Για τους 2L8 δεν τα έχουμε πεί ακόμη αναλυτικά!! Να είστε σίγουροι όμως ότι θα γίνει σύντομα και φυσικά και με την καθιερωμένη πλέον συζήτηση μαζί τους. Το τελευταίο άλμπουμ τους με το καταπληκτικό και μοναδικό artwork ¨Ηe and She angry enough to keep loving in the dark ages" είναι από τις αποκαλύψεις της χρονιάς (αν και στην ουσία κυκλοφόρησε τέλη 2008). Όσοι δεν το έχετε ακούσει (και δεν το έχετε προμηθευτεί ακόμη) να η ευκαιρία. Από σήμερα και μέχρι την Κυριακή έχετε την δυνατότητα να τους δείτε Live. Η δική μας παρουσίαση των 2L8 θα ακολουθήσει και θα είναι κάτι το ξεχωριστό!! so stay tuned!!! Ορίστε λοιπόν το πρόγραμμα (δελτίο τύπου) μιας φορτωμένης εβδομάδας για τους 2L8!!!
ΤΟ ΓΙΟΥΣΟΥΡΟΥΜ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ:ΜΗΝ ΧΑΣΕΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ SHOW!!!
ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ
Μετά από την σύντομη ακουστική εμφάνιση με τους Infidelity στην Αίγλη επιστρέφουμε στο full band σχήμα παρουσιάζοντας ολόκληρο το He & She!!!
ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ - ΜΥΛΟΣ - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
2L8 και SLEEPIN PILLOW, Tickets 12 EURO -- doors open 21:00
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΙΟΥΝΙΟΥ
Η Εύα Κουσιοπούλου μας φιλοξενεί στην εκπομπή της Η ΖΩΗ όπως ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙΛίγα λόγια και 45 περίπου λεπτά από ένα live ακουστικό set! Συντονιστείτε στις 19:00 στον 9,58 της ΕΡΤ ή ακούστε μέσω internet εδώ.
ΣΑΒΒΑΤΟ 13 ΙΟΥΝΙΟΥ
Το Σάββατο οι 2L8 τραγουδούν για τα φαντάσματα στο Synch Festival...To Final Act της δεύτερης ημέρας στις 03:45.Όλε!SYNCH FESTIVAL--ΤΕΧΝΟΠΟΛΗ- ΓΚΑΖΙ- ΑΘΗΝΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ
Η May Roosevelt εμφανίζεται στα προεγκαίνια της 2ης Μπιενάλε της Αθήνας! Μάλιστα τόσο με τους Love Boat Orchestra όσο και μόνη της σε ένα solo act με το theremin της...
Και για το τέλος μια μικρή αλλά γλυκιά γεύση από 2L8 και το ¨Ηe and She angry enough to keep loving in the dark ages" στο βίντεο που ακολουθεί. Τα υπόλοιπα επί σκηνής και από εδώ σύντομα!!!
Αποτελεί έναν από τους διασημότερους πίνακες ζωγραφικής όλων των εποχών και (ίσως) τον πιο αναγνωρίσιμο πίνακα του Picasso. Έχει διακοσμήσει (και ακόμη το κάνει) χιλιάδες τοίχους κτιρίων σε όλο τον κόσμο (φυσικά μιλάμε για αντίγραφά του). Ο τεραστίων διαστάσεων (3,49x7,77μ) πίνακας του Πάμπλο Πικάσο περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα την απόγνωση και τα αποτελέσματα του πολέμου μέσα από τον βομβαρδισμό της πόλης Γκερνίκα της Ισπανίας. Η Γκερνίκα (και όχι Γκουέρνικα όπως έχουμε συνηθίσει να την αποκαλούμε, Guernica στα ισπανικά) είναι μια μικρή κωμόπολη της Χώρας των Βάσκων. Μικρή αλλά σημαντική για τους Βάσκους διότι στο κέντρο της πόλης και κάτω από μια βελανιδιά συνήθιζε να συνεδριάζει η Βουλή τους. Ήταν Άνοιξη του 1937, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου (1936-1939), όταν οι εθνικιστές του Φράνκο έχοντας υπό τον έλεγχό τους το μεγαλύτερο μέρος της Ισπανίας, θέλησαν να διασφαλίσουν την κυριαρχία τους και στο βορά, με την κατάληψη του Μπιλμπάο, της μεγαλύτερης πόλης των ανυπότακτων Βάσκων, που συνεργάζονταν με τη δημοκρατική κυβέρνηση της Μαδρίτης, και το μεγαλύτερο εμπόδιό στα σχέδιά του ήταν η μικρή αυτή πόλη εξαιτίας της στρατηγικής της θέσης. Θεωρητικά η Ναζιστική Γερμανία ήταν αμέτοχη και ουδέτερη στον Ισπανικό Εμφύλιο. Και λέμε θεωρητικά διότι ουσιαστικά ενεπλάκη με μια ομάδα Γερμανών «εθελοντών» γνωστή με το όνομα «Λεγεώνα Κόνδωρ». Η ομάδα αυτή λοιπόν, τα μέλη της οποίας ήταν (όλοι τους) έμπειροι αεροπόροι της «Λουτβάφε» με είκοσι γερμανικά και την βοήθεια 3 μαχητικών ιταλικών αεροπλάνων έσπειρε τον πανικό και τον θάνατο στην μικρή πόλη ρίχνοντας πάνω από την πόλη τη νύχτα της 26ης Απριλίου 1937, 32 τόνους εκρηκτικά!!! Η επιχείρηση με το κωδικό όνομα «Επιχείρηση Επίπληξη» σχεδιάστηκε (κατόπιν διαταγής του Φράνκο) από τον επικεφαλής των εθελοντών Γερμανών Βόλφραμ Φράιχερ φον Ριχτχόφεν. Οι βομβαρδισμοί ήταν καταιγιστικοί και ανηλεείς, με αποτέλεσμα η πόλη σχεδόν να ισοπεδωθεί (κατά 70% περίπου) και από τις μεγάλες πυρκαγιές που ακολούθησαν. Τα θύματα σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσαν οι αρχές ανήλθαν σε 1654 νεκρούς και 889 τραυματίες,. Πρόσφατες έρευνες μειώνουν τον αριθμό των νεκρών, το πολύ στους 300 χωρίς φυσικά αυτό να μειώνει σε ελάχιστο το πραγματικά έγκλημα των φραγκικών δυνάμεων και των «συμμάχων» τους. Οι εθνικιστές, χωρίς να αρνηθούν τον βομβαρδισμό της πόλης, έριξαν τις ευθύνες για τις εκτεταμένες καταστροφές στους υποχωρούντες Δημοκρατικούς και στις τακτικές της «καμένης γης» που εφάρμοζαν.
Ή τεράστια ελαιογραφία του Picasso δημιουργήθηκε στην ουσία κατόπιν παραγγελίας της Ισπανικής δημοκρατικής κυβέρνησης για ένα έργο κατάλληλο να αντιπροσωπεύσει την αγωνιζόμενη Ισπανία στη διεθνή έκθεση του Παρισιού το 1937. Ο Picasso έχοντας χαραχθεί βαθιά από την ιστορία της Γκερνίκα θέλησε με αυτό τον τρόπο να εκφράσει καλύτερα την αγωνία και τη φρίκη των ανθρώπων μπροστά στο θάνατο δίνοντας στον πίνακά του την τάση για αποσύνθεση-παραμόρφωση της μορφής και των αντικειμένων!! Ο πίνακας απεικονίζει ένα συγκλονιστικό σκηνικό θανάτου, με διαμελισμένα ζώα και ανθρώπους, γυναίκες να κλαίνε, κρατώντας νεκρά μωρά και κατεστραμμένα κτίρια. Αρχικά, ο Πικάσο πειραματίστηκε με χρώμα, αλλά τελικά κατέληξε στο άσπρο, το μαύρο και το γκρι, καθώς θεώρησε ότι έτσι δίνει μεγαλύτερη ένταση στο θέμα.
Μετά την έκθεση του Παρισιού ο πίνακας περιόδευσε σε μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την προάσπιση της Δημοκρατίας στην Ισπανία. Μετά την επικράτηση του Φράνκο, το 1939, η «Γκερνίκα» βρήκε προσωρινό καταφύγιο (διέφυγε) στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜΟΜΑ).Το 1968 ο Φράνκο εξέφρασε την επιθυμία να εκτεθεί ο πίνακας στην Ισπανία. Ο Πικάσο αρνήθηκε και εξουσιοδότησε το ΜΟΜΑ να επιστρέψει τον πίνακα στην Ισπανία, μόλις αποκατασταθεί η Δημοκρατία. Αυτό έγινε το 1975, όταν πέθανε ο Φράνκο (ο Πικάσο είχε φύγει από τη ζωή, δύο χρόνια νωρίτερα). Το 1981 η «Γκερνίκα» επέστρεψε στην Ισπανία και αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα εκθέματα του Μουσείου «Πράδο» της Μαδρίτης. Από το 1992 κοσμεί το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης «Βασίλισσα Σοφία» της Μαδρίτης.
Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά για του συμβολισμούς και το τι πραγματικά μας δείχνει και προσπαθεί να μας πει και μεταφέρει ο δημιουργός. Σε μια επόμενη ανάρτηση ίσως γίνει και αυτό διότι έχει πραγματικό ενδιαφέρον!!!! Προς το παρόν δείτε το εκπληκτικό video με την ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ 3D παρουσίαση του πίνακα που δημιούργησε η LenaGieseke (περισσότερα για το εγχείρημα εδώ). Τα υπόλοιπα τα αφήνουμε στην φαντασία σας (και μας) και σε ένα επόμενο ποστ.
Λοιπόν... Αυτό το διήμερα ξεχάστε για λίγο τις παραλίες και τις ξάπλες.. Άντε μέχρι το βραδάκυ πάτε παραλία αλλά μετά έχει μουσικό μανιφέστο... Ένα από τα καλύτερα (στο είδος του) μουσικά φεστιβάλ επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος για τρίτη χρονιά..Μιλάμε για το ΜANIFEST του Πατρινού (πολύ καλού) ραδιοφωνικού σταθμού MojoRadio που θα λάβει χώρα Παρακευή (29/06) και Σάββατο (30/05) στην Πάτρα... (δικά μας) λόγια ΤΕΛΟΣ. Ακολουθεί το σχετικό Δελτίο τύπου.. ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ....
Το MANIFEST είναι το festival ηλεκτρονικής Pop και rock ελληνικής μουσικής σκηνής το οποίο διοργανώνεται κάθε χρόνο στην Πάτρα με την πρωτοβουλία του ραδιοφωνικού σταθμού mojo radio. Το MANIFEST έκανε την εμφάνιση του το 2007 καταφέρνοντας να συγκεντρώσει την μεγάλη ανταπόκριση του κόσμου και την συμμετοχή κορυφαίων καλλιτεχνών. Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά το MANIFEST 2009 (συμπαραγωγή Mojo radio – Zeitgeist events , υπό την αιγίδα του ΔΗ.ΣΥ.Ν) παρουσιάζει τα μεγαλύτερα ονόματα της σημερινής ελληνικής σκηνής. Παρασκευή 29 και Σάββατο 30 Μαΐου στο εργοστάσιο Τέχνης. Ακτή Δυμαίων 50.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ MANIFEST (και λίγα λόγια για τους συμμετέχοντες)
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29/05/2009
19:30 l.o.s.t
Οι l.o.s.t.(lack of serious title) η σχολική πενταμελή punk/pop-punk μπάντα από την Πάτρα ανοίγει το MANIFEST 09. Οι πιτσιρικάδες που τα σπάνε είναι η Βάσω Κωνσταντάκη, ο Αλέξανδρος Λιόπετας, ο Άγγελος Αιβαλιώτης, ο Γιώργος Λιόπετας και ο Βίκτωρας Φορλίδας!
20.30 Lolek
Για τον Lolek και το ντεμπούτο άλμπουμ του, τα είπαμε εδώ στο γιουσουρούμ πρίν από λερικές ημέρες!!! Αινιγματικός τροβαδούρος, στα χνάρια του Leonard Cohen και του Tom Waits, με κύρια δύναμη την φωνή του, μελωδίες και ενορχηστρώσεις λιτές και μελαγχολικές άλλα και την απλότητα του, έρχεται να μας καθηλώσει στο φετινό μανιφεστ.Την ώρα λοιπόν που θα δύει ο ήλιος στο εργοστάσιο τέχνης ψάξτε τον παρτενέρ σας για να χορέψετε ένα βαλς πραγματικά ρομαντικό. Ανακαλύπτοντας την φωνή που θα συζητηθεί το 2009.
21.30 Κωστής Μαραβέγιας
«Ο Κωστής Μαραβέγιας με τις κοσμοπολίτικες και ζωηρές μουσικές του δημιουργεί ένα μοναδικό ηχητικό πανηγύρι, σε μία συναυλία που δεν ζητά απλώς, αλλά προκαλεί τη συμμετοχή του κοινού της!» Έξω καρδιά, χαρούμενος και μελωδικός, διεθνής όσο αφορά τις αναφορές του (από Manu Chao, μέχρι Les Negresses Verte) και ελληνικός όσο αφορά στους στίχους του, ο Κωστής Μαραβέγιας έρχεται στο MANIFEST 09. Τρομπέτες, ηλεκτρικές κιθάρες, σαξόφωνα και τσέλο, ενώνονται με ρυθμούς ska, reggae, rock,punk,και r&b.
23.00 Φοίβος Δεληβοριάς
Φέτος γιορτάζει τα 20 χρονια στο ελληνικό τραγούδι παρά το νεαρό της ηλικίας του. Με τα τραγούδια του, γεμάτα μικρές ιστορίες από την καθημερινότητα όλων μας, είναι έτοιμος να συναντηθεί με τους φίλους του στη Πάτρα σε και να κάνει την βραδιά μας τελείως διαφορετική!
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΑΒΒΑΤΟΥ (20/05/2009)
19.15 B-sides Εντάξει...Όσοι παρακολουθείτε το γιουσουρούμ τους φίλους B-sides τους ξέρετε και οι περισσότεροι τους αγαπήσατε..(ενώ εδώ διαβάσε ένα δυνατό κείμενό τους για την Ελληνική indie σκηνή)... Την αυλαία λοιπόν της δεύτερης μέρας ανοίγουν οι B-sides των οποίων πρόσφατα πραγματοποιήθηκε η πρώτη επίσημη κυκλοφορία των στην εταιρεία B-otherside records. To 7ιντσο single με τίτλο "Queen" περιείχε και τα κομμάτια "Queen" και "Forest" .Συμμετέχουν επίσης και στην καινούρια συλλογή του Δημήτρη Παπασπυρόπουλου Turning point με το νέο τους τραγούδι Kill!!!
20.00 FILM (Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ) Οι FILM έρχονται στο ΜANIFEST 09 για να παρουσιάσουν το τρίτο τους άλμπουμ με τίτλο PERSONA.Μετά από αρκετό διάστημα πειραματισμού στο στούντιο σε συνεργασία με τον Χρήστο Λαϊνά στην παραγωγή και δουλεύοντας με την νέα φωνή της Ιφιγένειας Atkinson, οι FILM κινήθηκαν σε μια διαφορετική ηχητική κατεύθυνση στην εξέλιξη του ήχου τους. Με έντονες επιρροές από τις συνθέσεις του Βαγγέλη Παπαθανασίου, τον αναλογικό ηλεκτρονικό ήχο, το PERSONA είναι ένα ρυθμικό και ατμοσφαιρικό soundtrack 11 τραγουδιών αινιγματικής κινηματογραφικής αισθητικής.
21.00 MONIKA
Η MONIKA κατάφερε με τον πρώτο της δίσκο να δημιουργήσει την κατηγορία «αγγλόφωνη θηλυκή τραγουδοποιός – τραγουδίστρια» στην Ελλάδα και να μας κάνει να πιστέψουμε ξανά στις δυνατότητες της ελληνικής ροκ σκηνής. Ξεκινώντας την πρώτη της καλοκαιρινή περιοδεία, εμφανίζεται το Σάββατο 30 Μαΐου στην Πάτρα στο πλαίσιο του MANIFEST 09, με την εξαμελής μπάντα και με τραγούδια του «Avatar» αλλά και διασκευές που θα ξαφνιάσουν.
Δεν νομίζουμε ότι χρειάζονται και άλλα πράγματα για να πειστείται να πάτε στο MANIFEST ''09.. Kαι μερικά χρήσιμα tips!!!....Μην ξεχάσετε να πάρετε το νέο άλμπουμ των LAST DRIVE το Σάββατο από τον χώρο του live...Mην ξεχάσετε την (αναλογική κατά προτίμηση) φωτογραφική σας....Μην ξεχάσετε να πάρετε φεύγοντας από την Πάτρα και μια αφίσα από το MANIFEST....Μην χάσετε τίποτα από όλα το διήμερο..α...ναι... EΙΣΗΤΗΡΙΑ: Προπώληση: ημερήσιο 20€, διήμερο 35€. Ταμείο: ημερήσιο 25€.more @ http://www.mojoradio.gr/blog/2009/05/manifest-2009/
O καιρός έχει πια ανοίξει για τα καλά. Τα live όλο και πυκνώνουν. Ενίοτε κάποια από αυτά στην χώρα που ζούμε αναβάλλονται ή ακυρώνονται αλλά αυτό είναι άλλο θέμα!!! Ε, έχουμε και καιρό να φιλοξενήσουμε κάποιο μουσικό σχήμα στην indie σκηνή μας οπότε είπαμε να καλέσουμε τον Lolek (χωρίς προς το παρόν τον Bolek)!! Για να ακούσουμε λοιπόν...
Στις αρχές της δεκαετίας του 80 άρχισε να προβάλλεται στην χώρα μας η επιτυχημένη Πολωνική σειρά κινούμενων σχεδίών Bolek & Lolek. Δημιουργός και σκηνοθέτης της ήταν ο Władysław Nehrebecki, σχεδιαστές των δυο ηρώων οι Alfred Ledwig και Leszek Lorek ενώ τη μουσική έγραφε ο Waldemar Kazanecki. Αλήθεια ποιος από τους σημερινούς 30+ (και όχι μόνο) δεν είχε ταυτιστεί με κάποιον από τους δύο ήρωες της σειράς? Σε μια εποχή που δεν υπήρχαν τα video-games, το facebook και τα playstations, οι πιτσιρικάδες όταν δεν ματώνανε τα γόνατά τους στις αλάνες παίζοντας μπάλα, έβλεπαν κινούμενα σχέδια και διασκεδάζανε πραγματικά. Οι Bolek & Lolek δάνεισαν το όνομά τους σε ένα εγχώριο μουσικό σχήμα όταν ο Γιάννης Αναγνωστάτος (drums, φωνή) και ο Αλέξανδρος Ηλιάκης (κιθάρα, φωνή) ένωσαν τις μουσικά τους βήματα. Οι Bolek&Lolek παρέμειναν ενεργοί κατά την περίοδο 2005-2008 αποσπώντας τις καλύτερες των κριτικών και την αποδοχή του κοινού. Επίσημη κυκλοφορία τους δεν υπήρξε ποτέ αν και το υλικό ήταν έτοιμο. Ο Αλέξανδρος-Bolek πήγε στη Νέα Υόρκη και αργότερα στην Μόσχα. Ο Γιάννης –Lolek έμεινε πίσω και συνέχισε τα μουσικά ταξίδια μόνος του.
Φυσικά δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο για αυτόν. Ξεκίνησε μαθήματα ακορντεόν στην ηλικία των 12 ετών και συνέχισε με κιθάρα και τύμπανα. Η πρώτη του μουσική απόπειρα ήταν με το συγκρότημα mafia maggots και αργότερα με τους touched όπου έγραφε μουσική και έπαιζε τύμπανα. Και έτσι φτάσαμε στο εδώ όπου πριν λίγες ημέρες (18/05) κυκλοφόρησε από (ποια άλλη) την inner ear το ντεμπούτο άλμπουμ του με τίτλο «Alone». Ένα ντεμπούτο στο οποίο κυριαρχεί η αίσθηση του νεορομαντισμού και οι καθάριες μελωδίες του Lolek. Μελωδίες και ενορχηστρώσεις λιτές και απέριττες συνοδευόμενες (κυρίως) από την κιθάρα και το ακορντεόν του Γιάννη σε ένα μουσικό μονοπάτι όπου οδηγεί αναμφίβολα στην μελωδική ποπ-ροκ. Οι ματιές στον Leonard Cohen, στον Tom Waits και τον Bob Dylan είναι φανερές και χωρίς διάθεση κρυφτού. Εξάλλου τέτοιες επιρροές δεν κρύβονται και δεν είναι σε καμιά περίπτωση ενοχικές. Δεν μπορείς να μην κλείσεις τα μάτια σου στο «a valse of a true romance» και να μην φανταστείς τον/την παρτενέρ σου (αν και ο lolek μιλάει για σόλο). Το κομμάτι «have you noticed» που μας ανοίγει την πόρτα στον κόσμο του Lolek φαντάζει βγαλμένο από αγαπημένο κινηματογραφικό road-movie. Ακούστε το και συνεχίζουμε.
LOLEK - HAVE YOU NOTICE
Μερικές φορές μόνο οι ίδιοι οι δημιουργοί μπορεί να μιλήσουν τόσο καθαρά και να περιγράψουν την πραγματικότητα της μουσικής τους περιπέτειας. «...Με απωθεί η επιτηδευμένη προχειρότητα, το 'χύμα' με το πρόσχημα της καλλιτεχνικής ελευθερίας, το άσκοπο και το αβασάνιστο, κοινώς το χωρίς λόγο. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου καλλιτέχνη και ο λόγος που γράφω και παίζω μουσική είναι γιατί ευτυχώς δεν θεωρώ τον εαυτό μου καλλιτέχνη. Το πρωταγωνιστικό στοιχείο του πρώτου μου δίσκου είναι το βαλς. Χωρίς παρτενέρ, dance for yourself, χόρευε λοιπόν για τον εαυτό σου και μόνο, και τον εαυτό σου τον πλησιάζεις και τον συλλαμβάνεις μόνο μια στιγμή πάντα σε τούτη τη θανάσιμη, λευκή μοναξιά....»
Την παραγωγή του δίσκου επιμελήθηκε ο ίδιος ο Lolek, ενώ το mastering έκανε ο Greg Calbi, γνωστός για τις συνεργασίες του με τον Bob Dylan, John Lennon, τον David Bowie, τον Paul Simon, τους Interpol, τους MGMT κ.α. Στον δίσκο συμμετέχει και ο Boy παίζοντας πιάνο (“Since I am a soldier”, “Oh mama” ΄ίσως το πιο συναισθηματικά φορτισμένο κομμάτι του δίσκου) και κάνοντας δεύτερα φωνητικά (“I went to the beach alone”). Το «alone with Lucy» μοιάζει να αποτελείται από δυο διαφορετικά μέρη. Το πρώτο σε μινιμαλιστικό ύφος και το δεύτερο ως οργανικό ξέσπασμα ανεβάζει στην σκηνή τον Bregovic και τον Martyn Jaeques!!! H δυναμική μπαλάντα “Now Cry!” το ηλεκτρισμένο“These guns” και τo lo-fi αισθητικής “River of diseases” θα αποκτήσουν σίγουρα το δικό τους κοινό, ενώ το “Sand” θα χαραχθεί σε κάθε γυάλινη καρδιά και επιφάνεια για καιρό.
"Brothers and sisters, keep your dreams burning forever!"»
Ας αρχίσουμε με μια μικρή επανάληψη ιστορίας. Ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 80 όταν μια παρέα από τους Αμπελόκηπους αποφάσιζε την δημιουργία ενός συγκροτήματος. Ενός γκρουπ που θα άλλαζε πολλά στην ελληνική μουσική σκηνή, θα γινόταν σημείο αναφοράς και ένα από τα ελάχιστα της χώρας με διεθνή απήχηση. Όσοι αγαπάτε την ελληνική ροκ σκηνή ίσως να έχετε καταλάβει για ποιους μιλάμε. Άλλωστε το είδατε και στον τίτλο του κειμένου. Οι Last Drive λοιπόν “γεννήθηκαν” το 1983 και πήραν το όνομά τους από ένα κοκτέιλ. Έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στο Rodeo club τον Δεκέμβριο εκείνου του έτους ενώ το 1985 κυκλοφορούν το θρυλικό τους πλέον 7΄΄ Midnite Hop. Ένα δυσεύρετο 7΄΄ που αποτελεί πόθο πολλών συλλεκτών και όχι μόνο, με αποτέλεσμα η τιμή του να έχει φτάσει σε 3ψήφια ποσά. Ένα χρόνο αργότερα (1986) κυκλοφορεί το πρώτο τους άλμπουμ (Underworld Shakedown) το οποίο απέσπασε (δικαιωματικά) διθυραμβικές κριτικές και κάτι που είναι πάνω από αυτές. Την αποδοχή του κόσμου. Μέχρι το 1995 που διαλύθηκαν (ευτυχώς όχι τελεσίδικα) κυκλοφόρησαν άλλα 4 LPs: Underworld Shakedown (1986), Heatwave (1988), Blood Nirvana (1990), F*Head Entropy (1992), Subliminal (1994). Όλα τους collectors items!!!
Και επειδή η ιστορία και οι Last Drive δεν χωρούν σε ένα κείμενο προχωράμε και φτάνουμε στο 2007 όπου επανενώνονται και δίνουν (Μάιος) 3 καταπληκτικά Live. Επίσης το 2007 επανακυκλοφορεί το 7΄΄ Midnite Hop με την ένδειξη pay no more than: 5.5€, το οποίο φυσικά και εξαντλείται!!! Τον επόμενο Μάιο (2008) μας χαρίζουν μερικές ακόμη υπέροχες μουσικές στιγμές με νέες εμφανίσεις, ενώ κυκλοφορεί το διπλό CD-DVD TIME IS NOT IMPORTANT με τις εμφανίσεις του Μαΐου 2007 και (ξανά) την ένδειξη pay no more than: 14€!! Ο Μάιος θα πρέπει να χαρακτηριστεί ως μήνας Last Drive αφού και φέτος μας έχουν ετοιμάσει πολλά και όμορφα. Καταρχήν άρχισαν τα καθιερωμένα Live τους (15-16 Μαΐου) ενώ αυτέ τις ημέρες κυκλοφορεί το νέο τους άλμπουμ. Ένας δίσκος με νέο υλικό για τους Last Drive μετά από 15 ολόκληρα χρόνια!!! Και ο τίτλος αυτού: Heavy Liquid" εμπνευσμένος από ένα κόμικς του Paul Pope.
Οι ίδιοι σε συνέντευξή τους στην Ελευθεροτυπία είπαν: «Περιλαμβάνει επιρροές από όλα αυτά τα χρόνια που είμαστε μαζί. Αποτυπώνει τη φάση που βρισκόμαστε τώρα ως μουσικοί. Δεν θα μπορούσαμε να αντιγράψουμε τους παλιούς εαυτούς μας ούτε να υποκριθούμε ότι από εκείνες τις μέρες δεν έχει αλλάξει τίποτα. Ροκ θόρυβος υπάρχει στο "Heavy Liquid", αλλά τώρα είναι πιο "στοχευμένος". Παλιότερα η κατάσταση εκτροχιαζόταν πιο εύκολα. Η αίσθηση του χρόνου σε κάνει πιο λιτό».
Οι Last Drive πιστεύουν στην αυτοδιαχείριση και κυκλοφορούν το "Heavy Liquid" από την δική τους εταιρεία την Happy Crasher Records που δημιουργήθηκε για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Την επιμέλεια του artwork (το οποίο είναι σχεδιασμένο στο χέρι) έχει αναλάβει ο κομίστας Βασίλης Λώλος ενώ την παραγωγή οι ίδιοι οι Drive, ο παλιός γνώριμος της μπάντας και συμπαραγωγός του Subliminal Jimmy Spliff και ο ηχολήπτης στις ζωντανές εμφανίσεις τους Άκης Πασχαλάκης. Σε δύο τραγούδια συμμετέχει και η Αγνή (φίλη του γκρουπ) παίζοντας Hammond και Fender Roads!! Επισκεφτείτε την σελίδα των Drive και ακούστε ένα μέρος του άλμπουμ τους το οποίο θα κυκλοφορήσει και σε βινίλιο το Σεπτέμβριο (1000 αριθμημένα κομμάτια), ενώ 1500 το CD). Η παρακολούθηση κάποιου από τα επερχόμενα live τους επιβάλλεται αφού το νέο τους άλμπουμ θα διατίθεται στην αρχή αποκλειστικά σε αυτά (περίπου 13€). Ορίστε και το tracklist του CD (στο βινύλιο θα είναι διαφορετικό):
01) A Glass of Broken Dreams
02) Get off my World
03) Hang the Bone
04) Magdalene
05) Headlong to the Edge
06) Pantherman
07) Maureen
08) Mountains
09) Hole in the Wall (Werewolf)
10) Jack of the Highway
11) Goldfish
12) Alabama.
Πριν σας αφήσουμε πάρτε μια γεύση από το Heavy Liquid στο βίντεο που ακολουθεί ενώ μην περιμένετε τις δισκοκριτικές για να αποφασίσετε αν θα το αποκτήσετε. Εδώ δεν χωράνε δισκοκριτικές, εδώ μιλάμε για τους Last Drive!!! Καλό σας βράδυ!!!
Τους b-sides τους έχουμε φιλοξενήσει στην σκηνή μας (εδώ το link), είχαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί τους (εδώ το link), ενώ συμμετείχαν και στην συλλογή μας indie side of music με το κομμάτι τους Who (εδώ το link). Ε, όταν αποφάσίσαμε να αρχίσουμε μια νέα σειρά από post και στα οποία τα ίδια τα group θα μας λένε την απόψή τους για την indie σκηνή της χώρας δεν μπορούσαμε να μην τους ζητήσουμε να γράψουν ένα post για εμάς.. Τα παιδια δέχτηκαν (τους ευχαριστούμε πολύ για ακόμη μια φορά) και διαβάστε το πραγματικά ενδιαφέρον κομμάτι που έγραψαν. Και εμείς σκεφτήκαμε : μήπως να τους κάνουμε μόνιμους συνεργάτες?? Εσείς τι λέτε??(ακολουθεί το κείμενο των παιδιών)!!!
Έχετε ποτέ σκεφτεί ότι η alternative μουσική στην Ελλάδα έχει ξεκινήσει από τα τέλη των 70s; Συγκροτήματα όπως οι Remember 79, τα συγκροτήματα της Creep και πόσοι άλλοι κυκλοφορούσαν τις δουλειές τους στις μικρές ανεξάρτητες εταιρείες της εποχής και είχαν μικρό μεν αλλά φανατικό κοινό. Οι λόγοι ήταν διάφοροι. Ο πρώτος και κύριος ήταν η αίσθηση υποστήριξης της τοπικής σκηνής, κάτι το οποίο ισχύει και σήμερα. Κάθε φαν ήθελε να στηρίξει το συγκρότημα της διπλανής πόρτας. Παρόλη τη μέτρια παραγωγή, την κακή ενίοτε προφορά και τα πενιχρά μέσα με τα οποία γίνονταν οι ηχογραφήσεις και τα Live. Ένας ακόμα λόγος ήταν το φτηνότερο μέσο. Οι ελληνικοί ανεξάρτητοι δίσκοι κόστιζαν στα 90s περίπου 2000 δραχμές ενώ οι αντίστοιχοι δίσκοι πολυεθνικών κόστιζαν 4000 δραχμές, δηλαδή το διπλάσιο!
Επίσης οι ελληνικές εταιρείες έδειχναν (και ήταν) πραγματικά ειλικρινείς στις προθέσεις τους. Πόσα ονόματα. Wipe out, lazy dog, Pegasus, penguin, ano kato, enigma, creep, 5th dimension. Δεν είχαν τα χρήματα και ήξεραν ότι δεν πρόκειται και ποτέ να τα βγάλουν. Στήριζαν όμως την προσπάθεια μόνο και μόνο για να βγουν μπροστά ελληνικά συγκροτήματα. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Τρύπες, Ξύλινα σπαθιά, Στέρεο νόβα, Διάφανα κρίνα και πόσοι άλλοι από τις παραπάνω εταιρείες ξεκίνησαν. Άλλο θετικό ήταν η υποστήριξη του τύπου. Υπήρχε έντυπο μόνο για την ελληνική σκηνή. Το θεσσαλονικιώτικο In Rock. Από τις αρχές των 90s κάλυπτε όλες τις πτυχές του ελληνικού ροκ και έδινε παλμό. Οπότε τι έγινε ξαφνικά;
Το cd άλλαξε λίγο τις ισορροπίες. Το κοινό δεν ταυτίστηκε με ένα προϊόν που μπορούσε να αντιγράψει. Επίσης για κάποιο παράξενο λόγο όλα τα cd ήταν το ίδιο ακριβά. Πάντα. Στην πορεία των χρόνων οι εταιρείες έκλεισαν και η μουσική αυτή μεταπήδησε σε πολυεθνικές και κάποιες φορές με μεγάλη επιτυχία (raining pleasure, closer). Όμως η αγάπη του ερασιτέχνη είχε χαθεί. Στην εποχή του mp3 το ερασιτεχνικό ακούγεται κακό. Οι παραπάνω εταιρείες έκλεισαν. Όλες. Τα ελληνικά συγκροτήματα πλέον πρέπει να ακούγονται τόσο καλά όσο τα ξένα. Πρέπει να κάνουν παραγωγή μόνα τους. Πρέπει να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους. Πρέπει να είναι καλογυαλισμένοι ή αν όχι, πρέπει να είναι πολύ βρώμικοι ή φάλτσοι ή πειραματικοί ή ο,τιδήποτε για να κάνουν κάτι. Ίσως να έχουν αλλάξει και τα αυτιά μας. Κλείνω και πάω να ακούσω Αρνάκια. Ζεις για να πεθάνεις. Αριστούργημα. Όσο μέτρια και αν ακούγεται η παραγωγή του πλέον.
Πριν από –περίπου- 14 χρόνια προβαλλόταν στις κινηματογραφικές αίθουσες μια ταινία που ίσως δεν της δόθηκε η “απαιτούμενη” προσοχή. Μια ταινία που όπως γράφτηκε, στο μέλλον θα αποτελεί για την γενιά των σημερινών 30+ ότι το Love Story για τους σημερινούς 50+. Το Before Sunrise (1995, διάρκεια 105', πριν το ηλιοβασίλεμα ο Ελληνικός τίτλος) δεν έχει πληθώρα κινηματογραφικών αστέρων αλλά μόνο δύο πρωταγωνιστές και (ουσιαστικά) συμμετέχοντες. Δυο ηθοποιοί που σαν σε θεατρικό για δυο αποδίδουν τους ρόλους τους εκθέτοντας την υποκριτική τους στα μάτια (άρα και στην κριτική) των θεατών (και όχι μόνο) μένοντας στην «σκηνή» και καθ’ όλη την διάρκεια της ταινίας.
Δύο νέοι συναντιούνται σε ένα τρένο κάπου στην κεντρική Ευρώπη. Εκείνος (Ethan Hawke) πηγαίνει στην Βιέννη από όπου το επόμενο πρωί θα πάρει το αεροπλάνο της επιστροφής στην Αμέρικα. Εκείνη (Julie Delpy) επιστρέφει στο Παρίσι και τους δικούς της μετά από μια επίσκεψη στην γιαγιά της. Η αφετηρία του ταξιδιού τους κοινή (Βουδαπέστη) όμως οι προορισμοί τόσο μακρινοί και διαφορετικοί όσο και οι δυο τους. Φαινομενικά την Celine την χαρακτηρίζει μια ρομαντική διάθεση ενώ τον Jesse μια κυνική και τυχοδιωκτική αντιμετώπιση των πραγμάτων. Όλα ξεκινούν όταν ο Jesse προτείνει στην Celine να κατεβεί μαζί του στην Βιέννη και να περάσουν την ημέρα μαζί. Στην ερώτησή της γιατί να κάνει κάτι τέτοιο της απαντά ότι ίσως μετά από 10-20 χρόνια να είναι παντρεμένη και ίσως να μην είναι ευτυχισμένη με τον άντρα της και να σκέφτεται τι θα είχε γίνει αν είχε διαλέξει κάποιον άλλον, και ότι είναι η ευκαιρία της να διαπιστώσει ότι ο ίδιος δεν διαφέρει από του υπόλοιπους. Κάπως έτσι κάμπτονται οι όποιες ενστάσεις της Celine και κατεβαίνουν μαζί στην όμορφη Βιέννη.
Ο Jesse δεν έχει αρκετά χρήματα για ξενοδοχείο και έτσι αποφασίζουν να περιπλανηθούν στα μαγευτικά μέρη της Βιέννης μέχρι το πρωί όταν και φεύγει η πτήση του. Και μην πάει το μυαλό σας σε one night stand και χολιγουντιανού τύπου έρωτες. Εδώ έχουμε να κάνουμε με πιο ανθρώπινα και πραγματικά δεδομένα. Δύο νέοι απλοί, καθημερινοί σαν την συντριπτική πολυψήφια των νέων όλου του κόσμου. Δεν κυκλοφορούν με ακριβά αυτοκίνητα, δεν φορούν πανάκριβα ρούχα και δεν συζητούν για διακοπές σε εξωτικά νησιά. Τριγυρνούν σε μια ξένη πόλη και συζητούν για πράγματα καθημερινά που απασχολούν τους ανθρώπους της ηλικίας τους και όχι μόνο. Η περιπλάνησή τους στην Βιέννη λειτουργεί από την μια σαν ξεναγός στην πόλη και από την άλλη σαν «ταξίδι» προς την απελευθέρωση αισθημάτων, ιδεών και ενδόμυχων σκέψεων. Συζητούν για τα πάντα: την ζωή τους, την θρησκεία,τον έρωτα και τις εντυπώσεις τους από την Βιέννη. Είναι πολύ πιο εύκολο να ανοιχτείς σε κάποιον άγνωστο που έτυχε (?) να περάσεις μαζί του κάποιες ώρες γνωρίζοντας ότι από το άλλο πρωί δεν θα τον ξαναδείς παρά σε κάποιον οικείο σου. Μπορείς να του μιλήσεις για τα πάντα χωρίς δισταγμό και οποιαδήποτε σκέψη ντροπής. Καθώς οι ώρες περνούν και η νύχτα πλησιάζει γίνεται όλο και πιο έντονη η έλξη και ο θαυμασμός που νιώθουν ο ένας για τον άλλο.
Σε κάποιο λούνα πάρκ έρχεται το πρώτο φιλί και εκεί όλα αλλάζουν. Στην βόλτα τους στην Βιέννη ένας πλανόδιος ποιητής (ναι υπάρχουν και τέτοιοι) τους προτείνει να τους γράψει ένα ποίημα με θέμα όποια λέξη αυτοί διαλέξουν ώστε να «κερδίσει» την οικονομική τους βοήθεια. Διαλέγουν την λέξη “milkshake” και εκείνος τους γράφει το Delusion Angel (το οποίο έχει γραφτεί ειδικά για την ταινία από τον ποιητή David Jewell), που δείχνει να είναι γραμμένο μόνο για αυτούς και την «περιπέτεια» που ζούνε. Η ερωτική συνεύρεση τους τελικά δεν είναι απλώς μια πράξη σεξουαλικής ικανοποίησης αλλά περισσότερο επισφράγισης και δημιουργία δυνατής ανάμνησης μεταξύ δυο ανθρώπων που αφενός νιώθουν έλξη ένας για τον άλλο και αφετέρου ξέρουν ότι από το άλλο πρωί δεν θα ξαναϊδωθούν. Εκεί ο Jesse λέει ότι αν μπορούσε να διαλέξει θα προτιμούσε να την παντρευτεί παρά να μην την δει ξανά. Το πρωί έρχεται και οι δυο τους πρέπει να χωρίσουν για πάντα. Εκεί πάνω στην αποβάθρα των τρένων δίνουν την υπόσχεση να βρεθούν ξανά σε έξι μήνες στο ίδιο σημείο και πέφτουν οι τίτλοι τέλους.
Το στόρι είναι εμπνευσμένο από την γνωριμία του σκηνοθέτη Richard Linklater συνάντησε σε ένα κατάστημα στην Φιλαδέλφεια. Ο Linklater για να δυναμώσει σε όλα τα επίπεδα τους διαλόγους του ζευγαριού, πρότεινε στην Kim Krizan να συνεργαστούν στο σενάριο όπως και έγινε τελικά. Δείτε την ταινία και απολαύστε τους πραγματικά υπέροχους διαλόγους των πρωταγωνιστών του. Μαγευτείτε από τα τοπία της Βιέννης και μείνετε καρφωμένοι στην οθόνη στις σκηνές του καφέ (όπου προσποιούνται ότι τηλεφωνούν σε φίλους και τους εξηγούν τι τους συμβαίνει) και στο νεκροταφείο Nameless στο Simmering. (όπου είναι θαμμένοι άνθρωποι χωρίς ταυτότητα). Φυσικά απολαύστε την σκηνή που ο Jesse πείθει την Caline να τον ακολουθήσει, την σκηνή του ποιήματος καθώς και την τελευταία στον σταθμό των τρένων. Καλή σας προβολή.
Για τον Lolek και το ντεμπούτο άλμπουμ του, τα είπαμε εδώ στο γιουσουρούμ πρίν από λερικές ημέρες!!!
Όπως είπαμε και στο post παρουσίαση του νέου τους άλμπουμ "Eδώ δεν χαράνε κριτικές. εδώ μιλάμε για τουs LAST DRIVE..."... 
