το '80 και το '90,εχοντας μια έλξη για τον ζεστό, αναλογικό ήχο και τα μαύρα αυλάκια. Ο Δεκέμβρης του '08 μας βρήκε σε μια περίεργη φάση όπου είχαμε βαρεθεί να λεμε ότι όλα πανε αργά και δυσκοίλια στον μικρόκοσμο της ελληνικής σκηνής οπότε και είπαμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, στον βαθμό τουλάχιστον που μπορούσαμε. Ψάχνοντας στο ιντερνετ να βρούμε το όνομα που θα βαπτίζαμε την δισκογραφική σαν πρώτη επιλογή μας προέκυψε το B-Sides αλλά φυσικά πέσαμε πάνω στους Πατρινούς φίλους μας και ακούγοντας τα τραγούδια τους καταφέραμε δυο σε ένα: Και ξεκινήσαμε την δισκογραφική ως B-otherSide Records και ξέραμε ποια θα ήταν η πρώτη μας δουλειά, την οποία και λατρεύουμε. Παράλληλα με τον φρέσκο σημερινό ήχο τον οποίο ακουμε ανελλιπώς είχαμε και ένα ακόμη χόμπι: Την καταγραφή των ελληνικών συγκροτημάτων από τα σπάργανα της ελληνικής ροκ, δηλαδή από το 1963 και μετά ώστε κάποια στιγμή να προκύψει μια ολοκληρωμένη εγκυκλοπαιδική παρουσίαση σε ένα βιβλίο. Μέσα από αυτές τις αναζητήσεις ήρθε στα χέρια μας και ανέκδοτο υλικό από τις δεκαετίες του '60 και του '70 το οποίο πολλές φορές μας άφησε άναυδους με την μοναδικότητα του και πιστεύοντας στην αξία της παρουσίασης του γεννήθηκε το μικρό αδερφάκι Lost Archives από το οποίο παρουσιάσαμε τους δίσκους των Sun Of Greece και του Σωτήρη Κοματσιουλη ενώ υπάρχει ακόμα αρκετό υλικό για ανάδειξη στο μέλλον. Τελευταία στάση σε αυτό το δημιουργικό ταξίδι είναι η νεογέννητη B-otherSide Digital από την οποία θα εκδοθούν κάποιες σύγχρονες κυκλοφορίες σε cd,με πρώτη την ολοκληρωμένη δουλειά των φίλων μας B-Sides με τίτλο "Story without end" το οποίο και μόλις κυκλοφόρησε. Γενικότερα όμως σκοπός μας είναι να δώσουμε βαρύτητα και βάση στο βινυλιο και μόνο για εξαιρέσεις λόγω της αυξημένης πίεσης του κόσμου να καταφεύγουμε στο cd.

Μετά από δυόμισι χρόνια λειτουργίας αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι ότι το βινυλιο θα συνεχίσει να υπάρχει για πολλά χρόνια ακόμα αφού υπάρχει ένας συνεχώς ανανεωμένος κόσμος και μάλιστα από νέα παιδιά, διψασμένα να ζήσουν την μαγεία της επαφής με τις 33 στροφές και την βελόνα, πράγμα που στο εξωτερικό είναι πολύ περισσότερο γιγαντωμένο, σύμφωνα με τις πωλήσεις μας τουλάχιστον. Από εκεί και πέρα δεν πιστεύω στα στεγανά αφού η καλή ελληνική ροκ είτε προέρχεται από το 1963 (και όμως υπάρχει!) είτε από τα σημερινά ταλαντούχα παιδιά έχει μια θέση στην καρδιά μας και φυσικά στην δισκοθήκη μας. Απλά η προσέγγιση στο παλαιό υλικό θα πρέπει να γίνεται με γνώμονα την ιστορική αποκατάσταση και όχι την...λαγνεία αφού πολλοί ενδιαφέρονται για τις ιστορικές κυκλοφορίες και επιμένουν να αγνοούν την φοβερή σημερινή σκηνή, πράγμα που με κάνει να γελάω σκεφτόμενος ότι αν με το καλό είμαι ζωντανός σε 30 χρόνια από τώρα, οι τότε πιτσιρικάδες θα κοιτάνε με την ίδια λαγνεία τον ήχο του 2010.Απο την πλευρά μας σκοπεύουμε να συνεχίσουμε τις εκδόσεις βινυλιου και ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των καιρών, οι προσπάθειες μας επικεντρώνονται σε όσο το δυνατόν πιο οικονομικές λύσης χωρίς όμως καμιά έκπτωση στην ποιότητα του ενώ μέσα στα προσεχή σχέδια μας είναι και κάποιες συμπαραγωγές με άλλα γνωστά ελληνικά label στο άμεσο μέλλον. Μέχρι τότε επιστροφή στην αναλογική μαγεία! Vinyl is back!

Φιλικα,
Δημητρης-Κατερινα

Δισκογραφια:
B-Sides "Queen/Forest" 7" B-otherSide BSR 01 Sold Out (ltd to 500)
Sun of Greece "S/t" LP Lost Archives BSR 02 Sold Out (ltd to 440)
Σωτηρης Κοματσιουλης "Σαν τον ανεμο" LP Lost Archives BSR 03 Few Copies(ltd to 500)
B-Sides "Kill/I speak your words" 7" B-otherSide BSR04 Sold Out (ltd to 200)
Monkee Wonkey "I want to dissapear" LP B-otherSide BSR05 (ltd to 200)
B-Sides "Story without end" CD Digital BSR06

Temporary Exits by Tension Vill @ Booze Cooperativa!!!

(κλικ στην εικόνα για περισσότερα...Μην το χάσετε!!!)

Το παντελόνι του Πυθαγόρα!!!

Μια από τις «παράξενες» αλλά συνάμα «γλυκές» συνήθειες του καλοκαιριού είναι η ανάγνωση παντός είδους λογοτεχνικού αποτελέσματος. Βιβλία κάθε θέματος και είδους παίρνουν την θέση τους στις αποσκευές μας και μας συντροφεύουν τόσο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού όσο και στην παραλία. Τα τελευταία χρόνια το είδος της λογοτεχνίας που οι "ειδικοί" ονομάζουν εκλαϊκευμένη επιστήμη γνωρίζει μεγάλη άνθιση έχοντας κατακτήσει ένα μεγάλο μέρος του βιβλιοφάγου (και όχι μόνο) κοινού. Φυσικά δεν αναφερόμαστε σε βιβλία που σύμφωνα με τους συγγραφείς και τους εκδότες τους, λύνουν το δείνα και το τάδε μυστήριο (πυραμίδες, Αζτέκοι κλπ). Αυτά είναι "πονήματα" που καλώς ή κακώς δεν αποτελούν «πραμάτεια» του γιουσουρούμ. Με τον όρο εκλαϊκευμένη επιστήμη αναφερόμαστε σε εκείνο το είδος της λογοτεχνίας που προσπαθεί να επιδείξει στο ευρύ κοινό τη μαγεία της επιστήμης. Μέσα από μυθοπλαστικές και όχι μόνο ιστορίες που αφορούν στην ιστορική διαδρομή των διαφόρων τομέων της επιστήμης οι συγγραφείς (επιστήμονες τις περισσότερες φορές οι ίδιοι), προσπαθούν να μας εξηγήσουν τα πως και τα γιατί.

Το «Παντελόνι του Πυθαγόρα» αποτελεί ένα από τα «διασημότερα» βιβλία αυτής της κατηγορίας. O Πυθαγόρας γεννήθηκε (γύρω στα 560 π.Χ) στην Σάμο από μητέρα και πατέρας αλλοδαπό (μάλλον από τη Φοινίκη), που είχε αποκτήσει τιμητικά την υπηκοότητα επειδή εξασφάλισε στους Σάμιους σιτάρι σε μια εποχή σιτοδείας. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ο Πυθαγόρας να μην θεωρηθεί ποτέ καθαρός Έλληνας. Όταν αργότερα (ο Πυθαγόρας) προσχώρησε στην ανατολή πέταξε από πάνω του την ελληνική χλαμύδα και υιοθέτησε το περσικό παντελόνι επισφραγίζοντας έτσι την πλήρη ταύτισή του με τον νέο για αυτόν τρόπο ζωής και σκέψης. Ο «παράξενος» τίτλος του οφείλεται σε αυτή ακριβώς την υιοθέτηση. Στα 2500 χρόνια της ιστορίας που ξετυλίγονται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της Margaret Wertheim, παρακολουθούμε την εξέλιξη της φυσικής και μαθηματικής επιστήμης. Από το «τα πάντα είναι αριθμοί» του Πυθαγόρα που συμπύκνωνε την άποψή του για την ερμηνεία του κόσμου, μέχρι την θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν και την περίφημη «θεωρία των πάντων» που αναφέρεται στο όνειρο των μεγάλων σύγχρονων επιστημόνων να περιγράψουν τα πάντα με μια και μοναδική εξίσωση και που θα εκπλήρωνε τελικά την πυθαγόρεια αναζήτηση της μιας και μοναδικής μαθηματικής «αρμονίας». Το "παντελόνι του Πυθαγόρα" προσπαθεί επίσης να φωτίσει ένα άλλο μεγάλο ζήτημα: το περί της εχθρότητας και επιστήμης. Ενώ το μεγάλο στοίχημα της Wertheim είναι η «αποκάλυψη» ενός θέματος με ελάχιστες βιβλιογραφικές αναφορές μέχρι σήμερα. Γιατί δεν υπήρξαν/υπάρχουν πολλές και διάσημες γυναίκες φυσικοί?? Ποια η σχέση του γεγονότος αυτού και των μονών του μεσαίωνα?? Η θρησκεία και η θεολογική διάσταση της επιστήμης μήπως τελικά αποτρέπει την εισχώρηση των γυναικών στις επιστήμες που ασχολούνται με την διερεύνηση της «προέλευσης» του κόσμου?? Η φυσικός Φέι Ατζενμπεργκ Σελάβ στη δεκαετία του 50 χρειάστηκε να μπει κρυφά στο κτίριο του Πανεπιστημίου για να επιδείξει ένα πείραμα στους συναδέλφους της γιατί η πρυτανεία απαγόρευε την είσοδο γυναικών! Γιατί το Χάρβαρντ δέχτηκε γυναίκα φυσικό μόλις το 1992?? Από την Υπατία στην Αλεξάνδρεια του 4ου αιώνα μέχρι την Μαρί Κιουρί και την Μαρία Γκέμπερτ το ποσοστό των γυναικών που έχουν διακριθεί στη φυσική είναι απογοητευτικά. Μήπως και η σύγχρονη εκπαιδευτική πολιτική και διαδικασία προσπαθεί να οδηγήσει τις γυναίκες σε πιο «γήινες», «βατές» και πρακτικές επιστήμες?? Υπάρχει σχέση όλων αυτών με τον (θεωρητικά) βιολογικό ανταγωνισμό των ειδών??? Ανοίξτε το βιβλίο και περάστε σε έναν κόσμο γεμάτο ερωτήσεις, μυστήριο και φυσικά ίντριγκες και παράδοξα. Ανακαλύψτε και εσείς μονοπάτια σχεδόν ανεξερεύνητα και απάτητα. Δείτε με άλλο μάτι την πρόοδο της επιστήμης και τις σχέσεις τις με τα θρησκευτικά και κοινωνικά καταστημένα των διαφόρων εποχών. Καλή σας ανάγνωση!!!

Giusurum's playlist @ poplie (15:00 - 16:00)

Ακούστε σήμερα στις 15:00 την εκπομπή του γιουσουρούμ στον poplie. Ναι καλά καταλάβατε. Αλλάξαμε ώρα και σας περιμένουμε. Για σήμερα έχουμε ετοιμάσει:

Rob Laufer - Falling Birds
Schooner- Feel Better
Apollo Ghosts - Things You Go Through
Blur - Fool's Day
Ghosty- Secret Language
Communist Daughter- Not The Kid
Rob Laufer - Mary Entertaining
Cary Ann Hearst - Hell’s Bells

And So I Watched You From Afar- The Voiceless

The Vita Ruins - Seven Sons
Tolis Fasois -Get that beat live
My Wet Calvin - Part Two
Jane Doe - Le Petit Prince
Common Sense - Grotesque
Mikael Delta- She is a boy

Περισσότερα στις 15:00 στην ε-συχνότητα του poplie. (poplie.eu)

Giusurum presents: Spinalonga Records - Το χρόνικο του νησιού των λεπρών!!!

Κατα καιρούς έχουμε φιλοξενήσει και γκρουπ, μουσικούς, σκηνοθέτες και άλλες φυλές της ελληνικής μουσικής πραγματικότητας. Τι όμως έλειπε?? Μα φυσικά οι δισκογραφικές του χώρου!! Εκείνοι οι άνθρωποι που βοηθάν το μουσικό απότελεσμα να φτάσει σε εμάς!! Έτσι αποφασίσαμε να δώσουμε το "βήμα" του γιουσουρούμ και σε ανθρώπους του χώρου αυτού ,ώστε να μας αυτο-παρουσιαστοπυν, να πούν και αυτοί τι τελικά τρέχει και τις απόψεις τους για τα τεκτενόμενα!! Η αρχή γίνεται με την κολεκτίβα της Spinalonga Records. Ο λόγος λοιπόν στα παιδιά της Spinalonga!!!

---------------------------------------

Η μη-κερδοσκοπική Spinalonga Records ξεκίνησε τις δραστηριότητές της το 2005 σαν μια πρωτοβουλία από μέλη από τα γκρουπ για την προώθηση της αγγλόφωνης 'rock' σκηνής. Εκείνη την χρονική στιγμή, η αγγλόφωνη σκηνή είχε μεγάλη έλλειψη προβολής και μέσων, και η δημιουργία μιας τέτοιας κίνησης ήταν απαραίτητη. Αρχικά με βάση τρεις συλλογές, μέχρι το 2007, καταγράψαμε πάνω από 40 σχήματα, συνδέοντας την σκηνή του ’90 (Echo Tattoo, Sigmatropic, the Earthbound, Nighstalker, Deus ex Machina κ.α.) με τις νέες μπάντες (Misuse, the Callas, 2L8, Sleepin Pillow, Modrec, Sugah Galore, Absent Mindead, Expert Medicine κτλ...).

Παράλληλα με τις κυκλοφορίες, υπήρξε μια συνεχής παρουσία μέσω ζωντανών εκδηλώσεων. Στήθηκε ένας πυρήνας συγκροτημάτων (the Dive, Liquidust, Cube, Planet of Zeus, Bliss, Semen of the Sun, Yellow Devil Sauce κτλ) που ανέδειξε την heavy rock διάσταση της σκηνής, αλλά οι δραστηριότητες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη εκτεινόντουσαν σε πολλά μουσικά ιδιώματα και ηχοχρώματα (σχήματα με εντελώς απόμακρες προσεγγίσεις στην μουσική τους : π.χ. Spyweirdos, Universe 217, Funk Collectiv, Mary and the Boy κ.α.). Επιστέγασμα των πρωτοβουλιών αυτών, η συναυλία των Τούρκων Gevende {οι οποίο ξαναέρχονται στην Ελλάδα φέτος στο Φεστιβάλ της Βλάστης (http://www.oikotopia.gr/EarthFestival-gr.htm)} και η πρώτη, στην Ελλάδα, εμφάνιση του πρώην ντράμερ των ιστορικών Kyuss, Brant Bjork.

Από το 2008 και μετά η κολεκτίβα κυκλοφόρησε αρκετούς δίσκους : Semen of the Sun, Misuse, Modrec, Sugah Galore, Biri Biri, Duke Abduction, Yellow Devil Sauce και Three Way Plane, ενσωματώνοντας νέα γκρουπ στο δίκτυο της.

Παράλληλα, κυκλοφόρησε μια διαδικτυακή συλλογή χωρίς αντίτιμο, το 2010, μέσω της ιστοσελίδας της www.spinalonga.net με αρκετές νέες ηχογραφήσεις από σχήματα που κυκλοφορούν ή θα κυκλοφορούσαν δίσκους (όχι κατ' ανάγκη από την Spinalonga Records) όπως : Afformance, Bazooka, Acid Baby Jesus, the Dive, Ludmila, Cinecod, Fingers Crossed κτλ...Aκόμα κάποιες κυκλοφορίες παρέχονται πλέον χωρίς αντίτιμο σε ηλεκτρονική μορφή από τον ίδιο ιστότοπο.
Με στόχευση την δημιουργίας σκηνής, σε όλα τα επίπεδα, η Spinalonga Records προσπαθεί να φέρνει τα συγκροτήματα (αλλά και τις φιλικά προσκείμενες δισκογραφικές) σε επικοινωνία, να παρέχει πληροφόρηση για αυτά αλλά και να τα προωθεί με δραστηριότητες. H Spinalonga, ως κολεκτίβα, είναι ανοιχτή στην συμμετοχή συγκροτημάτων ή μονάδων για να δημιουργούνται projects με στόχο την ανάδειξη της σκηνής, κάτι που συνεπάγεται ότι προσπαθεί οι εκδηλώσεις της να είναι, αν όχι πάντα χωρίς αντίτιμο, πολύ προσιτές.

Δραστηριότητα δοσμένη για μηχανικούς.
Η πλήρης λίστα κυκλοφοριών της Spinalonga Records

V.A. - In the Junkyard vol.1 (2005)*
V.A. - In the Junkyard vol.2 (2005)*
V.A. - In the Junkyard vol.3 (2007) - [double cd]
Semen of the Sun - Radio Adult (2007)*
Misuse - Misuse (2008)
Modrec - Art Naive (2008)
Sugah Galore - Spacecakes (2009)
Biri Biri - Biri Biri (2009)
Duke Abduction - the curious world of (2010)
V.A. - This is Indie Groovy Heavy (2010)* [online release]
Yellow Devil Sauce - Early Dinner at Dr. Chakravarti's (2010)
Three Way Plane - Give us something new to shout (2010)

* οι κυκλοφοριες με αστερίσκο διατήθενται προς download χωρίς αντίτιμο από τον ιστότοπο www.spinalonga.net

Είναι επίκαιρη η αυτοοργάνωση?
Η σκηνή σήμερα

Πέντε χρόνια μετά το ξεκίνημα της Spinalonga Records, το τοπίο στο αγγλόφωνο rock έχει αλλάξει αρκετά. Πλέον, νέα ιδιώματα, για την ελληνική μουσική βιομηχανία, εμφανίζονται και καταλαμβάνουν το χώρο που κάποτε άνηκε στο έντεχνο ελληνικό τραγούδι. Αυτή η τάση περιγράφεται από την 'άνοδο του αγγλόφωνου στίχου' και το τραγικό 'η μόδα του αγγλικού στίχου'. Το ενδιαφέρον είναι ότι πλέον πολλοί καλλιτέχνες ανήκουν σε ανεξάρτητες δισκογραφικές οι οποίες κυκλοφορούν καλλιτέχνες με μουσικά κριτήρια και όχι μόνο οικονομικά, κάτι που μας αρέσει.

Παρακάμπτοντας το θέμα του 'hype' που απασχόλησε την 'indie' κοινότητα (το οποίο είναι μια μεγάλη συζήτηση) εμάς μας αρέσει αυτή η εξέλιξη στα μουσικά δρώμενα του τόπου. Παρ' όλα αυτά, ο ραδιοφωνικός ήχος είναι συγκεκριμένος και εν πολλοίς ο μόνος πραγματικά εμπορεύσιμος, τουλάχιστον στην ελληνική αγορά. Δεν είμαστε πιστοί του underground, με την έννοια ότι δεν αντιπαθούμε κάθε συγκρότημα που μπορεί να έχει έναν μεγαλύτερο αντίκτυπο στο μουσικό γίγνεσθαι. Είμαστε, όμως, ταγμένοι να εμπλεκόμαστε με μουσική που έχει μια συνέπεια και μία αυθεντικότητα .Πολλές φορές δε, αρκετά σχήματα έχουν μια φιλοσοφία DIY που μας δίνουν το περιθώριο να συνεχίζουμε αυτοοργανωμένα. Γιατί καλώς ή κακώς πολλές από τις μουσικές που μας αρέσουν είναι φύσει underground ή τέλος πάντων από ανεξάρτητες δισκογραφικές.

Αξιοσημείωτο είναι ότι πλέον ο αριθμός των κυκλοφοριών ανά έτος για την αγγλόφωνη σκηνή είναι ο μεγαλύτερος που υπήρξε πότε στην Ελλάδα, μια πραγματικά εξαιρετική περίοδος!

Τι μέλλει γενέσθαι
Τα έπομενα βήματα της κολλεκτίβας
Ήδη για την νέα χρονιά υπάρχουν κάποιες δρομολογημένες κυκλοφορίες : ο πρώτος εκπληκτικός δίσκος των the Dive, που πιστεύουμε ότι θα κάνει αίσθηση, μια διπλή συλλογή που καταγράφει το sludge, post-metal, doom, heavy rock τοπίο με σχήματα όπως : Sun of Nothing, National Pornographik, Bad Trip, Universe 217 κτλ, το ντεμπούτο των Cube και των Ludmila κ.α. Φυσικά, θα υπάρχει και παρουσία στα συναυλιακά δρώμενα της χώρας, αφού ήδη υπάρχουν οι προοπτικές για διοργάνωση εκδηλώσεων σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας. Βασική επιδίωξη είναι η δημιουργία ενός δυναμικού ιστότοπου που θα γίνει οργανικός φορέα πληροφορίας από και για την σκηνή.
{ Επείδη οι τεχνικές απαιτήσεις ενός τέτοιου εγχειρήματος είναι μεγάλες κα δενι τις πληρούμε ακόμα, οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος με επαρκείς ικανότητες web-programming ενδιαφέρεται να συμμετέχει στο project ας επικοινωνήσει μαζί μας στο caponpower [at] gmail [τελεία] com ή στο spinalongaz [at] gmail [τελεία] com!}

Εν κατακλείδι
Η Spinalonga Records είναι μια αυτοοργανωμένη μη-κερδοσκοπική κολεκτίβα που παίρνει ζωή από την συμμετοχή ατόμων που πονάνε και γουστάρουν την αγγλόφωνη σκηνή στην Ελλάδα. Μετά από πέντε έτη και αρκετές δραστηριότητες, έχει ανάγκη από νέο αίμα για να διευρύνει και να βελτιώσει τις δραστηριότητές της σε θέματα οργάνωσης συναυλιών, δημιουργία συλλογών, επικοινωνίας, γραφιστικής και τεχνικής υποστήριξης. Ελάτε στην μπέσα μας!

www.spinalonga.net
www.myspace.com/spinalongarecords

Για τους χρήστες facebook : γίνετε μέλη του Spinalonga Group και ενημερωθείτε για τις δραστηριότητες μας : http://www.facebook.com/#!/group.php?gid=5554917903

Story Without End - Παρουσίαση της πρώτης ολοκληρωμένης δουλειάς των B-Sides!!!

Οι B-Sides μας είχαν συστηθεί σε απόλυτα ποπ ρυθμούς και μελωδίες. Όσοι όμως παρακολουθείτε την πορεία του πενταμελούς γκρουπ από την Πάτρα θα έχετε προσέξει μια σταδιακή μετάλλαξη (αλλά) και εξέλιξη. Από τα πρώτα τους Demo (Morning After, Κ9) και μέχρι τις πρώτες τους επίσημες κυκλοφορίες (τα 7'' Queen και Kill από τη B-otherside records), η μπάντα έδειχνε την ροπή της προς τον πειραματισμό και την περιπλάνηση σε διάφορα μουσικά μονοπάτια, κάτι που είναι ακόμη πιο έντονο τις ζωντανές τους εμφανίσεις. Γεγονός που συγκαταλέγεται στα θετικά (όχι μόνο) των Bsides, καθώς έχουμε "βαρεθεί" τα γκρουπ και μεμονωμένους τραγουδοποιούς που όταν βρίσκουν κάτι είτε πιασιάρικο είτε πραγματικά όμορφο και δυνατό κολλάνε μαζί του και αναλώνονται σε κακέκτυπες τις περισσότερες φορές αντιγραφές και μεταποιήσεις του.

Αυτές τις ημέρες κυκλοφορεί το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ των BSides με τίτλο Story without end (και αυτό από την B-otherside records και διανομή από την Klik records μέσο της γνωστής και μη εξαιρετέας Inner Ear Records). Η πρώτη επαφή του ακροατή με το καλλιτεχνικό προϊόν είναι αναμφίβολα η συσκευασία και το artwork. Εκεί μια κυκλοφορία μπορεί να κερδίσει ή και να χάσει πόντους στην εκτίμησή μας. Στο Story without end έχει γίνει μια αρκετά αξιοπρόσεκτη δουλειά στον τομέα αυτό. Το έντονου χρώματος spiral (σε σκούρο φόντο) που κοσμεί το εξώφυλλο στην αρχή μπορεί να σε κάνει να αναρωτιέσαι για το ποιόν του (σχήματος) αλλά αμέσως σε ωθεί σε έναν ανελέητο και χωρίς τέλος στροβιλισμό προς το κέντρο του. Το book με τους στοίχους ακολουθεί την ίδια λογική ενώ θα πρέπει να αναφερθεί, ότι τα παιδιά ευχαριστούν σε αυτό όλους όσοι έχουν κατά καιρούς αναφερθεί στην μουσική τους προσπάθεια. Αφού ανοίξαμε και εξερευνήσαμε το περιτύλιγμα ας πάμε και στο κυρίως πιάτο. Την μουσική. Η έναρξη του άλμπουμ (Small things) πλέει σε ήρεμα και γαλήνια νερά αλλά σύντομα δίνει την θέση της στο (αρμονικά δεμένο μαζί της) Angel που θυμίζει έντονα τις ποπ καταβολές των Bsides. Η πρώτη έκπληξη έρχεται με το Rekill που αποτελεί το alter ego του Kill που τόσο έχει ακουστεί (έχει συμπεριληφθεί και την συλλογή του Δημήτρη Παπασπυρόπουλου Turning Point). Μια (νέα) εκτέλεση του κομματιού με καθαρά κιθαριστική διάθεση και απογυμνωμένη από beats και ηλεκτρο-παράγωγα άψυχων μηχανημάτων που συνόδευαν και έκαναν to κομμάτι δύσκολο για live.

Κάπου εκεί τα καιρικά φαινόμενα γίνονται πιο έντονα με το Rain να μας θυμίζει εποχές που κανείς δεν είχε πρόβλημα να βραχεί και να πλύνει εκέι σκέψεις και πάθη.

Ακολουθεί η δεύτερη μικρή έκπληξη, το Like a dog που μιλά για ερωτική εκδίκηση υπό την ηχητική σημαία του βρετανικού new wave των 80s. Οι "παλιοί" θα κολήσουν μαζί του.

Και να μαστε στο Queen που γνωρίσαμε τόσο από το ομότιτλο 7'' όσο και μέσα από τις μουσικές επιλογές πολλών ραδιοφωνικών παραγωγών αλλά και μουσικών εντύπων όπως το Muzine. Μια εκτέλεση πολύ κοντά σε εκείνη του demo Morning After λίγο ρετουσαρισμένη αλλά να παραμένει γλυκόπικρη. Στο I cry ξεχωρίζουν τα σκοτεινά φωνητικά δημιουργώντας μια περίεργη ατμόσφαιρα που έρχεται να αλλάξει το δυναμικό και πολύ κιθαριστικό Fading away που θα αρέσει στους λάτρεις της καθαρής ποπ.

Και καθώς το άλμπουμ πλησιάζει προς το τέλος του έρχεται το Forest σε ενορχήστρωση διαφορετική και σίγουρα πιο μεστή από αυτή που υπάρχει στο bside του 7'' Queen. Ένα κομμάτι που δείχνει φτιαγμένο για τις καλές ημέρες ραδιοφώνου με διαφορετικού ύφους στοίχους από όλα τα υπόλοιπα του άλμπουμ.

Το άλμπουμ ολοκληρώνεται με το Snail που για κάποια ακαθόριστο προς το παρόν λόγο ακούγεται πολύ εδώ στο γιουσουρούμ.

Και επειδή εδώ δεν βάζουμε αστεράκια και βαθμούς να κλείσουμε λέγοντας για το Story without end: έχει προσεγμένη παραγωγή, τα φωνητικά όπως και τα όργανα δείχνουν να βρίσκουν σιγά σιγά την θέση τους στο πολυεπιπεδικό μουσικό κόσμο των B-Sides. Πρώτο δείγμα λοιπόν θετικό. Αναμένουμε το δεύτερο, στο οποίο θα επιθυμούσαμε περισσότερες "εκπλήξεις".