Το Σάββατο (06/12) συμπληρώθηκαν 18 χρόνια από την ημέρα που ο πρίγκιπας του Ελληνικού Ροκ έφυγε από την ζωή. Ήταν 6 Δεκεμβρίου του 1990 όταν ο Παύλος Σιδηρόπουλος πεθαίνει από ανακοπή καρδιάς λόγω υπερβολικής δόσης ηρωίνης στο σπίτι μιας φίλης του στο Νέο Κόσμο. Δεν είναι εύκολο να γράψεις και να μιλήσεις για τον Σιδηρόπουλο. Όπως για όλους τους καλλιτέχνες του διαμετρήματός του. Κινδυνεύεις να ακουστείς «ξερόλας», «τετριμμένος» κλπ. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι καλό να αφήνεις το έργο του καλλιτέχνη να μιλά. Εξάλλου εκεί πρέπει να επικεντρωνόμαστε στο έργο και όχι στην προσωπική ζωή ενός π.χ τραγουδιστή. Εντάξει το να γνωρίζεις κάποια πράγματα για την ζωή του σε βοηθά να κατανοήσεις την διαδικασία δημιουργίας μέσα από τις καταστάσεις που βιώνει και τον επηρεάζουν. Αλλά μέχρι εκεί. Εμείς εδώ θα αρκεστούμε σ'ένα σύντομο βιογραφικό του, λιτό και επιγραμματικό. Τα πολλά και σημαντικά τα έχει πει ο ίδιος με την μουσική και τους στίχους του.
Ο Παύλος Σιδηρόπουλος ήταν δισέγγονος του Ζορμπά και ανιψιός της Έλλης Αλεξίου και τέτοιες ρίζες δεν μπορούσαν παρά να δώσουν έναν μοναδικό και πολύτιμο καρπό. Γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1948 στην Αθήνα, ενώ η καλλιτεχνική του πορεία. ξεκίνησε την καριέρα του το 1970 όταν γνώρισε τον Παντελή Δεληγιαννίδη (στη Θεσσαλονίκη όπου συγκατοικεί με τον Βαγγέλη Γερμανό και σπουδάζει μαθηματικός) και δημιούργησαν το συγκρότημα-ντουέτο "Δάμων και Φιντίας". Κυκλοφορούν το 7" «Το ξέσπασμα/Ο κόσμος τους» ενώ συμμετέχουν με δύο κομμάτια στο πρώτο λάιβ δίσκος της ελληνικής δισκογραφίας «Ζωντανοί στο Κύτταρο (Η ποπ στην Αθήνα)» στον οποίο συμμετέχουν όλοι οι ροκ-ποπ σταρ της εποχής. Εκεί γνωρίζονται και ενσωματώνονται με τα "Μπουρμπούλια" (έπαιζαν με τον Σαββόπουλο) και μαζί κυκλοφορούν το δίσκο "Ο Ντάμης ο ληστής" λογοκριμένο σε "Ο Ντάμης ο σκληρός". Το 1976 γνωρίζεται με τους αδερφούς Σπυρόπουλους και τους «Σπυριδούλα».
Με τους «Σπυριδούλα» κυκλοφορούν το 1978 έναν από τους σημαντικότερους και καλύτερους δίσκους της Ελληνικής ροκ μουσικής το "Φλού". Δεν υπογράφει συμβόλαιο αλλά ένα "χαρτί" που έλεγε ότι αποποιείται πάσας οικονομικής απαιτήσεως!!! Την προηγούμενη χρονιά πρωταγωνιστεί στην ταινία «Ο ασυμβίβαστος» του Αντρέα Θωμόπουλου. Το soundtrack της ταινίας κυκλοφορεί δύο χρόνια μετά και ο Παύλος μας δείχνει πόσο απλή μπορεί να είναι η καλή μουσική. Παίζοντας μόνο μια κιθάρα μας χαρίζει μια από τις καλύτερες στιγμές της Ελληνικής μουσικής. Το «¨Να μ’ αγαπάς θα παραμείνει για πάντα μια από τις αγαπημένες μπαλάντες όλων μας, στιγματίζοντας την μουσική ιστορία ετούτου του τόπου. 
Το 1980 ο Παύλος Σιδηρόπουλος δημιουργεί τους "Απροσάρμοστους" και μαζί τους πορεύεται μέχρι το τέλος .Το 1982 κυκλοφορούν το καταπληκτικό "Εν λευκώ". Τα τραγούδια "Η" και "Αντεργκράουντ με στράς" λογοκρίνονται, για "προτροπή στη χρήση ναρκωτικών" και το τραγούδι "Ύστατη στιγμή" για "προσβολή της δημοσίας αιδούς". Το 1985 κυκλοφορούν το "Zorba the freak". Το 1987 πραγματοποιεί μια συγκλονιστική εμφάνιση στο Ηρώδειο στη συναυλία του Γιάννη Μαρκόπουλου και το 1988 συμμετέχει στο δίσκο "Ηλεκτρικός Θησέας" του συνθέτη σε στίχους Δημήτρης Βάρος). 1989 και κυκλοφορεί το κάτω του μετρίου "Χωρίς μακιγιάζ" (ηχογραφημένος ζωντανά στο Μετρό). Το φθινόπωρο του 1990 οι «Απροσάρμοστοι» εμφανίζονται στο Αν με τον Παύλο να εμφανίζεται με το χέρι δεμένο λόγο της παράλυσης που έχει κάνει την εμφάνισής της. Στις 6 Δεκεμβρίου βρίσκεται νεκρός και περνά στην συντροφιά των αγίων της ελληνικής μουσικής. Την επόμενη χρονία οι Απροσάρμοστοι κυκλοφορούν το "Άντε και καλή τύχη μάγκες", όπου ορισμένα τραγούδια είχε προλάβει να τα ηχογραφήσει ο Παύλος Σιδηρόπουλος και τα υπόλοιπα τα ερμήνευσαν διάφοροι καλλιτέχνες. Το 1992 κυκλοφορούν "Τα μπλουζ του πρίγκιπα" με πειραματικές ηχογραφήσεις του διαστήματος 1979-1981. Είναι η προσπάθεια του Παύλου Σιδηρόπουλου να παντρέψει το μπλουζ με το ρεμπέτικο.Δεν έχουμε κάτι άλλο να προσθέσουμε. Απλώς ακούστε στο βίντεο που ακολουθεί την τελευταία συνέντευξη του Παύλου Σιδηρόπουλου λίγο καιρό πριν πεθάνει καθώς και το αφιέρωμα της εκπομπής «Η μηχανή του χρόνου» στον πρίγκιπα του Ελληνικού Ροκ. «Καλή τύχη Μάγκα» όπου και να είσαι.
(η τελευταία συνέντευξη)
το αφιέρωμα της εκπομπής «Η μηχανή του χρόνου»