Abbey Road: η παράξενη ιστορια πίσω από ένα διάσημο εξώφυλλο (τελικά Paul Is Dead??)...ι

Το Abbey Road, το έβδομο (επίσημο) άλμπουμ των Beatles, κυκλοφόρησε 26 Σεπτεμβρίου του 1969 και είναι το τελευταίο άλμπουμ που ηχογράφησαν μαζί τα σκαθάρια. Θεωρείται από πολλούς ως ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του θρυλικού συγκροτήματος (και όχι μόνο), ενώ το εξώφυλλό του είναι ένα από τα διασημότερα εξώφυλλα δίσκων όλων των εποχών. Την παραγωγή και την ενορχήστρωση επιμελήθηκε ο George Martin (Apple Records) ενώ υπεύθυνοι ήχου (sound engeneering) υπήρξαν ο Geoff Emerick με βοηθό τον (γνωστό) Alan Parsons. Όμως εδώ δεν θα μας απασχολήσει το μουσικό κομμάτι του Abbey Road αλλά το διάσημο εξώφυλλό του και οι παράξενες ιστορίες που κρύβονται πίσω από αυτό. Σύμφωνα με τον Geoff Emerick «...κάποια στιγμή υπήρξε η σκέψη το άλμπουμ να ονομαστεί Everest (από την μάρκα τσιγάρων που κάπνιζα εκείνη την εποχή) ...». Μάλιστα είχε βρεθεί και το concept του εξωφύλλου με μια φωτογράφηση των σκαθαριών στα Ιμαλάια. Ευτυχώς όμως οι Beatles αποφάσισαν να αλλάξουν το τίτλο σε Abbey Road (από τον δρόμο στον οποίο βρίσκεται το πασίγνωστο πλέον στούντιο ηχογραφήσεων) δίνοντας μας (άθελά τους??) μια από τις πιο παράξενες ιστορίες μουσικής τρέλας όλων των εποχών. Επιμελητής του εξώφύλλου ήταν ο John Kosh (Apple Records) ενώ την περιβόητη φωτογραφία τράβηξε στις 8 Αυγούστου 1969 ο Iain Macmillan έχοντας στην διάθεσή του μόνο 10 λεπτά!!! Η φωτογραφία στο εξώφυλλο δείχνει τα σκαθάρια να διασχίζουν μια διάβαση (την διασημότερη ίσως πλέον του κόσμου). Πρώτος ο Lennon φορώντας λευκό κουστούμι, ακολουθεί ο Starr στα μαύρα, ο McCartney επίσης με κουστούμι ενώ ο Harrison είναι ο μοναδικός που φορά τζιν. Παρατηρώντας κανείς το εξώφυλλο μπορεί να διαπιστώσει ότι ο McCartney είναι ξυπόλυτος, έχει διαφορετικό βηματισμό από τους άλλους τρεις και επιπλέον κρατά ένα τσιγάρο στο δεξί του χέρι παρόλο αριστερόχειρας. Επίσης αριστερά υπάρχει ένας σκαραβαίος παρκαρισμένος (ο οποίος ανήκε σε κάτοικο της περιοχής), ενώ δεξιά στο πεζοδρόμιο και δίπλα από ένα αυτοκίνητο της αστυνομίας στέκεται ένας περαστικός αμερικάνος τουρίστας (Paul Cole) ο οποίος αγνοούσε την συμμετοχή του στην περίφημη φωτογραφία μέχρι που είδε το εξώφυλλο του δίσκου. Τώρα τι σημασία έχουν αυτές οι λεπτομέρειες?? Μεγάλη αν διαβάσετε την συνέχεια της ιστορίας.

Όλα ξεκίνησαν στις 12 Οκτωβρίου του 1969 όταν ο ραδιοφωνικός παραγωγός Russ Gibb (στο WKNR-FM του Μίσιγκαν) δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από κάποιον που συστήθηκε ως Tom (αργότερα αναγνωρίστηκε ως Tom Zarski) και ο οποίος ανακοίνωσε πως ο Paul McCartney ήταν νεκρός, ζητώντας από τον Gibb να παίξει ανάποδα το Revolution 9 από το White Album. O Gibb (και πολλοί άλλοι μετά) ισχυρίστηκε πως άκουσε «Turn me on, dead man, turn me on, dead man, and turn me on, dead man ». Αυτό ήταν. Το «νέο» πήρε τεράστιες διαστάσεις και διαδόθηκε παντού μέσα σε ελάχιστο χρόνο και από ψίθυρος έγινε βοή (και φυσικά ο Gibb και ο σταθμός έγιναν διάσημοι). Η ιστορία (που στην ουσία κατασκεύασαν οι οπαδοί του γκρουπ) θέλει τον McCartney να έχει σκοτωθεί την Τετάρτη 9 Νοεμβρίου του 1966 όταν μετά από έναν καβγά με τους υπόλοιπους (τότε δούλευαν στο υλικό του Sgt Pepper's Lonely Hearts Club) πήρε το αυτοκίνητό του (Austin-Healey) έφυγε και στον δρόμο σκοτώθηκε. Το ατύχημα κρατήθηκε μυστικό με την συμβολή της αστυνομίας, του γκρουπ, της εταιρίας κλπ. Οι υπόλοιποι Beatles θέλοντας να καλύψουν το γεγονός (συμβολαία, εμφανίσεις κλπ) αντικατέστησαν τον Paul με τον William Shears Campbell, νικητή ενός διαγωνισμού για σωσίες του McCartney, από το Οντάριο. Πολλοί ισχυρίζονται ότι η ομοιότητα ναι μεν ήταν καταπληκτική αλλά χρειάστηκαν και μερικές πλαστικές επεμβάσεις στις οποίες όμως ξέχασαν να διορθώσουν την ουλή στο πάνω χείλος του «νέου» McCartney. Ο Campbell κατά μερικούς λέγεται Billy Shears (όπως ο ηγέτης του Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band) ή William Sheppard (κατά το κομμάτι "The Continuing Story of Bungalow Bill"). Όλα αυτά έρχεται να τα «επιβεβαιώσει» σύμφωνα με τους υποστηρικτές της συνωμοσίας “Paul Is Dead” και το εξώφυλλο του Abbey.

Ο Lennon (πάντα σύμφωνα με τον μύθο) φορά λευκά ως θρησκευτικός ηγέτης, ο Starr φορά κουστούμι υπευθύνου γραφείου κηδειών, ο Harrison τζιν σαν εργάτης διάνοιξης τάφων ενώ ο McCartney είναι ξυπόλυτος διότι δεν χρειάζεται πλέον παπούτσια (είναι νεκρός). Το αυτοκίνητο της αστυνομίας αντιπροσωπεύει την κάλυψη που οι αρχές παρείχαν στο γεγονός ενώ οι πινακίδες του Volkswagen Beetle (LMW 281F) υποδηλώνουν ότι ο McCartney θα ήταν 28 (28IF) αν ζούσε τον καιρό του Abbey Road και ότι η Linda πενθεί (LMW - Linda McCartney Weeps). Oι πινακίδες του αυτοκινήτου κλάπηκαν μετά την κυκλοφόρία του άλμπουμ ενώ το ίδιο πουλήθηκε σε δημοπρασία το 1986 και τώρα βρίσκεται στ μουσείο Autostadt στο Wolfsburg της Γερμανίας.

Στο οπισθόφυλλο του άλμπουμ υπάρχουν δίπλα από το σχηματισμένο Βeatles οκτώ βούλες οι οποίες ενωμένες φτιάχνουν ένα τρία όσοι και τα εναπομείναντα σκαθάρια μετά τον θάνατο του Paul και επίσης μια ρωγμή στο τέλος της λέξης (Beatles) και δεξιά της φαίνεται αχνά ένα κρανίο. Η γυναικεία μορφή που περπατά υποτίθεται ότι είναι η Jane Asher φιλενάδα του McCartney την εποχή του ατυχήματος και στον ώμο της (θα πρέπει να) βλέπουμε την φιγούρα του εκλιπόντος. Οι οπαδοί του γκρουπ πιάστηκαν σε στίχους από διάφορα κομμάτια των Beatles για να στηρίξουν την θεωρία τους όπως ( «Τετάρτη πρωί στις 5 η ώρα καθώς η ημέρα αρχίζει» από το "She's Leaving Home", από τον ήχο συντριβής αυτοκινήτων ακούγεται στο "Revolution 9", «Τα έγγραφα πρωινού Τετάρτης δεν ήρθαν» από το Lady Madonna" κλπ). Και όπως είναι φυσικό έχουνε γραφτεί πολλά βιβλία για το όλο θέμα ενώ υπάρχουν και οι αντίστοιχες σελίδες στο ιντερνετ. Επανερχόμενοι στο Abbey Road να πούμε ότι την διάσημη διάβαση χρησιμοποίησαν και άλλα γκρουπ στα εξώφυλλά τους όπως οι Red Hot Chili Peppers στο The Abbey Road E.P, οι The Rutles' με την παρωδία Shabby Road καθώς και ο ίδιος ο McCartney στο άλμπουμ τους Paul is Alive θέλοντας να διακωμωδήσει την όλη θεωρία κ.α.

Ιστορίες συνομοσίας?? Ένα υπέροχο διαφημιστικό κόλπο?? Ιστορία μουσικής τρέλας φτιαγμένη από τους fan του συγκροτήματος?? Τι να πει κανείς?? Εμέις ξέρουμε ότι πρόσφατα ο Sir Paul McCartney κυκλοφόρησε νεο άλμπουμ με τίτλο Good Evening New York City με υλικό χογραφηνένο ζωντανά στο City Fields της Νέας Υόρκης. Αυτά!! Εσείς τι λέτε??

Animals: Η ιστορία πίσω από ένα διάσημο εξώφυλλο δίσκου (ή αλλιώς pigs do fly)

Υπάρχουν πολλές και σημαντικές διαφορές μεταξύ βινιλίου και CD. Άλλο να έχεις στα χέρια σου ένα μαύρο βελούδινο διαμάντι και άλλο ένα πλαστικό προϊόν. Διαφορετική αίσθηση σου δημιουργεί ένας δίσκος (και όταν λέμε δίσκος εννοούμε βινίλιο και μόνο) και άλλη ένα ψηφιακό μέσο. Πως να το κάνουμε, άλλο είναι να βλέπεις το εξώφυλλο ενός αγαπημένου άλμπουμ από την βινιλιακή (νέα λέξη!!) του έκδοση και άλλο από την ψηφιακή του, είτε αυτό είναι CD είτε (ακόμη χειρότερα) απλώς mb στον σκληρό δίσκο (καμία σχέση με το βινίλιο) του υπολογιστή σου. Παίρνοντας στα χέρια σου τον δίσκο χαίρεσαι να βλέπεις και να παρατηρείς ακόμη και τις λεπτομέρειες του εξωφύλλου, ενώ έχοντας στα χέρια σου το αντίστοιχο CD όχι απλώς δεν μπορείς να διακρίνεις λεπτομέρειες αλλά είναι σίγουρο ότι η δουλειά του ανθρώπου που επιμελήθηκε (ή) και σχεδίασε το εξώφυλλο δεν αποδίδεται με το τρόπο που της πρέπει (εξαιρούνται τα εξώφυλλα που έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για CD). Συν τις άλλοις υπάρχουν εξώφυλλα των οποίων η ιστορία έχει περάσει, ως κεφάλαιο ολόκληρο μερικές φορές, στην ιστορία της μουσικής. Και όταν αναφερόμαστε σε εμπνευσμένα εξώφυλλα δεν μπορεί να λείπουν φυσικά ο Storm Thorgerson και τα άλμπουμ των Pink Floyd.

Ας αρχίσουμε λοιπόν τις ιστορίες των διασήμων εξωφύλλων από το Animals. Ο Storm Thorgerson ανέλαβε την υλοποίηση του εξωφύλλου του το οποίο είχε σχεδιάσει ο ίδιος ο Waters!! (με άλλα λόγια ολόκληρο το Animals-στίχοι, μουσική, sleeve design- είναι εμπνεύσεως Waters). Το σκηνικό της φωτογραφίας –χωρίς το ιπτάμενο γουρούνι- είναι πραγματικό!! Πρόκειται για το εργοστάσιο ηλεκτρισμού Battersea Power Station του Λονδίνου. Ένα εργοστάσιο που συγκαταλέγεται στα αξιοθέατα της πόλης, μιας και εκτός από το εξώφυλλο του Animals έχει «πρωταγωνιστήσει» στην θρυλική ταινία Helpτων Beatles, ενώ χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες της ταινίας Sabotage (Alfred Hitchcock), του Full Metal Jacket, για το «παιδί των ανθρώπων» (Alfonso Cuarón, όπου «εμφανίζεται ως «η κιβωτός των τεχνών»), ενώ σκηνές του Batman -The Dark Knight έχουν γυριστεί στο εσωτερικό του!!

Και φτάνουμε στο θρυλικό φουσκωτό γουρούνι των Pink Floyd (Pink Floyd Pig) που πετά πάνω από το Battersea Power Station!!!. Το γουρούνι του Animals σχεδιάστηκε (και αυτό) από τον Waters ενώ κατασκευάστηκε από την E.R.G. Amsterdam τον Δεκέμβριο του 1976 για τις ανάγκες του διάσημου εξώφυλλου. Την πρώτη μέρα της φωτογράφησης ο ουρανός ήταν σκοτεινιασμένος και γεμάτος σύννεφα όπως ακριβώς τον ήθελε ο Thorgerson, ενώ είχε προσληφθεί και ένας ελεύθερος σκοπευτής σε περίπτωση που το τεράστιο γεμάτο ήλιο φουσκωτό γουρούνι «δραπέτευε».Τελικά η πτήση του γουρουνιού αναβλήθηκε και μαζί της και η φωτογράφιση για την επόμενη ημέρα χωρίς όμως την παρουσία του σκοπευτή τον οποίο ξέχασαν να ειδοποιήσουν!!!. Την επόμενη τελικά το γουρούνι έσπασε τα δεσμά που το κρατούσαν ενωμένο με το έδαφος και εξαιτίας της απουσίας του σκοπευτή και των ανέμων που επικρατούσαν εκείνη την ημέρα άρχισε μια τρελή μα ελεύθερη πτήση. Αμέσως στάλθηκε ελικόπτερο της αστυνομίας αλλά επέστρεψε μιας και δεν μπορούσε να ακολουθήσει το γουρούνι στα 5000μ , ενώ ειδοποιήθηκαν όλοι οι πιλότοι των πτήσεων για την παρουσία του στον αέρα και αναβλήθηκαν αρκετές πτήσεις από το αεροδρόμιο. Τελικά το φουσκωτό γουρούνι προσγειώθηκε σε ένα χωράφι χωρίς σοβαρές ζημιές και αφού επισκευάστηκε, την επόμενη άρχισαν πάλι τις φωτογραφήσεις για το εξώφυλλο.

Την Τρίτη ημέρα λοιπόν ο ουρανός ήταν πεντακάθαρος και δεν ταίριαζε στο σκεπτικό του Thorgerson και αφού φωτογράφισε το ιπτάμενο (πλέον) γουρούνι χρησιμοποίησε τις φωτογραφίες του ουρανού από την πρώτη ημέρα και του γουρουνιού από την τελευταία και έτσι προέκυψε το καταπληκτικό εξώφυλλο του Animals. H Algie (έτσι ονόμασαν την γουρούνα τους) συνόδευε το συγκρότημα σε όλες του τις εμφανίσεις μέχρι την αποχώρηση των Waters!! Ο Waters μετά, απαίτησε χρηματική αποζημίωση για κάθε εμφάνιση της θρυλικής γουρούνας με αποτέλεσμα τα εναπομείναντα μέλη να αλλάξουν το φύλλο της και να συνεχίσουν να το χρησιμοποιούν. Με απλά λόγια πρόσθεσαν αρσενικά γεννητικά όργανα στην Algie και όλοι ήταν ευχαριστημένοι!! Στην μετά Waters εποχή το (αρσενικό πλέον) γουρούνι χάθηκε άλλες δυο φορές το 1988: στις 12 Ιανουαρίου πριν από συναυλία και στις 6 Μαΐου όταν «κατέβηκε» στους θεατές οι οποίοι και το έκαναν κομμάτια. Να αναφέρουμε το γεγονός της παρουσίας δύο άγριων ιπτάμενων γουρουνιών (της αφρικάνικης οικογένειας warthog) στο tour του 1994, τα οποία εμφανιζόταν μετά το One of these days και στα οποία οι εναπομείναντες Floyd είχαν δώσει τα ονόματα Syd και Roger!!! Τέλος αφήνουμε σε εσάς να ψάξετε την σχέση του γουρουνιού με τους Simpsons καθώς και την απίθανη ιστορία του με το Austin City Limits Music Festival !!!