Συζήτηση με τους fadeout

Πριν λίγο καιρό φιλοξενήσαμε εδώ στο "Γιουσουρούμ" τους fadeout αρχίζοντας τις παρουσιάσεις των συγκροτημάτων της Ελληνικής ανεξάρτητης (και όχι μόνο) σκηνής που αγαπάμε. Εκτός όμως από την παρουσίαση των συγκροτημάτων, θέλησή μας είναι να «ακούσουμε» και τι έχουν να μας πούνε τα ίδια τα παιδιά αυτά για την Ελληνική μουσική σκηνή. Η γνώμη τους (για εμάς) μετράει περισσότερο, διότι εκείνοι ζουν μέσα στην μουσική πραγματικότητα της χώρας και σίγουρα έχουν πολλά να πούνε. Έτσι σήμερα «εγκαινιάζουμε» τις συζητήσεις με τα συγκροτήματα του χώρου με τους fadeout. Ήταν οι πρώτοι που ανέβηκαν στην indie σκηνή μας έτσι (φυσιολογικά) είναι και οι πρώτοι με τους οποίους είχαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τα παιδιά για την προθυμία τους να συμμετάσχουν στο εγχείρημα του «Γιουσουρούμ» και φυσικά να τους ευχηθούμε καλή δύναμη και καλή συνέχεια. Ο λόγος περνά στους πρωταγωνιστές!!!

1. Αν και δημιουργηθήκατε ως μπάντα το 2002 το πρώτο σας (ομότιτλο) άλμπουμ κυκλοφόρησε τέλη του 2006. Να υποθέσω ότι αντιμετωπίσατε τις "γνωστές" δυσκολίες (που αντιμετωπίζουν όλα του group του είδους) με την εξεύρεση δισκογραφικής στέγης?
Όπως όλα τα γκρουπ και εμείς περάσαμε ένα διάστημα που αναζητήσαμε τον ήχο μας και την ταυτότητά μας στον χώρο. Έπειτα αφιερώσαμε ένα σημαντικό διάστημα στο να αφήσουμε το γκρουπ να δέσει και να εξελιχθεί καλλιτεχνικά και το album ήρθε απλά όταν αισθανθήκαμε έτοιμοι.

2. Γιατί πιστεύετε ότι οι "μεγάλες" δισκογραφικές εταιρίες δεν υπογράφουν (εύκολα) συγκροτήματα σαν τους fadeout?
Οι μεγάλες εταιρείες δύσκολα υπογράφουν οποιονδήποτε καλλιτέχνη πλέον. Ιδίως όταν δεν μπορούν να τον φανταστούν σαν 30 δευτερόλεπτα διαφημιστικού χρόνου.

3.Oι Raining Pleasure με την διασκευή του Reflections κατάφεραν να πουλήσουν (αν δεν κάνω λάθος) περισσότερα από 35000 αντίτυπα, και σε συνδυασμό με την απόφασή τους να δώσουν δύο τραγούδια τους σε διαφημίσεις έβαλαν την Αγγλόφωνη Ελληνική σκηνή σε κάθε σπίτι. Πιστεύετε ότι η δυναμική που δημιουργήθηκε (αν δημιουργήθηκε) μετά από αυτές τις κινήσεις βοήθησε την υπόλοιπη ελληνική σκηνή του είδους?
Προφανώς δόθηκε μια σχετική δυναμική στο χώρο, αλλά πόσοι από αυτούς που είδαν χιλιάδες φορές τη διαφήμιση γνώρισαν πραγματικά και τους RP και την υπόλοιπη σκηνή; Αυτό πρέπει να μας απασχολεί περισσότερο.

4.Την δυναμική-ώθηση αυτή την εκμεταλλεύτηκαν όπως έπρεπε οι "αρμόδιοι"? Και δεν αναφέρομαι στις υπόλοιπες μπάντες αλλά στις δισκογραφικές, στον τύπο, την τηλεόραση κλπ
Όχι, μάλλον γιατί δεν γνώριζαν και πως να το κάνουν.

5.Eσεις θα "ντύνατε" μουσικά διαφημιστικά σποτ?
Δεν το επιδιώκουμε, αλλά η προβολή και οι οικονομικές απολαβές δεν μπορούν να αφήνουν κανένα μουσικό αδιάφορο σήμερα, πολύ περισσότερο αφού δεν υπάρχουν και πολλές εναλλακτικές λύσεις.

6.Πόσο διαφορετικοί είναι οι σημερινοί fadeout τώρα σε σχέση με το πρώτο σας demo?
Διαφορετικοί κατά ένα μέλος και αρκετή ωριμότητα που αυτά τα χρόνια ενασχόλησης με τη μουσική, τις συναυλίες και τη δισκογραφία μας πρόσφεραν. Και ίσως κάπως διαφορετικοί ως προς το πως αντιμετωπίζουμε την ίδια την ύπαρξη της μπάντας.

7.Ακούμε ή διαβάζουμε για το Χ πετυχημένο ελληνικό συγκρότημα της ανεξάρτητης/εναλλακτικής σκηνής. Τι σημαίνει τελικά επιτυχία για ένα γκρουπ σαν εσάς? Πωλήσεις? Καλές κριτικές και μόνο? Διάρκεια στο χρόνο? αναγνώριση? Καριέρα στο εξωτερικό?
Προσωπική ικανοποίηση πάνω από όλα για την δημιουργική μας δραστηριότητα.

8. Εσείς πως αισθανθήκατε με την καλή κριτική του αμερικάνικου e-zine "Independent Clauses για το Time?
Ήταν μια από τις πρώτες πολύ καλές αντιδράσεις στη δουλειά μας μέχρι τότε και φυσικό ήταν να μας ικανοποιήσει ιδιαίτερα.

9. Το άλμπουμ σας παρότι κυκλοφόρησε στα τέλη του 2006 είχε συμπεριληφθεί στα καλύτερα της χρονιάς, κα μάλιστα στο νο17,σύμφωνα με το Ποπ και Ροκ. Υπήρχε αντίστοιχη εμπορική απήχηση ή τελικά στη Ελλάδα πολλοί αγαπάνε την indie σκηνή αλλά λίγοι αγοράζουν αυτά τα άλμπουμ?
Όχι, τουλάχιστον αναλογικά με την κατάταξη του περιοδικού. Πάντως είναι βέβαιο ότι ποσότητα πωλήσεων και ποιότητα μουσικής δεν συμβαδίζουν πάντα στη σύγχρονη μουσική βιομηχανία. Στην Ελλάδα ιδιαίτερα όπου ο όρος «βιομηχανία» υπάρχει μόνο κατ’ ευφημισμόν τα πράγματα είναι συχνά ακόμη πιο άσχημα.


10. Το πρώτο σας άλμπουμ έχει γεμίσει προσδοκίες αλλά κα ανυπομονησία τους φίλους της Ελληνικής indie μουσικής. Στην σελίδα σας στο myspace έχετε ανεβάσει δυο βίντεο με νέα κομμάτια σας, το Afterwards και το Fragile State Of Mind. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει νέο άλμπουμ στα σκαριά?
Δεν σχεδιάζουμε απαραίτητα ένα δίσκο όταν γράφουμε νέα κομμάτια. Η δημιουργία άλλωστε είναι ο βασικός λόγος ύπαρξης του γκρουπ. Εάν αισθανθούμε ότι υπάρχει ένα σύνολο τραγουδιών που θέλουμε να γίνει άλμπουμ θα κυκλοφορήσουμε κάτι. Μέχρι τότε το myspace μας θα φιλοξενεί σε διάφορες μορφές το όποιο νέο υλικό θέλουμε να ακουστεί.

11. Αλήθεια γιατί δεχτήκατε να μιλήσετε σε ένα blog?
Όταν κάποιος ενδιαφέρεται να μάθει κάτι συνήθως απαντάμε. Περιοδικό, site, blog ή ένας φίλος μας είναι περίπου το ίδιο...

12. Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να πείτε αλλά δεν σας το έχουν ρωτήσει ποτέ? Μπορείτε να το πείτε εδώ.
Η εναλλακτική μουσική σκηνή, είναι στην ουσία μια παγκόσμια σκηνή. Θα ήταν ευχάριστο και τα ελληνικά γκρουπ να έχουν την δική τους ξεχωριστή θέση σε αυτήν αντί να περιορίζονται μονάχα στο εσωτερικό.

13. Τέλος θα θέλαμε να μας πείτε για την πιο δυνατή στιγμή που βιώσατε ως μπάντα (είτε είναι σε ζωντανή σας εμφάνιση είτε όχι) καθώς και να μας δώσετε το τοπ5 (κατά την γνώμη σας) της Ελληνικής ανεξάρτητης σκηνής.
Η στιγμή που ολοκληρώθηκε η παραγωγή του άλμπουμ ήταν πολύ σημαντική και βέβαια οι περισσότερες ζωντανές εμφανίσεις. Κάθε ζωντανή εμφάνιση έχει την δική της ένταση, η εμφάνιση μας στο Gagarin, ανοίγοντας για τους Puressence, η πρόσκληση από τους Closer, που οδηγησε στην συναυλια στο Mad club και η παρουσίαση του δίσκου μας στο FNAC Forum του Mall ίσως είναι οι πιο ξεχωριστές. Από καλές μπάντες της ανεξάρτητης σκηνής σε τυχαία σειρά οι Closer και οι Bokomolech που ανήκουν στους λίγους που ξεκίνησαν την αγγλόφωνη σκηνή στα 90s, οι Film, οι Serpentine που δεν υπάρχουν πλέον, και αρκετά πιο καινούρια σχήματα που φαίνεται πως έχουν να δώσουν πράγματα.

Ελπίζουμε να βρήκατε την συζήτηση (που ξεκίνησε για mini αλλά μας βγήκε λίγο large!!) όπως και εμείς ενδιαφέρουσα. Να ευχαριστούσουμε τα παιδιά για ακόμη μια φορά και να σας προτείνουμε το αλμπουμ των fadeout για τις διακοπές σας (και όχι μόνο) καθώς και να (ξανα)ακούσετε το τραγούδι της ανάρτησης (δίπλα). Τα υπόλοιπα στην σελίδα των fadeout στο myspace. Καλό σας απόγευμα.

Οι Fadeout στην indie σκηνή του Γιουσουρούμ.

Το Γιουσουρούμ αγαπά την Ελληνική (και όχι μόνο) ανεξάρτητη σκηνή. Λατρεύει όλους εκείνους που κόντρα στο ρεύμα της Ελληνικής μουσικής πραγματικότητας αρνούνται να κινηθούνε (μουσικά) στον δρόμο που χάραξε ο Φοίβος (δεν θέλω ου!!!). Θαυμάζει τα παιδιά εκείνα που αντί να γράφουν «τραγουδάκια» -σ’αγαπώ μ’αγαπάς, τι θα γίνει μ’εμάς κλπ- στην μητρική μας γλώσσα διαλέγουν έναν δύσκολο και πολλές φορές αδιέξοδο δρόμο, αυτόν της αγγλόφωνης ηχογράφησης. Νιώθει «κοντά» στα συγκροτήματα ή τους μεμονωμένους δημιουργούς που γράφουν μεν στην Ελληνική αλλά όχι δυο κουπλέ, ένα ρεφρέν, δυο χαρούμενες συγχορδίες και πάμε για πίστα και γαρίφαλα. Και φυσικά δεν υποτιμά τους πραγματικούς Έλληνες δημιουργούς, όπως ο Χατζιδάκις, ο Λοϊζος, ο Τσιτσάνης κ.α. και τους κομιστές των δημιουργών τους. Αυτό όμως είναι θέμα μιας άλλης μελλοντικής ίσως ανάρτησης (όπως και η ελληνόφωνη εναλλακτική σκηνή). Τα τελευταία μουσικά εμπορεύματα του Γιουσουρούμ αφορούν στην Ελληνική indie σκηνή όπως έχουμε συνηθίσει να την αποκαλούμε. Αναλύσεις και συζητήσεις για το θέμα πιθανώς θα έχετε ακούσει και διαβάσει πολλές. «Αιώνιες» ερωτήσεις με γκρίζες τις περισσότερες φορές απαντήσεις:

Υπάρχει indie σκήνη στην χώρα μας? Οι Raining Pleasure ανήκουν σε αυτή? Οι Matisse τι είναι ? Εναλλακτικό, mainstream ή indie ροκ? Υπάρχει τελικά Ελληνόφωνο Ροκ? Οι πολυεθνικές γιατί υπογράφουν τέτοια συγκροτήματα και μετά δεν τα προωθούν? Είναι η Πάτρα η indie «πρωτεύουσα» ? κλπ κλπ κλπ.

Απαντήσεις δεν θα βρείτε ούτε σε τούτη την ανάρτηση, γιατί ο σκοπός της είναι διαφορετικός. Είναι κάτι σαν διαφημιστή καμπάνια!!! Το Γιουσουρούμ λοιπόν αποφάσισε να στήσει την δική του σκηνή (καλοκαιράκι είναι) και να σας παρουσιάσει μερικά από τα αγαπημένα του σχήματα της indie (και όχι μόνο) σκηνής της χώρας. Οι πρώτοι που ανεβαίνουν στην σκηνή μας είναι οι FADEOUT.

Οι FADEOUT δημιουργήθηκαν ως τρίο στην Αθήνα το 2002 και μερικούς μήνες αργότερα απέκτησαν την τελική τους (έως σήμερα) πενταμελή σύνθεση: Βαγγέλης Ασλανίδης (drums, percussion, sound programming), Νίκος Αργυρόπουλος (bass), Μαρία Καμπουράκη (vocals), Αλέξανδρος Δαρμής (keyboards, nord lead synthesizers, samplers) και Γιάννης Γιώτης(guitars). Όσο για το στιλ τους και τις επιρροές τους? Οι ίδιοι ομολογούν πως την πρώιμη εκείνη περίοδο τους ο ήχος τους «άρχισε να εμφανίζει επιρροές από το σύγχρονο indie pop/rock, το post-rock, τον ήχο της σκηνής του Bristol, αλλά και από καλλιτέχνες της electronica» Αυτά για τότε, γιατί αργότερα το γκρουπ άρχισε να πατάει καλύτερα στα «μουσικά» του πόδια και να ενσωματώνει στοιχεία ανεξαρτήτου προέλευσης (μα βάση πάντα το indie pop/rock) και να πειραματίζεται περισσότερο χωρίς πλέον τα αρχικό (φυσιολογικό) τους άγχος.

Ήταν Μάρτιος του 2005 όταν στο Γιουσουρούμ ακούστηκαν για πρώτη φορά οι FADEOUT. Και τι ντεμπούτο ε? Με μια λέξη :όμορφο!!! Το (πάλαι ποτέ) Ποπ και Ροκ (ροκ& ρολ) κυκλοφορούσε με δυο διαφορετικά εξώφυλλα και CDs (σε συνεργασία με την Hitch Hyke). Επιλέξαμε το SECRET TAPES STUDIO II RECORDS και δεν πέσαμε έξω (βρείτε το στο blog του φίλου an205). Εκτός των FADEOUT το CD περιέχει κομμάτια των (επίσης αγαπημένων) INTERSTELLAR OVERDRIVE και των (δυστυχώς πρόωρα διαλυμένων) SERPENTINE. Το CD πήγαινε για πολύ καιρό αυτόματα στο δέκατο κομμάτι του και μετά στα υπόλοιπα. Ο λόγος ήταν απλός, το SANCTUARY είχε κλέψει την μουσική μας ψυχή. (Ακούστε το δίπλα στο "τραγούδι της ανάρτησης")

Έτσι άρχισε το "ψάξιμο" για τους FADEOUT και η προσπάθεια να βρούμε την Demo κυκλοφορία τους (με τέσσερα όπως ανακαλύψαμε αργότερα κομμάτια). Δυστυχώς ακόμα και σήμερα δεν τα έχουμε καταφέρει. Το 2005 το συγκρότημα υπογράφει με γνωστή πολυεθνική εταιρεία για την κυκλοφορία του "I Don't Care” σε ένα Last Chance remix όπως χαρακτηρίζεται στην συλλογή του Δ. Παπασπυρόπουλου με τίτλο "Once Upon A Time" που κυκλοφορεί στο τέλος του έτους. Εκεί έρχεται μια μικρή απογοήτευση!!! Όχι φυσικά για την συλλογή... (ακούστε το τραγούδι και στο ντεμπούτο άλμπουμ των fadeout και συγκρίνετε).

Φυσικά ποτέ τους δεν σταμάτησαν να κάνουν ζωντανές (ολοζώντανες) εμφανίσεις και να συμμετέχουν στις μεγαλύτερες μουσικές συναντήσεις της Ελληνικής indie σκηνής. Το επόμενο βήμα τους ήρθε φυσιολογικά και ήταν η κυκλοφορία του ομότιτλου ντεμπούτο τους από την MSEN Music στις 31/10/2006.

Ένα άλμπουμ που περιέχει όμορφες και δυνατές στιγμές ποπ, αναμιγμένες με κατάλληλες δόσεις indie rock και electronica, ενώ η φωνή της Μαρία Καμπουράκη δημιουργεί ένα εξαίσιο περιτύλιγμα. Μπορεί οι επιροές από Radiohead και Portishead (χωρίς διάθεση μιμητισμού) να δίνουν το παρόν αλλά καθώς τα κομμάτια προχωρούν δίνουν την θέση τους στην προσωπική σφραγίδα μιας καλοδουλεμένης μπάντας. Οι Fadeout κατάφεραν να αποφύγουν (περί κατορθώματος πρόκειται εάν σκεφθείτε την εμμονή των περισσότερων ελληνικών γκρουπ ειδικά στα πρώτα τους άλμπουμ) τα πολύ έντονα σολαρίσματα και τα «οπερικά» φωνητικά. Το repeat είναι αναπόφευκτο σε πολλά από τα κομμάτια του άλμπουμ. Τραγούδια όπως το Homeless, το Lost Song και το Dire Addiction μένουν χαραγμένα στο αυτί μας για ώρες μετά το άκουσμά τους. Φυσικά και δεν ξαχάσαμε το αγαπημένο Sanctuary (Transposed edit) αλλά ούτε και το Time χάρη στο οποίο οι Fadeout απόσπασαν τα πρώτα τους διεθνή κολακευτικά σχόλια από το μουσικό e-zine "Independent Clauses". Ακούστε τα στη σελίδα τους στο myspace και πείτε μας εάν συμφωνείται μαζί μας. Το fadeout μας γέμισε προσδοκίες για την επόμενη δισκογραφική του απόπειρα. Ελπίζουμε να μην αργήσει άλλο.

Σας αφήνουμε με ένα νέο τραγούδι των fadeout με τίτλο "Fragile State Of Mind" από την ζωντανή τους εμφάιση στο Gagarin 205 (23.11.2007). Καλή σας νύχτα!!!