Sunday, 17 May 2009

"Heavy Liquid": οι Last Drive και το νέο τους άλμπουμ είναι εδώ...


"Brothers and sisters, keep your dreams burning forever!"»

Ας αρχίσουμε με μια μικρή επανάληψη ιστορίας. Ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 80 όταν μια παρέα από τους Αμπελόκηπους αποφάσιζε την δημιουργία ενός συγκροτήματος. Ενός γκρουπ που θα άλλαζε πολλά στην ελληνική μουσική σκηνή, θα γινόταν σημείο αναφοράς και ένα από τα ελάχιστα της χώρας με διεθνή απήχηση. Όσοι αγαπάτε την ελληνική ροκ σκηνή ίσως να έχετε καταλάβει για ποιους μιλάμε. Άλλωστε το είδατε και στον τίτλο του κειμένου. Οι Last Drive λοιπόν “γεννήθηκαν” το 1983 και πήραν το όνομά τους από ένα κοκτέιλ. Έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στο Rodeo club τον Δεκέμβριο εκείνου του έτους ενώ το 1985 κυκλοφορούν το θρυλικό τους πλέον 7΄΄ Midnite Hop. Ένα δυσεύρετο 7΄΄ που αποτελεί πόθο πολλών συλλεκτών και όχι μόνο, με αποτέλεσμα η τιμή του να έχει φτάσει σε 3ψήφια ποσά. Ένα χρόνο αργότερα (1986) κυκλοφορεί το πρώτο τους άλμπουμ (Underworld Shakedown) το οποίο απέσπασε (δικαιωματικά) διθυραμβικές κριτικές και κάτι που είναι πάνω από αυτές. Την αποδοχή του κόσμου. Μέχρι το 1995 που διαλύθηκαν (ευτυχώς όχι τελεσίδικα) κυκλοφόρησαν άλλα 4 LPs: Underworld Shakedown (1986), Heatwave (1988), Blood Nirvana (1990), F*Head Entropy (1992), Subliminal (1994). Όλα τους collectors items!!!

Και επειδή η ιστορία και οι Last Drive δεν χωρούν σε ένα κείμενο προχωράμε και φτάνουμε στο 2007 όπου επανενώνονται και δίνουν (Μάιος) 3 καταπληκτικά Live. Επίσης το 2007 επανακυκλοφορεί το 7΄΄ Midnite Hop με την ένδειξη pay no more than: 5.5€, το οποίο φυσικά και εξαντλείται!!! Τον επόμενο Μάιο (2008) μας χαρίζουν μερικές ακόμη υπέροχες μουσικές στιγμές με νέες εμφανίσεις, ενώ κυκλοφορεί το διπλό CD-DVD TIME IS NOT IMPORTANT με τις εμφανίσεις του Μαΐου 2007 και (ξανά) την ένδειξη pay no more than: 14€!! Ο Μάιος θα πρέπει να χαρακτηριστεί ως μήνας Last Drive αφού και φέτος μας έχουν ετοιμάσει πολλά και όμορφα. Καταρχήν άρχισαν τα καθιερωμένα Live τους (15-16 Μαΐου) ενώ αυτέ τις ημέρες κυκλοφορεί το νέο τους άλμπουμ. Ένας δίσκος με νέο υλικό για τους Last Drive μετά από 15 ολόκληρα χρόνια!!! Και ο τίτλος αυτού: Heavy Liquid" εμπνευσμένος από ένα κόμικς του Paul Pope.

Οι ίδιοι σε συνέντευξή τους στην Ελευθεροτυπία είπαν: «Περιλαμβάνει επιρροές από όλα αυτά τα χρόνια που είμαστε μαζί. Αποτυπώνει τη φάση που βρισκόμαστε τώρα ως μουσικοί. Δεν θα μπορούσαμε να αντιγράψουμε τους παλιούς εαυτούς μας ούτε να υποκριθούμε ότι από εκείνες τις μέρες δεν έχει αλλάξει τίποτα. Ροκ θόρυβος υπάρχει στο "Heavy Liquid", αλλά τώρα είναι πιο "στοχευμένος". Παλιότερα η κατάσταση εκτροχιαζόταν πιο εύκολα. Η αίσθηση του χρόνου σε κάνει πιο λιτό».

Οι Last Drive πιστεύουν στην αυτοδιαχείριση και κυκλοφορούν το "Heavy Liquid" από την δική τους εταιρεία την Happy Crasher Records που δημιουργήθηκε για αυτόν ακριβώς τον λόγο. Την επιμέλεια του artwork (το οποίο είναι σχεδιασμένο στο χέρι) έχει αναλάβει ο κομίστας Βασίλης Λώλος ενώ την παραγωγή οι ίδιοι οι Drive, ο παλιός γνώριμος της μπάντας και συμπαραγωγός του Subliminal Jimmy Spliff και ο ηχολήπτης στις ζωντανές εμφανίσεις τους Άκης Πασχαλάκης. Σε δύο τραγούδια συμμετέχει και η Αγνή (φίλη του γκρουπ) παίζοντας Hammond και Fender Roads!! Επισκεφτείτε την σελίδα των Drive και ακούστε ένα μέρος του άλμπουμ τους το οποίο θα κυκλοφορήσει και σε βινίλιο το Σεπτέμβριο (1000 αριθμημένα κομμάτια), ενώ 1500 το CD). Η παρακολούθηση κάποιου από τα επερχόμενα live τους επιβάλλεται αφού το νέο τους άλμπουμ θα διατίθεται στην αρχή αποκλειστικά σε αυτά (περίπου 13€). Ορίστε και το tracklist του CD (στο βινύλιο θα είναι διαφορετικό):

01) A Glass of Broken Dreams
02) Get off my World
03) Hang the Bone
04) Magdalene
05) Headlong to the Edge
06) Pantherman
07) Maureen
08) Mountains
09) Hole in the Wall (Werewolf)
10) Jack of the Highway
11) Goldfish
12) Alabama.

Πριν σας αφήσουμε πάρτε μια γεύση από το Heavy Liquid στο βίντεο που ακολουθεί ενώ μην περιμένετε τις δισκοκριτικές για να αποφασίσετε αν θα το αποκτήσετε. Εδώ δεν χωράνε δισκοκριτικές, εδώ μιλάμε για τους Last Drive!!! Καλό σας βράδυ!!!

Monday, 11 May 2009

Οι b-sides γράφουν στο γιουσουρούμ για την indie σκηνή της χώρας...

Τους b-sides τους έχουμε φιλοξενήσει στην σκηνή μας (εδώ το link), είχαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί τους (εδώ το link), ενώ συμμετείχαν και στην συλλογή μας indie side of music με το κομμάτι τους Who (εδώ το link). Ε, όταν αποφάσίσαμε να αρχίσουμε μια νέα σειρά από post και στα οποία τα ίδια τα group θα μας λένε την απόψή τους για την indie σκηνή της χώρας δεν μπορούσαμε να μην τους ζητήσουμε να γράψουν ένα post για εμάς.. Τα παιδια δέχτηκαν (τους ευχαριστούμε πολύ για ακόμη μια φορά) και διαβάστε το πραγματικά ενδιαφέρον κομμάτι που έγραψαν. Και εμείς σκεφτήκαμε : μήπως να τους κάνουμε μόνιμους συνεργάτες?? Εσείς τι λέτε??(ακολουθεί το κείμενο των παιδιών)!!!

---------------------------------------------------------
Έχετε ποτέ σκεφτεί ότι η alternative μουσική στην Ελλάδα έχει ξεκινήσει από τα τέλη των 70s; Συγκροτήματα όπως οι Remember 79, τα συγκροτήματα της Creep και πόσοι άλλοι κυκλοφορούσαν τις δουλειές τους στις μικρές ανεξάρτητες εταιρείες της εποχής και είχαν μικρό μεν αλλά φανατικό κοινό. Οι λόγοι ήταν διάφοροι. Ο πρώτος και κύριος ήταν η αίσθηση υποστήριξης της τοπικής σκηνής, κάτι το οποίο ισχύει και σήμερα. Κάθε φαν ήθελε να στηρίξει το συγκρότημα της διπλανής πόρτας. Παρόλη τη μέτρια παραγωγή, την κακή ενίοτε προφορά και τα πενιχρά μέσα με τα οποία γίνονταν οι ηχογραφήσεις και τα Live. Ένας ακόμα λόγος ήταν το φτηνότερο μέσο. Οι ελληνικοί ανεξάρτητοι δίσκοι κόστιζαν στα 90s περίπου 2000 δραχμές ενώ οι αντίστοιχοι δίσκοι πολυεθνικών κόστιζαν 4000 δραχμές, δηλαδή το διπλάσιο!

Επίσης οι ελληνικές εταιρείες έδειχναν (και ήταν) πραγματικά ειλικρινείς στις προθέσεις τους. Πόσα ονόματα. Wipe out, lazy dog, Pegasus, penguin, ano kato, enigma, creep, 5th dimension. Δεν είχαν τα χρήματα και ήξεραν ότι δεν πρόκειται και ποτέ να τα βγάλουν. Στήριζαν όμως την προσπάθεια μόνο και μόνο για να βγουν μπροστά ελληνικά συγκροτήματα. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Τρύπες, Ξύλινα σπαθιά, Στέρεο νόβα, Διάφανα κρίνα και πόσοι άλλοι από τις παραπάνω εταιρείες ξεκίνησαν. Άλλο θετικό ήταν η υποστήριξη του τύπου. Υπήρχε έντυπο μόνο για την ελληνική σκηνή. Το θεσσαλονικιώτικο In Rock. Από τις αρχές των 90s κάλυπτε όλες τις πτυχές του ελληνικού ροκ και έδινε παλμό. Οπότε τι έγινε ξαφνικά;

Το cd άλλαξε λίγο τις ισορροπίες. Το κοινό δεν ταυτίστηκε με ένα προϊόν που μπορούσε να αντιγράψει. Επίσης για κάποιο παράξενο λόγο όλα τα cd ήταν το ίδιο ακριβά. Πάντα. Στην πορεία των χρόνων οι εταιρείες έκλεισαν και η μουσική αυτή μεταπήδησε σε πολυεθνικές και κάποιες φορές με μεγάλη επιτυχία (raining pleasure, closer). Όμως η αγάπη του ερασιτέχνη είχε χαθεί. Στην εποχή του mp3 το ερασιτεχνικό ακούγεται κακό. Οι παραπάνω εταιρείες έκλεισαν. Όλες. Τα ελληνικά συγκροτήματα πλέον πρέπει να ακούγονται τόσο καλά όσο τα ξένα. Πρέπει να κάνουν παραγωγή μόνα τους. Πρέπει να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους. Πρέπει να είναι καλογυαλισμένοι ή αν όχι, πρέπει να είναι πολύ βρώμικοι ή φάλτσοι ή πειραματικοί ή ο,τιδήποτε για να κάνουν κάτι. Ίσως να έχουν αλλάξει και τα αυτιά μας. Κλείνω και πάω να ακούσω Αρνάκια. Ζεις για να πεθάνεις. Αριστούργημα. Όσο μέτρια και αν ακούγεται η παραγωγή του πλέον.
-----------------------------------------------------------

Tuesday, 5 May 2009

Before Sunrise: τo νέο Love Story...

Πριν από –περίπου- 14 χρόνια προβαλλόταν στις κινηματογραφικές αίθουσες μια ταινία που ίσως δεν της δόθηκε η “απαιτούμενη” προσοχή. Μια ταινία που όπως γράφτηκε, στο μέλλον θα αποτελεί για την γενιά των σημερινών 30+ ότι το Love Story για τους σημερινούς 50+. Το Before Sunrise (1995, διάρκεια 105', πριν το ηλιοβασίλεμα ο Ελληνικός τίτλος) δεν έχει πληθώρα κινηματογραφικών αστέρων αλλά μόνο δύο πρωταγωνιστές και (ουσιαστικά) συμμετέχοντες. Δυο ηθοποιοί που σαν σε θεατρικό για δυο αποδίδουν τους ρόλους τους εκθέτοντας την υποκριτική τους στα μάτια (άρα και στην κριτική) των θεατών (και όχι μόνο) μένοντας στην «σκηνή» και καθ’ όλη την διάρκεια της ταινίας.

Δύο νέοι συναντιούνται σε ένα τρένο κάπου στην κεντρική Ευρώπη. Εκείνος (Ethan Hawke) πηγαίνει στην Βιέννη από όπου το επόμενο πρωί θα πάρει το αεροπλάνο της επιστροφής στην Αμέρικα. Εκείνη (Julie Delpy) επιστρέφει στο Παρίσι και τους δικούς της μετά από μια επίσκεψη στην γιαγιά της. Η αφετηρία του ταξιδιού τους κοινή (Βουδαπέστη) όμως οι προορισμοί τόσο μακρινοί και διαφορετικοί όσο και οι δυο τους. Φαινομενικά την Celine την χαρακτηρίζει μια ρομαντική διάθεση ενώ τον Jesse μια κυνική και τυχοδιωκτική αντιμετώπιση των πραγμάτων. Όλα ξεκινούν όταν ο Jesse προτείνει στην Celine να κατεβεί μαζί του στην Βιέννη και να περάσουν την ημέρα μαζί. Στην ερώτησή της γιατί να κάνει κάτι τέτοιο της απαντά ότι ίσως μετά από 10-20 χρόνια να είναι παντρεμένη και ίσως να μην είναι ευτυχισμένη με τον άντρα της και να σκέφτεται τι θα είχε γίνει αν είχε διαλέξει κάποιον άλλον, και ότι είναι η ευκαιρία της να διαπιστώσει ότι ο ίδιος δεν διαφέρει από του υπόλοιπους. Κάπως έτσι κάμπτονται οι όποιες ενστάσεις της Celine και κατεβαίνουν μαζί στην όμορφη Βιέννη.

Ο Jesse δεν έχει αρκετά χρήματα για ξενοδοχείο και έτσι αποφασίζουν να περιπλανηθούν στα μαγευτικά μέρη της Βιέννης μέχρι το πρωί όταν και φεύγει η πτήση του. Και μην πάει το μυαλό σας σε one night stand και χολιγουντιανού τύπου έρωτες. Εδώ έχουμε να κάνουμε με πιο ανθρώπινα και πραγματικά δεδομένα. Δύο νέοι απλοί, καθημερινοί σαν την συντριπτική πολυψήφια των νέων όλου του κόσμου. Δεν κυκλοφορούν με ακριβά αυτοκίνητα, δεν φορούν πανάκριβα ρούχα και δεν συζητούν για διακοπές σε εξωτικά νησιά. Τριγυρνούν σε μια ξένη πόλη και συζητούν για πράγματα καθημερινά που απασχολούν τους ανθρώπους της ηλικίας τους και όχι μόνο. Η περιπλάνησή τους στην Βιέννη λειτουργεί από την μια σαν ξεναγός στην πόλη και από την άλλη σαν «ταξίδι» προς την απελευθέρωση αισθημάτων, ιδεών και ενδόμυχων σκέψεων. Συζητούν για τα πάντα: την ζωή τους, την θρησκεία,τον έρωτα και τις εντυπώσεις τους από την Βιέννη. Είναι πολύ πιο εύκολο να ανοιχτείς σε κάποιον άγνωστο που έτυχε (?) να περάσεις μαζί του κάποιες ώρες γνωρίζοντας ότι από το άλλο πρωί δεν θα τον ξαναδείς παρά σε κάποιον οικείο σου. Μπορείς να του μιλήσεις για τα πάντα χωρίς δισταγμό και οποιαδήποτε σκέψη ντροπής. Καθώς οι ώρες περνούν και η νύχτα πλησιάζει γίνεται όλο και πιο έντονη η έλξη και ο θαυμασμός που νιώθουν ο ένας για τον άλλο.

Σε κάποιο λούνα πάρκ έρχεται το πρώτο φιλί και εκεί όλα αλλάζουν. Στην βόλτα τους στην Βιέννη ένας πλανόδιος ποιητής (ναι υπάρχουν και τέτοιοι) τους προτείνει να τους γράψει ένα ποίημα με θέμα όποια λέξη αυτοί διαλέξουν ώστε να «κερδίσει» την οικονομική τους βοήθεια. Διαλέγουν την λέξη “milkshake” και εκείνος τους γράφει το Delusion Angel (το οποίο έχει γραφτεί ειδικά για την ταινία από τον ποιητή David Jewell), που δείχνει να είναι γραμμένο μόνο για αυτούς και την «περιπέτεια» που ζούνε. Η ερωτική συνεύρεση τους τελικά δεν είναι απλώς μια πράξη σεξουαλικής ικανοποίησης αλλά περισσότερο επισφράγισης και δημιουργία δυνατής ανάμνησης μεταξύ δυο ανθρώπων που αφενός νιώθουν έλξη ένας για τον άλλο και αφετέρου ξέρουν ότι από το άλλο πρωί δεν θα ξαναϊδωθούν. Εκεί ο Jesse λέει ότι αν μπορούσε να διαλέξει θα προτιμούσε να την παντρευτεί παρά να μην την δει ξανά. Το πρωί έρχεται και οι δυο τους πρέπει να χωρίσουν για πάντα. Εκεί πάνω στην αποβάθρα των τρένων δίνουν την υπόσχεση να βρεθούν ξανά σε έξι μήνες στο ίδιο σημείο και πέφτουν οι τίτλοι τέλους.

Το στόρι είναι εμπνευσμένο από την γνωριμία του σκηνοθέτη Richard Linklater συνάντησε σε ένα κατάστημα στην Φιλαδέλφεια. Ο Linklater για να δυναμώσει σε όλα τα επίπεδα τους διαλόγους του ζευγαριού, πρότεινε στην Kim Krizan να συνεργαστούν στο σενάριο όπως και έγινε τελικά. Δείτε την ταινία και απολαύστε τους πραγματικά υπέροχους διαλόγους των πρωταγωνιστών του. Μαγευτείτε από τα τοπία της Βιέννης και μείνετε καρφωμένοι στην οθόνη στις σκηνές του καφέ (όπου προσποιούνται ότι τηλεφωνούν σε φίλους και τους εξηγούν τι τους συμβαίνει) και στο νεκροταφείο Nameless στο Simmering. (όπου είναι θαμμένοι άνθρωποι χωρίς ταυτότητα). Φυσικά απολαύστε την σκηνή που ο Jesse πείθει την Caline να τον ακολουθήσει, την σκηνή του ποιήματος καθώς και την τελευταία στον σταθμό των τρένων. Καλή σας προβολή.


Monday, 27 April 2009

Radio γιουσουρούμ: Tα τραγούδια των αναρτήσεων (ή αλλιώς: από τις κασέτες στα e-mixtapes)..

Τα mixtapes είναι η νέα (όμορφη) "τρέλα" που κυκλοφορεί παντού!! Όπως γινόταν κάποτε (δεν λέμε πριν από πόσα χρόνια, γιατί...) με τις κασετούλες που άλλαζαν χέρι με αστραπιαίους ρυθμούς. Τότε δεν υπήρχαν τα αντιγραφικά, σε πολλές περιπτώσεις ούτε καν τα CD, τα mp3 δεν είχαν «ανακαλυφθεί» ακόμη ενώ οι δίσκοι ήταν από την μια σχετικά ακριβοί (φθηνότεροι πάντως από τα CD) ενώ δεν μπορούσες να βρεις και δίσκους με επιλογές της αρεσκείας σου. Έτσι όλοι λίγο πολύ καταφεύγαμε στις κασέτες. Και όχι δεν εννοούμε τις εταιρικές κασέτες, αλλά τις άλλες. Τις απαγορευμένες και τις παράνομες που ή τις φτιάχναμε μόνοι μας (ακόμη και από το άλλο πειρατικό της εποχής το ράδιο) ή καταφεύγαμε στο πλησιέστερο δισκοπωλείο (για να γράψουμε τις «νέες» επιτυχίες)!!! Όσοι έχετε μεγαλώσει μουσικά σε αυτή την εποχή και το «πολιτιστικό» περιβάλλον καταλαβαίνετε τι λέμε και τι εννοούμε. Και μετά ήρθαν τα CD και λίγο (έως αρκετά) αργότερα τα mp3 και ξεπουλήσαμε (ευτυχώς όχι εμείς) τους δίσκους μας για ένα πιάτο, συγγνώμη κιλό CDs με αποτέλεσμα να τρέχουμε τώρα να (ξανά)αγοράσουμε τους δίσκους μας πίσω δίνοντας ένα καράβι (άντε βαρκούλα) euros. Ναι τους ίδιους που είχαμε απαρνηθεί για ένα πινάκιο CD. Τελοσπάντων ας προσέχαμε!!!

Και από τα mixtapes των κασετών περάσαμε στα ηλεκτρονικά mixptapes, και από το χέρι-χέρι στο blog-blog και στο site-site!! Χωρίς όλα αυτά να είναι κακό αλλά απλά η εξέλιξη των πραγμάτων και της τεχνολογίας (Φυσικά υπάρχουν και τα mixtapoes που διανέμονται σε φυσικό μέσο CD). Εδώ στο γιουσουρούμ έχουμε αρχίσει το χτίσιμο ενός ιδιότυπου mixptape (μπορείτε να το πείτε για podcast χωρίς μπλα μπλα) από την πρώτη ανάρτηση-αφιέρωμα στην ελληνική indie σκηνή.
Όπως ξέρετε οι τακτικοί μας (όσοι) αναγνώστες, σε κάθε ανάρτηση που παρουσιάζουμε μια μπάντα ή έχουμε μια συζήτηση (συνέντευξη) μαζί της ανεβάζουμε και ένα κομμάτι τους ώστε να ακούσετε και να έχετε και μια προσωπική (ακουστική) άποψη για το τι λέμε. (Τις περισσότερες φορές ανεβάζουμε για τον ίδιο λόγο και κάποια βίντεο αλλά αυτό είναι συζήτηση άλλης στιγμής). Έτσι το (πρώτο αυτό) e-mixtape που θα ακούσατε (ελπίζουμε) στο τέλος της ανάρτησης ή δίπλα (στην μόνιμη θέση του) περιέχει κομμάτια από: Fadeout (εδώ η παρουσίασή τους και εδώ η κουβέντα μαζί τους), Vello Leaf (εδώ η παρουσίασή τους και εδώ η κουβέντα μαζί τους) , Deadbeat Escapement (εδώ η παρουσίασή τους και εδώ η κουβέντα μαζί τους), Chromatic Sequence (εδώ η παρουσίασή τους και εδώ η κουβέντα μαζί τους),Serpentine (εδώ η παρουσίασή τους και εδώ η κουβέντα μαζί τους) ,Common Sense (εδώ η παρουσίασή τους) ,b-sides (εδώ η παρουσίασή τους και εδώ η κουβέντα μαζί τους) ,Matinee (εδώ η παρουσίασή τους και εδώ η κουβέντα μαζί τους) ,Carte postale (εδώ η παρουσίασή τους και εδώ η κουβέντα μαζί τους)


Thursday, 23 April 2009

Velvet Bus 2009 : On the road again...

Για το Velvet Bus (I) τα έχουμε πει πολλές φορές. Τόσο για την μουσική του διάσταση όσο και για το ομότιτλο (και πανέμορφο) φιλμάκι της Γκρατσιέλλας Κανέλλου!!! Όσοι λοιπόν δεν είχατε πέρυσι την ευκαιρία να δείτε από κοντά κάποια από τις "παραστάσεις" του μουσικού λεοφωρείου ή δεν έτυχε να περάσει από τα μέρη σας μην σκάτε. 'Εχετε την ευκαιρία να το κάνετε φέτος!! Σήμερα το βράδυ (21:30) λοιπόν ξεκινάνε τα δρομολόγια του Velvet Bus 2009 με πρώτη στάση στο Κ44 (Κωνσταντινουπόλεως 44) στην Αθήνα!! Στο Κ44 θα εμφανιστεί όλη η "σταθερη" σύνθεση του VelvetBUs: THE CALLAS feat. The Callasettes, LE PAGE, EXPOSED BY OBSERVERS και BERLIN BRIDES. Προσθέσετε στους λόγους υπερ του να πάτε και το γεγονός ότι θα γίνει επίσης η πρώτη και επίσιμη παρουσίαση του νέου Lp των The Callas και φύγαμε!!!

Η απάντηση στο ερώτημα γιατί ξανά στο δρόμο και VELVET BUS 2009, από το ίδιο το VELVET!!!
"... Κι αν το κίνητρο για την πρώτη φορά ήταν η προσωπική μας τρέλα και η διάθεση να ζήσουμε κάτι από τα μυθικά tours και τα ηρωικά nightliners της pop κουλτούρας, το κίνητρο για τη δεύτερη φορά (και για όσες θ’ ακολουθήσουν) είναι η επιθυμία των άλλων, η ανάγκη να ξαναγίνει, γιατί ένα σωρό πόλεις επικοινώνησαν μαζί μας και μας ζήτησαν «να περάσουμε κι από κει». Είναι τα γκρουπ που θέλουν διακαώς να συμμετέχουν, είναι η φανερή ανάγκη να ξαναγίνει η φάση, όχι μόνο γιατί είναι ωραία κι έχει την πλάκα του να συμμετέχεις, αλλά γιατί φαίνεται να τροφοδοτεί μια ανάγκη: τη διαρκή κινητικότητα της ελληνικής σκηνής, την επιθυμία των επαρχιακών πόλεων (μετά από πολλά χρόνια) να δουν και ν’ ακούσουν από κοντά τα νέα συγκροτήματα, ακόμη κι αυτά που δεν έχουν δισκογραφία, αφού από το internet μπορούν να έρθουν σε επαφή με κάθε συγκρότημα..."

Μετά το σημερινό εναρκτήριο Live το λεωφορείο του VELVET (ξανα) αρχίζει το ταξίδι την Πέμπτη 30 Απριλίου όταν και θα κάνει την πρώτη του στάση για φέτος στη Λειβαδιά στο PIU (Πλατεία Εθν. Αντιστάσεως) την ίδια ώρα -21:30!! Και μετά άντε πάλι: κουβάλημα, ταλαιπωρία, σύντομο ύπνο, στήσιμο, ξεστήσιμο και φύγαμε για την επόμενη στάση!! Αναλυτικά το πρόγραμμα και οι στάσεις του VelvetBus 2009


Πέμπτη 30 Απριλίου Λειβαδιά - PIU

Παρασκευή 1 Μαΐου Βόλος - ΜΕΘΕΞΙΣ
Σάββατο 2 Μαΐου Λάρισα - STAGE
Κυριακή 3 Μαΐου Θεσσαλονίκη - NEW YORK
Δευτέρα 4 Μαΐου Σέρρες - OTRO BAR
Τρίτη 5 Μαΐου Καβάλα - Η ΑΛΙΚΗ ΕΧΕΙ ΛΑΘΟΣ ΑΓΟΡΙ
Τετάρτη 6 Μαΐου Ιωάννινα - ΘΥΜΩΜΕΝΟ ΠΟΡΤΡΕΤΟ
Πέμπτη 7 Μαΐου Πάτρα - MORE STEPS
Παρασκευή 8 Μαΐου Λαγκάδια Αρκαδίας - ΠΛΑΤΑΝΟΣ
Κυριακή 10 Μαΐου Ηράκλειο Κρήτης - LA BRASSERIE
Δευτέρα 11 Μαΐου Ηράκλειο Κρήτης - LA BRASSERIE


Όλα τα Live αρζίζουν στις 21:30 και μπορεί "...Οι Berlin Brides, οι Exposed by Observers, οι Le Page και οι Callas είναι τα σταθερά σχήματα αλλά... δρόμος είναι και θα υπάρχουν εκπλήξεις, jam-αρίσματα, προσθαφαιρέσεις, τοπικά συγκροτήματα και guest stars....". Καλή διασκέδαση λοιπόν και καλά μουσικά ταξίδια στο VELVETBUS2009. Θα τα πούμε σε κάποια από τις στάσεις του.!!!

Monday, 20 April 2009

42 χρόνια μετά:Non Devi Dimenticare...


42 χρόνια μετά...Μετά την νύχτα που τα τανκς βγήκαν στους δρόμους της Αθήνας και η Δημοκρατία πέρασε στην παρανομία...42 χρόνια μετά την νύχτα που τα όπλα βγήκαν από τις θήκες τους και πυροβόλησαν στην καρδιά της Δημοκρατίας. ...Τι να γράψει και τι να πει κανείς που δεν έχει γραφτεί και δεν έχει ειπωθεί όλα αυτά τα χρόνια?? Τίποτα!! Τίποτα απολύτως! Ίσως μόνο να θυμίσει τα λόγια των ανθρώπων που έζησαν αυτά που 42 χρόνια τώρα συζητάμε και σχολιάζουμε. Τίποτα που δεν πρόειπε (και δεν έζησε) ο Κοροβέσης, ο Παναγούλης και τόσοι άλλοι.. Τίποτε άλλο!!

Non Devi Dimenticare (Δεν πρέπει να ξεχάσεις)

Το γιουσουρούμ προτείνει να ακούσετε έναν δίσκο πραγματικό ντοκουμέντο. Έναν δίσκο διαμάντι που δεν πρέπει να μείνει στον σκληρό δίσκο αλλά να περάσει στις καρδιές όλων μας!! Το Non Devi Dimenticare ηχογραφήθηκε το 1974 και κυκλοφόρησε σε βινίλιο το 1979. Πρόκειται για ένα πραγματικό ντοκουμέντο, εξαιρετικά δυσεύρετο και σπάνιο. Το υλικό του άλμπουμ δεν έχει υποστεί από τότε καμιά επεξεργασία και δεν γνωρίζουμε εάν έχει επίσημη κυκλοφορία στην χώρα μας (τι να πει κανείς???). Στον δίσκο, με την ακαταμάχητη μουσική επένδυση του του Ennio Morricone, ακούγονται ποιήματα Αλέκου Παναγούλη με την φωνή του ίδιου, του Pier Paolo Pasolini, του Gian Maria Volonte και της Adriana Asti. Δεν γνωρίζουμε ποιός μας έκανε την χάρη και τον ανέβασε στο διαδίκτυο και να του αποδώσουμε τα εύσημα και τις ευχαριστίες μας (αν εσείς το γνωρίζετε πείτε μας). ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ...Εδώ μπορείτε να κατέβάσετε το αρχείο!!!
Αδέλφια που θα ζήσετε μετά από εμάς
μη καταριέστε τους δειλούς
που δίστασαν να μπούνε στον Αγώνα
Λυπηθείτε τους και συνεχίστε τον δρόμο μας.
Αλέκος Παναγούλης

Friday, 17 April 2009

Οδυσσέας Ελύτης - ΚΥΡΙΑΚΗ (ΠΑΣΧΑ)

ΚΥΡΙΑΚΗ (ΠΑΣΧΑ)
Καθαρή διάφανη μέρα. Φαίνεται ο άνεμος που ακινητεί με τη μορ-
φή βουνού κει κατά τα δυτικά. Κι η θάλασσα με τα φτερά διπλωμέ-
να, πολύ χαμηλά, κάτω από το παράθυρο.

Σου 'ρχεται να πετάξεις ψηλά κι από κει να μοιράσεις δωρεάν την
ψυχή σου. Ύστερα να κατεβείς και, θαρραλέα, να καταλάβεις τη
θέση στον τάφο που σου ανήκει.

ΚΥΡΙΑΚΗ (ΠΑΣΧΑ) B
Ασμάτιον
Ανεμόεσσα κόρη ενήλικη θάλασσα
πάρε το κίτρο που μου 'δωκε ο Κάλβος
δικιά σου η χρυσή μυρωδία

Μεθαύριο θα 'ρθουν τ' άλλα πουλιά
θα 'ναι πάλι ελαφρές των βουνών οι γραμμές
μα βαριά η δική μου καρδία.

(Από την ποιητική συλλογή «Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου»,1984)


Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση. Όπως και να τα ενοοεί ο καθένας μας!!!