12/09 -30/10/2011 - Έκθεση PEEPEE: Λάκης και Άρης Ιωνάς/The Callas

Ο Πολιτιστικός Οργανισμός ATOPOS Contemporary Visual Culture (ATOPOS CVC) εισάγει την νέα του θεματική έρευνα γύρω από το ανθρώπινο σώμα και τις σύγχρονες ερωτικές πρακτικές, με την έκθεση Peepee των Λάκη και Άρη Ιωνά / The Callas, σε επιμέλεια Βασίλη Ζηδιανάκη. Από τον Σεπτέμβριο έως και τον Οκτώβριο του 2011, οι The Callas παρουσιάζουν την δεύτερη ατομική τους έκθεση με τίτλο Peepee. Η έκθεση περιλαμβάνει σειρά από video projections, installations και performances ειδικά σχεδιασμένα για τα ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά στοιχεία του κτηρίου της ATOPOS CVC, στην οδό Σαλαμίνος 72, και πλαισιωμένα από τις ζωντανές μουσικές εμφανίσεις των The Callas. Με την έκθεση Peepee των The Callas, η ATOPOS CVC συμμετέχει στην διεθνή πλατφόρμα σύγχρονης τέχνης ReMap 3. Παράλληλα με την έκθεση, η ATOPOS CVC παρουσιάζει το Atopic Bodies [NINE]: The Dancendettes.

Το Atopic Bοdies είναι ένα project της ATOPOS CVC εν εξελίξει, το οποίο εξερευνά την εκκεντρική και αταξινόμητη φύση του ανθρώπινου σώματος στη σύγχρονη οπτική κουλτούρα. Στο Atopic Bodies [NINE]: The Dancendettes, η ATOPOS CVC συνεργάζεται με τους Callas και τις Callasettes, την γυναικεία συμπληρωματική χορευτική τους ομάδα, και παρουσιάζει μία σειρά από performances πάνω στο νέο installation-stage των καλλιτεχνών.

Ερωτικός μυστικισμός θα κατακλύσει το κτήριο της ATOPOS CVC. Ένα κολάζ από Rock ‘n’ Roll παγανισμό, χορό μέχρις εσχάτων, ηδονοβλεπτικές εξομολογήσεις, προσευχή και κατάνυξη μπροστά στο τεράστιο τίποτα. Οι The Callas δημιουργούν έναν εκστατικό κόσμο όπου ο αισθησιασμός και οι απόκρυφες σκέψεις θα κυριαρχήσουν. Στα πλαίσια της έκθεσης Peepee, θα κυκλοφορήσει σε περιορισμένα αντίτυπα συλλεκτική έκδοση από τη σειρά SLAVES TO ATOPOS με πρωτότυπα κείμενα των Νάντια Αργυροπούλου, Χριστόφορου Μαρίνου και Ξένιας Καλπακτσόγλου. Κάθε έκδοση θα συνοδεύεται από ένα 7’’ single με δύο καινούργια τραγούδια των The Callas, τα οποία θα αποτελούν και το soundtrack των εμφανίσεων. Όλα τα παραπάνω θα είναι ένθετα σε μια μοναδική χειροποίητη θήκη-κέντημα φτιαγμένη από τους καλλιτέχνες.

Οι καλλιτέχνες Λάκης και Άρης Ιωνάς τα τελευταία πέντε χρόνια δημιουργούν έργα σε ένα ευρύ φάσμα που περιλαμβάνει τα εικαστικά, την μουσική, την μόδα και την performance. Μέσα από μια DIY αισθητική, παντρεύουν στοιχεία της Ελληνικής λαϊκής παράδοσης όπως την αρχιτεκτονική, τις ενδυμασίες, τους μύθους και τα εργόχειρα, με αυτά της Punk Rock ‘n’ Roll κουλτούρας. Οι Callasettes αποτελούνται από τις: Αννίτα Πολυχρόνη, Μαριλένα Πετρίδου, Μαρία Νικολουλέα, Αγνή Παπαδέλλη Ροσέτου.

H ATOPOS CVC είναι ένας μη κερδοσκοπικός πολιτιστικός οργανισμός που ιδρύθηκε το 2003 στην Αθήνα από τον Στάμο Φαφαλιό και τον Βασίλη Ζηδιανάκη. Έχει ως σκοπό την υλοποίηση καινοτόμων προγραμμάτων που ερευνούν φαινόμενα του σύγχρονου οπτικού πολιτισμού με ιδιαίτερη έμφαση σε ό,τι αφορά το ανθρώπινο σώμα και το ένδυμα.

Concert and performance opening hours: 21:00-22:00 (5.00 € entrance)

MORE@
www.atopos.gr
www.thecallas.com

Από τη Γη στη Σελήνη - Έκθεση ζωγραφικής του Άγγελου Σπάρταλη.

Τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου στις 20:00 εγκαινιάζεται στη γκαλερί TITANIUM στην Αθήνα, η έκθεση ζωγραφικής του Άγγελου Σπάρταλη με τίτλο «από τη Γη στη Σελήνη». Στην έκθεση που θα διαρκέσει έως και τις 3 Οκτωβρίου, θα παρουσιαστούν λάδια σε καμβά μεγάλων διαστάσεων αλλά και μικρότερα λάδια σε χαρτί, μία κατασκευή και ένα video. Επιμελητής της έκθεσης είναι ο ιστορικός τέχνης, επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μάνος Στεφανίδης, ο οποίος και θα μιλήσει για τα έργα την ημέρα των εγκαινίων στις 21:00.

more@ http://www.spartalis.gr/cfiles/paint/single143_greek.htm

Δείτε σε flash όλα τα έργα της έκθεσης εδώ:

http://www.spartalis.gr/cfiles/paint/APRIL_2010/Kozas/MOON_FLASH/MOON_03.htm

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: Impossible Tymes

Σήμερα θα κινηθούμε σε διαφορετικά μονοπάτια και ήχους από ότι στο προηγούμενο μέρος των χρονικών. Έχουμε λοιπόν Impossible Tymes. Ένα γκρουπ για το οποίο δεν έχουν γραφτεί (από ότι γνωρίζουμε τουλάχιστον) αρκετά πράγματα παρόλο που έδωσε πολλά στην ελληνική Αγγλώφωνη ποπ (τόσο σε τραγούδια όσο και σε δυναμικό). Δημιουργήθηκαν το 1992 από μέλη των Next Time Passion και των One night Souzan. H βασική τους σύνθεση ήταν : Ζήσιμος (The Crooner) κιθάρα - φωνή (μέλος των one night souzan), Mάκης Πετράτος (skychild) μπάσο-προγραμματισμός και Ηλίας Παπαδόπουλος (Mr Undecided) πλήκτρα (μέλος των Next Time Passions).

Όπως είναι φυσικό είχαν την βοήθεια και από φίλους μουσικούς μέλη άλλων συγκροτημάτων όπως: οι George D. και Alexandros (φωνητικά, κιθάρα, κρουστά από τους Pillow), ο Konstandinos (drums, από τους Kissamatic Lovebubbles) και ο John Din (harmonica από τους Next Time Passions). Οι δύο πρώτοι ήταν και τα "έξτρα" μέλη των Impossbile Tymes στην ηχογράφηση του πρώτου τους Demo.

H πρώτη και μοναδική τουςς επίσημη κυκλοφορία ήταν το 7'' split The Things You Love/Dream Brush Paint μαζί με τους Next Time Passions, το οποίο κυκλοφόρησε σε συνεργασία της ελληνικής "This Happy Feeling " και της Ισπανικής Elefant Records το 1994.

Αργότερα συμμετείχαν με διάφορα κομμάτια τους σε αρκετές συλλογές. Το Dreambrushpain συμπεριλήφθηκε στην συλλογή Pop secrets του fanzine voice (1996) και στην συλλογή Picnic basket της Αμερικάνικης shelflife( 2001) . Τα Τhe things you love και το Coach station reunion (cover στο κομμάτι των Field Mice) ήταν στην συλλογή Τry a little sunshine της Pop Art (1999 ). Το aphrodite smokes μπορεί κανείς να το βρεi στην συλλογή του noise See Dee (1998 ).

Πρόλαβαν και κυκλοφόρησαν και 2 (όπως λέγεται) demo κασέτες. Η μια είχε τίτλο Popadelic, όρος που χρησιμοποιούσαν πάντα οι Impossible Tymes για να περιγράψουν την μουσική τους.

Hints and Tips

Οι Impossible Tymes συμμετείχαν και στην κασετοσυλλογή του γνωστού Radio Ουτοπία "Τhe only Original" to 1994 με το κομμάτι May be tomorrow.!!!

H This Happy Feeling δημιουργήθηκε το 1993 στην Αθήνα από τον The Crooner και τον Μάκη Π.

Ακούστε εδώ κάτι σπάνιο και "άγνωστο". Impossible Tymes και Wouldn't You" (cover στο κομμάτι των The Laughing Apple) από την κασσέτα single των Impossible Tymes.

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: Petunia Pig

Οι Petunia Pig δημιουργήθηκαν στη Πάτρα στα τέλη του 1988 ως αμιγώς γυναικείο γκρουπ που έπαιζε ένα μείγμα Punk Rock. Η αρχική (τετραμελής) σύνθεση ήταν: Κερασιά(φωνή), 'Αντα (μπάσο), Ιωάννα (κιθάρα), Λίτσα (τύμπανα) και (προφανώς) δανείστηκαν το όνομά τους από τη γνωστή γουρουνίτσα των Looney Tunes. Όταν οι "Όρα Μηδέν" διαλύθηκαν ο Νίκος Πισπίρης ("Ψάθινο Καρότο", "SS Party") "μετακόμισε" στα ντραμς των Petunia Pig και το συγκρότημα άρχισε να γράφει τα πρώτα δικά του κομμάτια. Η πρώτη τους ανεπίσημη κυκλοφορία ήταν μια Demo κασέτα το 1991 που περιείχε δέκα κομμάτια. Την ίδια χρονιά συμμετέχουν με το κομμάτι "The End" στην κασετοσυλλογή του Ράδιο Ουτοπία με τίτλο "You Ain't Got No Friends No More" και με το "A Dream So Grey" στην 7'' συλλογή "Fragmenta II" του ιστορικού φανζίν "Σκιές του Β-23". Εκείνη την χρονιά αποχωρεί η Ιωάννα, την αντικαθιστά ο Κώστας Βασιλάκης και η μπάντα αρχίζει να κινείται σε ρυθμούς και λογική D.I.Y (η πρώτη ελληνική μπάντα που ¨τόλμησε" κάτι τέτοιο). Έναν χρόνο μετά (1992) η μπάντα διαλύεται και τα μέλη της διασκορπίζονται σε διάφορα γκρουπ. Το 1997 το περιοδικό "Voice" κυκλοφορεί την συλλογή (CD) με τίτλο 'Girls Re-Write Rock" στην οποία συμπεριλαμβάνονται 2 κομμάτια τω Petunia Pig, το "Broken Doll" και το "Prisoner And Judge".

Hints and Tips

Ο Βασιλάκης με τον Πισπιρή μετά την διάλυση των Petunia δημιούργησαν αρχικά τους "Madonna's Cant" και αργότερα τους "No Logo".

Η Κερασιά βρέθηκε να παίζει μπάσο στους "Shit Hit The Fan" και αργότερα να τραγουδάει στους "Pop In Noise".

Επίσημη κυκλοφορία των PEtunia δεν υπήρξε ποτέ και εκτός των συλλογών που αναφέρθηκαν ήδη oi Petunia συμμετείχαν και σε μια άλλη κασετοσυλλογή ενός fanzine με τίτλο Κόλαση (η εν λόγο συλλογή δεν έχει βρεθεί ακόμη στο γιουσουρούμ).

Αύγουστος

Τον Αύγουστο λέει δεν υπάρχουν ειδήσεις. Σύμφωνα με έναν άλλο αστικό μύθο του Αυγουστιάτικο φεγγάρι είναι το πιο όμορφο του χρόνου. Τον Αύγουστο επίσης παραμένει κλειστή η ελληνική βουλή (ενώ τον άλλο καιρό που είναι ανοικτή ...). H λαϊκή σοφία θέλει "κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο" ενώ ο μεγαλύτερος σύγχρονος μύθος θέλει τα μπάνια του λαού να γίνονται κυρίως Αύγουστο, αλλά έτσι όπως πάει στο πράγμα δεν το βλέπουμε να γίνονται ούτε τον Μάη τον κούρο (για να θυμηθούμε μια άλλη σοφή λαϊκή ρύση). Ενώ φαίνεται με την νέα "φοροεπιδρομή" και εξαθλίωση (του λαού) που σχεδιάζεται να πάμε "Και από Αύγουστο... χειμώνα". Επίσης αυτόν τον Αύγουστο από ότι δείχνουν τα πράγματα θα "πέσει" το καθεστώς Καντάφι κάνοντας αριστερούς, δεξιούς και άλλους πολιτικά ενταγμένους να πανηγυρίζουν, ενώ δεν έχουμε καταλάβει γιατί γίνεται τόσο ντόρος και μέγα θέμα αν θα ξεκινήσει λέει το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου τέλος Αυγούστου ή θα πάει για αργότερα. Και λες αν αρχίσει Οκτώβριο θα αλλάξει η ζωή μας και θα αποκτήσει αυτό που ονομάζεται αθλητισμός στην χώρα μας αξιοπρέπεια και νόημα. Συνήθως ο Αύγουστος είναι συνδεμένος με τα μεγάλα πανηγύρια της Ελληνικής υπαίθρου αλλά και με τις μεγάλες πυρκαγιές (βλ. 2007, 2009 κλπ). Και μην ξεχνάμε ότι κάποτε παρακαλούσαμε τον Αύγουστο να έρχεται δυο φορές τον χρόνο.

Μερικά σημαντικά γεγονότα που συνέβησαν Αύγουστο

• 06/08/1945 Βομβαρδισμός της Χιροσίμα από τις δυνάμεις των ΗΠΑ με χρήση ατομικής βόμβας
• 08/08/1973 πεθαίνει ο Νίκος Ζαχαριάδης. Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ (1935-1956), μια από τις πιο πολυσυζητημένες και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
• 09/08/1945 Βομβαρδισμός του Ναγκασάκι από τις δυνάμεις των ΗΠΑ με χρήση ατομικής βόμβας
• 13/08/1961 έναρξη της ανέγερσης του τοίχους του Βερολίνου
• 13/08/1968 ο Αλέκος Παναγούλης αποπειράται να ανατινάξει τον Παπαδόπουλο. Δυστυχώς απέτυχε και συνελήφθη
• 17/08/1987 πεθαίνει σε ηλικία 93 ετών ο Ρούντολφ Ες. Ηγετικό στέλεχος των Ναζί.
• 20/08/1944 γέννηση του Ρατζίβ Γκάντι
• 20/08/1940 Δολοφονήθηκε στο Μεξικό από πράκτορες του Στάλιν ο Λέων Τρότσκι
• 22/08/1922 δολοφονείται σε ενέδρα ο Ιρλανδός επαναστάτης Μαϊκλ Κόλινς
• 25/08/1949 5:30 το πρωί. Ο στρατός εξαπολύει την τελική επίθεσή του στον Γράμμο κατά των ανταρτών
• 29/08/1922 Οι Τούρκοι πυρπολούν τη Σμύρνη.

(ακούστε την νέα δουλειά των) Beirut - The Rip Tide

Τέσσερα σχεδόν χρόνια μετά το "The Flying Club Cup" (2007), οι Beirut επιστρέφουν με το τρίτο ολοκληρωμένο τους άλμπουμ με τίτλο "The Rip Tide" (το "March of the Zapotec/Holland" του 2009 είναι στην ουσία ένα διπλό EP και όχι μια ολοκληρωμένη δουλειά). Ο Zach Condon δείχνει έτοιμος να κάνει το επόμενο βήμα ως συνθέτης χωρίς να απομακρύνεται από τα (ethnic) μουσικά μονοπάτια που αποτελούν το σήμα κατατεθέν των Beirut. Ακούγοντας κανείς το "The Ripe Tide" αντιλαμβάνεται αμέσως την "ωρίμανση" τόσο του Condon όσο και των υπολοίπων του γκρουπ. Εξάλλου δεν θα υπήρχε λόγος να βγάλουν μια ολοκληρωμένη δουλειά μετά από τέσσερα χρόνια χωρίς να έχουν να μας "επιδείξουν¨ τέτοιου είδους στοιχεία. Στο "Rip Tide" εξακολουθούμε και μαγευόμαστε από τον τρόπο που οι Beirut χρησιμοποιούν "κλασσικά" όργανα (γιουκαλίλι, τούμπα, τσέλο κλπ που τους έκαναν διάσημους), γράφοντας παράλληλα φρέσκια μουσική. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε τον περασμένο χειμώνα στην Νέα Υόρκη και πρόκειται να κυκλοφορήσει υπό την σκέπη της Pompeii Records (ιδιοκτησίας του Condon) στις 30 Αυγούστου σε βινίλιο και σε CD. Φυσικά εδώ και λίγο καιρό είναι διαθέσιμο για "κατέβασμα" από τα γνωστά ηλεκτρονικά μέσα οπότε όσιο πιστοί προσέλθετε.

Στο Rip Tide οι Beirut ταξιδεύουν μεταξύ Ανατολικού Harlem και Santa Fe συνεχίζοντας τα (τοπο)αναφορικά τους κομμάτια και αφήνοντας εμάς να φανταστούμε τις εικόνες του ταξιδιού τους αυτού. Όσοι λοιπόν έχετε στην λίστα των αγαπημένων σας κάποια από ή όλες τις προηγούμενες δουλειές των Beirut σίγουρα θα προσθέσετε και το Rip Tide. Ενώ όσοι δεν έχετε ταξιδέψει μαζί τους ετοιμαστείτε αυτή την φορά να βγάλετε εισιτήριο.

Ακούστε ολόκληρο Rip Tide εδώ και πείτε μας την γνώμη σας.

Βασίλης Ραφαηλίδης: περί των επαναστατικών κινημάτων και του τέλους του καπιταλισμού

Τις τελευταίες ημέρες ακούγοντας (θέλοντας και μη αφού όπου και να πας αυτά ακούς) για την κρίση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, μας έρχεται στο μυαλό το εξής απόσπασμα από το βιβλίο του Ραφαηλίδη με τίτλο "Επαναστατικά και Απελευθερωτικά Κινήματα":

"...Ούτως ή άλλως είναι (ο κομουνισμός) ο νόμιμος διάδοχος του καπιταλισμού. Που, όπως όλα, κάποτε θα πεθάνει κι αυτός. Είτε σε δυστύχημα (μη αναστρέψιμη μεγάλη οικονομική κρίση), είτε με ευθανασία (επανάσταση), είτε από γήρας. Όπως και να πεθάνει όμως,το σίγουρο είναι πως θα πεθάνει. Όλοι ευχόμαστε να πεθάνει, όσο γίνεται πιο ήσυχα. Αν μάλιστα αυτοκτονήσει από τύψεις, τόσο καλύτερο για όλους μας. Αλλά που τέτοια ευαισθησία Άλλωστε, το απαγορεύει και ο καλός του σύμμαχος, ο κατεστημένος και ιδρυματικός χριστιανισμός...."

Λέτε τελικά το δυστύχημα να είναι κοντά??? ¨Η τελικά θα τον σώσουν οι καλοί γιατροί (χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αγορές) και λοιποί συγγενής?? Αλήθεια τώρα που μιλήσαμε για γιατρειές τέτοιου τύπου έχουμε μια απορία. Γιατί σε όλον τον κόσμο οι δικτάτορες, οι άκρα πιστεύοντες τον φιλελευθερισμό (που συνήθως είναι συνδεδεμένος με τον καπιταλισμό) χρησιμοποιούν εκφράσεις και ατάκες για ασθενής, γιατρειές, επείγοντα περιστατικά κλπ??? Τι να πρωτοθυμηθούμε?? Τον Παπαδόπουλο??? Τον Παπανδρέου (νύν και πρώην), τους Ευρωπαίους "σωτήρες" μας?? Τους Αμερικάνους όταν πρόκειται να "αποδώσουν δικαιοσύνη" σε κάποια γωνιά του πλανήτη?? Τέλος πάντων. Ας γυρίσουμε στον Ραφαηλίδη.

Ανεξάρτητα αν συμφωνεί κανείς μαζί του ή όχι, αν ανήκει στον ίδιο πολιτικό διάδρομο ή είναι στο απέναντι κτήριο, δεν μπορεί παρά να θαυμάσει τον τρόπο γραφής του και το πως χειρίζεται τις λέξεις. Στο βιβλίο (αυτό) επιχειρεί μια σύντομη καταγραφή των επαναστατικών κινημάτων ανά τον κόσμο, από τον θάνατο του Στάλιν μέχρι και το τέλος του "υπαρκτού σοσιαλισμού" το 1991. Μέσα στις σελίδες του περνούν προσωπικότητες, επαναστάσεις και χώρες όπως : Κάστρο, Γκεβάρα και Κούβα, Αλιέντε και Χιλή, Μπολιβάρ και Σαν Μαρτίν, Χρουτσώφ Αμέρικα και Βιετνάμ, Λιβύρη Καντάφι, Αλγερία και Πάμπλο κ.α.

Μετά και τα γεγονότα των τελευταίων μηνών σε Αλγερία, Λιβύη και Αίγυπτο έχει τεράστιο ενδιαφέρον να διαβάσει κανείς για το πως αντιμετώπιζε ο Ραφαηλίδης και πολλοί άλλοι την Επανάσταση π.χ του Καντάφι πριν 15 περίπου χρόνια. Τι έλεγε ο περισσότερος κόσμος και που τελικά κατέληξε η ιστορία (αν κατέληξε τελικά κάπου και αν αυτό το κάπου είναι το τώρα). Διαβάστε και θυμηθείτε τις αντιδράσεις πολλών επαναστατημένων ανθρώπων τον καιρό που ο Καντάφι απαλλοτρίωνε τις ιδιοκτησίες των Αμερικάνικων και Αγγλικών εταιριών στην Λιβύη και συγκρίνετέ τες με τις αντιδράσεις της ίδιας κοπής ανθρώπων τους τελευταίους μήνες και από την στιγμή που ξεκίνησε η επανάσταση του λαού της Λιβύης. Και όλα αυτά σε μια χώρα που όπως πολύ σωστά γράφει ο Ραφαηλίδης "..Μέχρι το τέλος του περασμένου (εικοστού) αιώνα κανείς δεν είχε ακούσει να γίνεται λόγος για αυτή την χώρα που λέγεται Λιβύη.."

Θα μπορούσαμε να γράψουμε και να συζητήσουμε πολλά ακόμη για το βιβλίο του Ραφαηλίδη. Όμως καλύτερα να μείνουμε στα λίγα και όποιοι θέλουν ας επιστρέψουν ή να γνωρίσουν τις σελίδες του. Περισσότερα επί χάρτου λοιπόν.